Sukta 144

Mantra 1

अयं हि ते अमर्त्य इन्दुरत्यो न पत्यते । दक्षो विश्वायुर्वेधसे ॥

இது நிச்சயமாக உமக்கே, ஓ அமரனே: இந்த இந்து (சோமத் துளி) வேகமான குதிரை போல முன்னே பாய்கிறது. இது விவேகமுள்ள சக்தி—அனைத்து உயிர்வாழ்வையும் தாங்குவது—வேதஸ் (ரிஷி-செயற்பாட்டாளர்) க்காக.

Mantra 2

अयमस्मासु काव्य ऋभुर्वज्रो दास्वते । अयं बिभर्त्यूर्ध्वकृशनं मदमृभुर्न कृत्व्यं मदम् ॥

இந்தக் காவ்ய-ஊக்கமுற்ற ரிபு-சக்தி நம்முள் உள்ளது—தானம் செய்பவனுக்குப் வஜ்ரம் போல். இது மேலே இழுக்கும் பரவசமான மதத்தைத் தாங்குகிறது—ரிபுவின் ஆனந்தம்; செயற்கையாகவும் வலுக்கட்டாயமாகவும் உருவாக்கிய மதம் அல்ல.

Mantra 3

घृषुः श्येनाय कृत्वन आसु स्वासु वंसगः । अव दीधेदहीशुवः ॥

அந்த உக்கிரத் தீவிரன், செயல் பொருட்டு ஷ்யேனமாகி, தன் சொந்த வேகமிகு ஓடைகளில், பாம்பு-எய்பவர்களை கீழே தள்ளுகிறான்—அவர்களை வீழ்த்துகிறான்.

Mantra 4

यं सुपर्णः परावतः श्येनस्य पुत्र आभरत् । शतचक्रं योऽह्यो वर्तनिः ॥

சுபர்ணன் பராவத்—தூர அப்பால் இருந்து—கொண்டு வந்தது, ஷ்யேனத்தின் புதல்வன்; அதுவே நூறு சக்கரங்களுடைய சக்தி, அதுவே பாம்பு-வலிமையையும் முந்திச் செல்லும் பாதை.

Mantra 5

यं ते श्येनश्चारुमवृकं पदाभरदरुणं मानमन्धसः । एना वयो वि तार्यायुर्जीवस एना जागार बन्धुता ॥

உன் பொருட்டு ஷ்யேனன் தன் பாதவேகத்தால் கொண்டு வந்தது—அழகிய, அவ்ருக (ஓநாய்-போல அல்லாத), அருண நிறமுடைய, அந்தஸ் (பிழிந்த சோமரசம்) எனும் அளவு—இதனால் உயிர்-வல்லமைகள் அப்பால் கடக்கின்றன; இதனால் வாழ்வோரின் ஆயுள் விரிகிறது; இதனால் பந்துதா (உறவுணர்வு) விழித்தெழுகிறது.

Mantra 6

एवा तदिन्द्र इन्दुना देवेषु चिद्धारयाते महि त्यजः । क्रत्वा वयो वि तार्यायुः सुक्रतो क्रत्वायमस्मदा सुतः ॥

அவ்வாறே இந்திரன், சோம-பிந்து மூலம், தேவர்களிடையிலும் அந்த மாபெரும் வெற்றித் தேஜஸைத் தாங்குகின்றான். க்ரது (உறுதி-சங்கல்பம்) மூலம் உயிர்-வல்லமைகளை அப்பால் செலுத்தி, ஆயுளை விரிவாக்குகின்றான்—சுக்ரது உடையவனே! க்ரதுவினாலேயே இப் பிழிந்த சோமம் எங்களிடம் வருகிறது.