Sukta 181
Sukta 10.181
Vasiṣṭha (named in the verse)
Dhātṛ / Savitṛ / Viṣṇu (triadic sourcing of the rite’s power; hymn concerns sacrificial formulation)
Anuṣṭubh (explicitly referenced; verse itself may be in a different meter in some recensions, but the mantra thematizes Anuṣṭubh)
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், யாகத்தின் சக்தி சரியான வடிவமைப்பின் மூலம் எவ்வாறு ‘தாங்கப்பட்டு’ செயல்படுகிறது என்பதைப் பிரதிபலிக்கிறது—அனுஷ்டுப் சந்தஸ், ஊக்கமூட்டிய கண்டுபிடிப்பு, மற்றும் உரிய யாஜ்ஞிக வாக்கு (யஜுஸ்) ஆகியவற்றின் வழியாக. யாகத்தின் பயன்திறன் மூன்று தெய்வ மூலங்களுக்குச் சேர்க்கப்படுகிறது—தாத்ரு ஒழுங்குபடுத்துநர்/விதாதா ஆகவும், சவித்ரு தூண்டுநர் ஆகவும், விஷ்ணு அனைத்திலும் பரவுபவர் ஆகவும்—இவர்களால் யாகத்தின் மறைந்த ஆசனங்கள், ஆதிமூல மந்திர-சூத்திரங்கள், மற்றும் சூரிய ‘க்ஹர்ம’ (யாக-வெப்பம்) மீட்கப்பட்டு யாகவெளியில் கொண்டு வந்து நிலைநிறுத்தப்படுகின்றன.
Mantras
Mantra 1
प्रथश्च यस्य सप्रथश्च नामानुष्टुभस्य हविषो हविर्यत् । धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णोरथंतरमा जभार वसिष्ठः ॥
யாருடைய விரிவும் ‘ப்ரதஸ்’; யாருடைய நாமமும் ‘ப்ரதஸ்’—அவருக்கே அனுஷ்டுப்-சந்தஸ் ஹவியை ஹவியாகவே அர்ப்பணிக்கிறது. தாத்ரு எனும் ஒளிமிகு விதாதாவிலிருந்து, சவித்ரிலிருந்து, விஷ்ணுவிலிருந்து, வசிஷ்டர் இங்கு அந்த அதர்வணன்-ஒத்த உள்தாங்கு—யாகத்தின் நகரும் ரதம்—எனும் ஆதாரத்தைத் தாங்கி கொண்டு வந்தார்.
Mantra 2
अविन्दन्ते अतिहितं यदासीद्यज्ञस्य धाम परमं गुहा यत् । धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णोर्भरद्वाजो बृहदा चक्रे अग्नेः ॥
அப்பால் வைக்கப்பட்டிருந்த அதனை அவர்கள் கண்டடைந்தனர்—யாகத்தின் பரம தாமம் குகையில் மறைந்திருந்தபோது. தாத்ருவின் ஒளியிலிருந்து, சவித்ரிலிருந்து, விஷ்ணுவிலிருந்து, பரத்வாஜர் அக்னிக்காக ‘ப்ருஹத்’—விரிந்த மகத்துவத்தை—உருவாக்கினார்; ஆத்மாவின் விரிவில் அக்னி பிரகாசிக்கும்படி.
Mantra 3
तेऽविन्दन्मनसा दीध्याना यजुः ष्कन्नं प्रथमं देवयानम् । धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णोरा सूर्यादभरन्घर्ममेते ॥
ஒளியுற்று எரியும் மனத்தால் அவர்கள் விழுந்திருந்த அந்த முதற் யஜுஸை கண்டனர்—தேவர்களின் பாதையைத் திறப்பதாயின. தாத்ருவின் ஒளியிலிருந்து, சவித்ரிலிருந்து, விஷ்ணுவிலிருந்து, இவர்கள் சூரியனிடமிருந்து ‘கர்ம’ (Gharma) யை எடுத்துக் கொண்டு வந்தனர்—செயலுக்கான சித்த-சத்தியத்தின் உஷ்ணம்.
Frequently Asked Questions
It explains how sacrifice becomes effective through correct form—especially the Anuṣṭubh meter and the right yajus-formula—and how this power is sourced from Dhātṛ, Savitṛ, and Viṣṇu.
Anuṣṭubh is treated as a “carrier” of the offering: the meter is not just poetic form but a ritual vehicle that helps speech deliver the oblation correctly.
Gharma is the heat/ardor that ripens the rite; symbolically it is solar clarity and truth-energy drawn into the sacrifice so the work becomes luminous and successful.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.