Sarga 97

Verse 1

तथातैःकृत्तगात्रैस्तुदशग्रीवेणमार्गणैः ।बभूववसुधातत्रप्रकीर्णाहरिभिस्तदा ।।।।

தசக்ரீவனின் அம்புகளால் அங்கங்கள் துண்டிக்கப்பட்ட வானர வீரர்களால் அங்கே பூமி முழுதும் சிதறிக் கிடந்தது.

Verse 2

रावणस्याप्रसह्यंतंशरसम्पातमेकतः ।न शेकुस्सहितुंदीप्तंपतङ्गाज्वलनंयथा ।।।।

ராவணனிடமிருந்து ஒரே நேரத்தில் பொழிந்த ஒளிமிக்க, தாங்கமுடியாத அம்புமழையை வானர சேனை கணநேரம்கூட சகிக்கவில்லை—எரியும் தீயைத் தாங்காத பட்டாம்பூச்சிகளைப் போல.

Verse 3

तेऽर्दितानिशितैर्बाणैःक्रोशन्तोविप्रदुद्रुवुः ।पावकार्चिस्समाविष्टादह्यमानायथागजाः ।।।।

கூரிய அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட அவர்கள் அலறிக்கொண்டு சிதறி ஓடினர்—அக்னியின் நாவுகளால் சூழப்பட்ட யானைகள் எரிந்தபடியே ஓடுவது போல।

Verse 4

प्लवङ्गनामनीकानिमहाभ्राणीवमारुतः ।सययौसमरेतस्मिन्विधमन्रावणश्शरैः ।।।।

அந்தப் போரில் ராவணனின் அம்புகளால் வானரப் படைவரிசைகள் சிதறின; பெரும் மேகக்கூட்டங்களை காற்று விரட்டிச் சிதறடிப்பதுபோல்.

Verse 5

कदनंतरसाकृत्वाराक्षसेन्ध्रोवनौकसाम् ।आससादततोत्वरितंयुद्धेराघवंस्तदा ।।।।

வனவாசி வானரர்களிடையே விரைவாகப் பெருஞ்சேதம் விளைவித்த ராக்ஷசேந்திரன், பின்னர் போரில் துரிதமாக ராகவனை அணைந்தான்.

Verse 6

सुग्रीवस्तान्कपीन्दृष्टवाभग्नान्विद्रावितान्रणे ।गुल्मेसुषेणंनिक्षिप्यचक्रेयुद्धेऽद्भुतंमनः ।।।।

போரில் அந்த வானரர்கள் முறிந்து பின்னோக்கி விரட்டப்பட்டதைப் பார்த்த சுக்ரீவன், படையணியை நிலைநிறுத்தி காக்க சுஷேணனை அங்கே அமர்த்தி, பின்னர் போரில் ஒரு வியத்தகு துணிச்சல் நிறைந்த முடிவை மனத்தில் கொண்டான்.

Verse 7

आत्मनस्सदृशंवीरस्सतंनिक्षिप्यवानरम् ।सुग्रीवोऽऽभिमुखश्शत्रुंप्रतस्थेपादपायुधः ।।।।

தன்னுக்கு ஒப்பான திறமையுடைய வீர வானரனை காவலுக்காக நியமித்து, மகாவீரன் சுக்ரீவன் மரத்தை ஆயுதமாகக் கொண்டு பகைவரை எதிர்நோக்கி புறப்பட்டான்.

Verse 8

पार्श्वतःपृष्ठतश्चास्यसर्वेयूथाधिपास्स्वयम् ।अनुजह्रुर्महाशैलान् विविधांश्चमहाद्रुमान् ।।।।

அவனுடைய இருபுறங்களிலும் பின்னாலும், எல்லா கூட்டத் தலைவர்களும் தாமே பெரும் பாறைகளையும் பலவகை பெரிய மரங்களையும் சுமந்து பின்தொடர்ந்தனர்.

Verse 9

सनदन्युधिसुग्रीवस्स्वरेणमहतामहान् ।पातयन्विविधांश्चान्यान्ञ्जगामोत्तमराक्षसान् ।।।।

போர்க்களத்தில் பெருஞ்சத்தமாக முழங்கிய மகா சுக்ரீவன், பல்வேறு பிற பகைவர்களை வீழ்த்திக்கொண்டே, முதன்மை ராட்சசர்களை நோக்கி முன்னே சென்றான்.

Verse 10

ममन्थ च महाकायान्राक्षसान्वानरेश्वरः ।युगान्तसमयेवायुःप्रवृद्धानगमानिव ।।।।

வானரர்களின் தலைவன் பெருந்தேக இராட்சசர்களை நசுக்கினான்; யுகாந்த காலத்தில் எழும் பேர்காற்று பெரும் கூட்டங்களை மோதித் தள்ளுவது போல.

