Sukta 125

Mantra 1

अहं रुद्रेभिर्वसुभिश्चराम्यहमादित्यैरुत विश्वदेवैः । अहं मित्रावरुणोभा बिभर्म्यहमिन्द्राग्नी अहमश्विनोभा ॥

நான் ருத்ரர்களும் வசுக்களும் உடன் உலாவுகிறேன்; நான் ஆதித்யர்களும் எல்லா தேவர்களும் உடனும் செல்கிறேன். நான் மித்ரனும் வருணனும்—இருவரையும் தாங்குகிறேன்; நான் இந்திரனும் அக்னியும் தாங்குகிறேன்; நான் அஷ்வினௌ—இருவரையும் தாங்குகிறேன்.

Mantra 2

अहं सोममाहनसं बिभर्म्यहं त्वष्टारमुत पूषणं भगम् । अहं दधामि द्रविणं हविष्मते सुप्राव्ये यजमानाय सुन्वते ॥

நான் தடைகளை நசைக்கும் சோமனைத் தாங்குகிறேன்; நான் த்வஷ்ட்ரையும், மேலும் பூஷனையும் பகனையும் தாங்குகிறேன். ஹவிஸ் அர்ப்பணிப்பவருக்காக நான் செல்வத்தை நிறுவுகிறேன்—நல்ல பாதுகாப்புடன்—சோமத்தைப் பிழியும் யஜமானனுக்காக.

Mantra 3

अहं राष्ट्री संगमनी वसूनां चिकितुषी प्रथमा यज्ञियानाम् । तां मा देवा व्यदधुः पुरुत्रा भूरिस्थात्रां भूर्यावेशयन्तीम् ॥

நான் ராஷ்ட்ரீ—அரசியாய், வசுக்களின் சங்கமினி; நான் விழிப்புணர்ந்த அறிதலுடையவள், யஜ்ஞத்திற்குத் தகுதியானவர்களில் முதல்வள். தேவர்கள் என்னை பல இடங்களில் நிறுவினர்—என்னை விரிவாக நிலைபெறச் செய்து, என்னை பல வடிவங்களிலும் பல உயிர்களிலும் புகுத்தி.

Mantra 4

मया सो अन्नमत्ति यो विपश्यति यः प्राणिति य ईं शृणोत्युक्तम् । अमन्तवो मां त उप क्षियन्ति श्रुधि श्रुत श्रद्धिवं ते वदामि ॥

என்னாலேயே அவன் உண்மையான ஊட்டமளிக்கும் அன்னத்தை உண்ணுகிறான்—விழித்த பார்வையால் காண்பவன், பிராண-சக்தியால் சுவாசிப்பவன், உச்சரிக்கப்பட்ட வாக்கை கேட்பவன். என்னை அறியாதவர்கள் என்னருகே தங்கினாலும் என்னை அடையார். கேள், ஓ கேட்பவனே—கேள்; நம்பிக்கையுடன் (श्रद्धा) உள்ளத்தில் தாங்க வேண்டிய வாக்கை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.

Mantra 5

अहमेव स्वयमिदं वदामि जुष्टं देवेभिरुत मानुषेभिः । यं कामये तंतमुग्रं कृणोमि तं ब्रह्माणं तमृषिं तं सुमेधाम् ॥

நானே—என் சொந்த வல்லமையால்—இந்த வாக்கை உரைக்கிறேன்; அது தேவர்களாலும், மனிதர்களாலும் விரும்பப்படுகிறது. யாரை நான் விரும்புகிறேனோ, அவரையே நான் உக்கிரனாக, வல்லவனாக ஆக்குகிறேன்; அவரையே பிரஹ்மா, அவரையே ரிஷி, அவரையே சுமேதா (தெளிந்த அறிவுடையவன்) ஆக்குகிறேன்.

Mantra 6

अहं रुद्राय धनुरा तनोमि ब्रह्मद्विषे शरवे हन्तवा उ । अहं जनाय समदं कृणोम्यहं द्यावापृथिवी आ विवेश ॥

நான் ருத்ரனுக்காக வில்லை இழுக்கிறேன்—பிரஹ்ம-த்வேஷியை அம்பால் வீழ்த்துவதற்காக. மனிதருக்காக நான் போர்வெற்றி-உற்சாகம், ஜய-தேஜஸை உருவாக்குகிறேன்; நான் த்யாவா-பிருதிவீ—வானும் பூமியும்—உள்ளே புகுந்து அங்கு வாசம் செய்கிறேன்.

Mantra 7

अहं सुवे पितरमस्य मूर्धन्मम योनिरप्स्वन्तः समुद्रे । ततो वि तिष्ठे भुवनानु विश्वोतामूं द्यां वर्ष्मणोप स्पृशामि ॥

இந்த இருப்பின் உச்சியில் பிதாவை நான் பிரசவிக்கிறேன்; என் கருப்பை நீர்களில், சமுத்திரத்தின் ஆழ்ந்த உள்ளே உள்ளது. அங்கிருந்து நான் எழுந்து எல்லாப் புவனங்களிலும் விரிகிறேன்; என் விராட் உடல்-மகிமையால் அந்த அப்பாலுள்ள த்யுலோகத்தைத் தொடுகிறேன்.

Mantra 8

अहमेव वात इव प्र वाम्यारभमाणा भुवनानि विश्वा । परो दिवा पर एना पृथिव्यैतावती महिना सं बभूव ॥

காற்றைப் போல நான் முன்னே செல்கிறேன்; எல்லாப் புவனங்களையும் பற்றிக் கொண்டு ஆள்கிறேன். த்யுலோகத்திற்கும் அப்பால், இந்தப் பூமிக்கும் அப்பால்—என் மகிமையால் நான் இவ்வளவு விராடாக ஆகிறேன்.