Sukta 164

Mantra 1

अपेहि मनसस्पतेऽप क्राम परश्चर । परो निॠत्या आ चक्ष्व बहुधा जीवतो मनः ॥

மனஸ்பதே, விலகிச் செல்; அகன்று மேலும் அப்பால் நகர்ந்து செல். நிருதி (அழிவு-தேவி) யைத் தாண்டி நோக்கு; உயிரோடிருப்போரின் மனம் பல திசைகளிலும் விரிந்து காணட்டும்.

Mantra 2

भद्रं वै वरं वृणते भद्रं युञ्जन्ति दक्षिणम् । भद्रं वैवस्वते चक्षुर्बहुत्रा जीवतो मनः ॥

அவர்கள் நிச்சயமாகவே மங்களமான சிறந்ததையே தேர்வுசெய்கின்றனர்; வலப்புற (தக்ஷிண) வலிமையை நன்மையில் இணைக்கின்றனர். வைவைஸ்வத—விவஸ்வானின் உலகில்—பார்வை மங்களம்; உயிரோடிருப்போரின் மனம் பல இடங்களில் விரிந்த, இனிய நோக்கைப் பெறுக.

Mantra 3

यदाशसा निःशसाभिशसोपारिम जाग्रतो यत्स्वपन्तः । अग्निर्विश्वान्यप दुष्कृतान्यजुष्टान्यारे अस्मद्दधातु ॥

நம்பிக்கையாலோ நம்பிக்கையின்மையாலோ, சாபத்தாலோ எதிர்சாபத்தாலோ—விழித்திருந்தாலும் உறங்கியிருந்தாலும்—எவ்விதமாக நாம் அணுகியிருந்தோமோ, அக்கினி அந்த எல்லா துஷ்கிருதங்களையும், தேவர்க்கு அநுகூலமல்லாத அனைத்தையும், எம்மிடமிருந்து வெகுதூரம் வைக்கட்டும்.

Mantra 4

यदिन्द्र ब्रह्मणस्पतेऽभिद्रोहं चरामसि । प्रचेता न आङ्गिरसो द्विषतां पात्वंहसः ॥

ஓ இந்திரா, ஓ பிரஹ்மணஸ்பதியே, நாம் பகைமை அல்லது துரோகம் செய்து நடந்திருந்தால், அப்போது முன்னறிவுடைய ஆங்கிரஸப் பிரசேதா, பகைவர்களால் எழும் பாவமும் துன்பமும் இருந்து எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.

Mantra 5

अजैष्माद्यासनाम चाभूमानागसो वयम् । जाग्रत्स्वप्नः संकल्पः पापो यं द्विष्मस्तं स ऋच्छतु यो नो द्वेष्टि तमृच्छतु ॥

இன்று நாம் வென்றோம்; நாம் அடைந்து குற்றமற்றவர்களாயினோம். விழிப்பிலும் கனவிலும் பிறக்கும் அந்தப் பாவச் சங்கல்பம்—நாம் வெறுப்பவரிடம் செல்லட்டும்; எங்களை வெறுப்பவரிடமும் செல்லட்டும்.