Sukta 1.140
इदमग्ने सुधितं दुर्धितादधि प्रियादु चिन्मन्मनः प्रेयो अस्तु ते । यत्ते शुक्रं तन्वो रोचते शुचि तेनास्मभ्यं वनसे रत्नमा त्वम् ॥
इ॒दम॑ग्ने॒ सुधि॑तं॒ दुर्धि॑ता॒दधि॑ प्रि॒यादु॑ चि॒न्मन्म॑न॒: प्रेयो॑ अस्तु ते । यत्ते॑ शु॒क्रं त॒न्वो॒३॒॑ रोच॑ते॒ शुचि॒ तेना॒स्मभ्यं॑ वनसे॒ रत्न॒मा त्वम् ॥
idám agne sú-dhitaṃ dúḥ-dhitād ádhi priyā́d u cit mánmanaḥ préyo astu te | yát te śukráṃ tanvò rocate śúci ténāsmábhyaṃ vanase rátnam ā́ tvám ||
இது, ஓ அக்னியே, ‘ஸு-தித’ (நன்கு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டது) ஆகி ‘துர்-தித’ (ஒழுங்கின்மை) யை மீறி உயர்கிறது; பிரியமானதிலிருந்தும் உனக்காக மனத்தின் இன்னும் பிரியமான இன்பம் உண்டாகட்டும். உன் தனுவிலிருந்து ஒளிரும் தூய ‘சுசி-சுக்ர’ தேஜஸால்—அதனால் நீ எங்களுக்காக ரத்ன-நிதியை வென்று, நீயே அதை அருகே கொண்டு வருகிறாய்.
इ॒दम् । अ॒ग्ने॒ । सुऽधि॑तम् । दुःऽधि॑तात् । अधि॑ । प्रि॒यात् । ऊँ॒ इति॑ । चि॒त् । मन्म॑नः । प्रेयः॑ । अ॒स्तु॒ । ते॒ । यत् । ते॒ । शु॒क्रम् । त॒न्वः॑ । रोच॑ते । शुचि॑ । तेन॑ । अ॒स्मभ्य॑म् । व॒न॒से॒ । रत्न॑म् । आ । त्वम् ॥इदम् । अग्ने । सुधितम् । दुःधितात् । अधि । प्रियात् । ऊँ इति । चित् । मन्मनः । प्रेयः । अस्तु । ते । यत् । ते । शुक्रम् । तन्वः । रोचते । शुचि । तेन । अस्मभ्यम् । वनसे । रत्नम् । आ । त्वम् ॥idam | agne | su-dhitam | duḥ-dhitāt | adhi | priyāt | oṃ iti | cit | manmanaḥ | preyaḥ | astu | te | yat | te | śukram | tanvaḥ | rocate | śuci | tena | asmabhyam | vanase | ratnam | ā | tvam