Verse 11

राक्षसानामनीकेषुशैलवर्षंववर्ष ह ।अश्मवर्षंयथामेघःपक्षिसङ्घेषुकानने ।।।।

இராட்சசர்களின் படைவரிசைகளில் அவன் பாறைமழை பொழிந்தான்; காட்டில் பறவைக் கூட்டங்களின் மீது மேகம் கல்லொலிமழை பொழிவதுபோல்.

Verse 12

कपिराजविमुक्तैस्तैश्शैलवर्षैस्तुराक्षसाः ।विकीर्णशिरसःपेतुर्निकृत्ताइवपर्वताः ।।।।

கபிராஜன் விடுத்த அந்தப் பாறைமழையால் இராட்சசர்களின் தலைகள் சிதறி, வெட்டப்பட்ட மலைகள் போல அவர்கள் விழுந்தனர்.

Verse 13

अथसंक्षीयमाणेषुराक्षसेषुसमन्ततः ।सुग्रीवेणप्रभग्नेषुपतत्सुनिनदत्सु च ।।।।विरूपाक्षस्स्वकंनामधन्वीविश्राव्यराक्षसः ।रथादाप्लुत्यदुर्धर्षोगजस्कन्धमुपारुहत् ।।।।

அப்போது எங்கும் ராட்சசர்கள் சோர்ந்து போனார்கள்—சுக்ரீவனின் தாக்குதலால் சிதறி விழுந்து அலறிக்கொண்டிருந்தனர். அந்நேரம் வெல்லரியாத வில்லாளி ராட்சசன் விரூபாக்ஷன் தன் பெயரை முழங்கி, தேரிலிருந்து தாவி இறங்கி, மதம் கொண்ட யானையின் தோள்மீது ஏறினான்.

Verse 14

अथसंक्षीयमाणेषुराक्षसेषुसमन्ततः ।सुग्रीवेणप्रभग्नेषुपतत्सुनिनदत्सु च ।।6.97.13।।विरूपाक्षस्स्वकंनामधन्वीविश्राव्यराक्षसः ।रथादाप्लुत्यदुर्धर्षोगजस्कन्धमुपारुहत् ।।6.97.14।।

அப்போது எங்கும் ராட்சசர்கள் சோர்ந்து போனார்கள்—சுக்ரீவனின் தாக்குதலால் சிதறி விழுந்து அலறிக்கொண்டிருந்தனர். அந்நேரம் வெல்லரியாத வில்லாளி ராட்சசன் விரூபாக்ஷன் தன் பெயரை முழங்கி, தேரிலிருந்து தாவி இறங்கி, மதம் கொண்ட யானையின் தோள்மீது ஏறினான்.

Verse 15

स तंद्विरदमारुह्यविरूपाक्षोमहारथः ।वनर्दभनीमनिर्ह्रादंवानरानभ्यधावत ।।।।

அந்த மகாரதன் விரூபாக்ஷன் யானையின் மேல் ஏறி, அச்சமூட்டும் முழக்கமிட்டு, வானரர்களை நோக்கி வேகமாக பாய்ந்தான்.

Verse 16

सुग्रीवे स शरान्घोरान्विससर्जचमूमुखे ।स्थापयामासचोद्विग्नान्राक्षसान् सम्प्रहर्षयन् ।।।।

சேனையின் முன்புறத்தில் இருந்த சுக்ரீவனை நோக்கி அவன் கொடிய அம்புகளை எய்தான்; அச்சமடைந்த ராட்சசர்களை உறுதிப்படுத்தி, அவர்களை மகிழ்வித்தான்.

Verse 17

सतुविद्धश्शितैर्बाणैःकपीन्द्रस्तेनरक्षसा ।चुक्रोध स महाक्रोधोवधेचास्यमनोदधे ।।।।

அந்த ராட்சசனின் கூரிய அம்புகளால் காயமுற்ற கபீந்திரன் சுக்ரீவன் பேர்கோபத்தில் கொதித்தான். கோபத்தால் கர்ஜித்து, அவனை வதம் செய்ய மனத்தில் உறுதி கொண்டான்॥

Verse 18

ततःपादपमुद्धृत्यशूरस्सम्प्रधनोहरिः ।अभिपत्यजघानास्यप्रमुखेतुमहागजम् ।।।।

பின்னர் போரில் இறங்கிய அந்த வீர வானரன் ஒரு மரத்தைப் பிடுங்கி ரணகளத்தில் பாய்ந்தான். முன்னணியில் இருந்த அந்தப் பெருயானையின் முகத்தில் தாக்கினான்॥

Verse 19

स तुप्रहाराभिहतस्सुग्रीवेणमहागजः ।अपासर्पद्धनुर्मात्रंनिषसादननाद च ।।।।

சுக்ரீவனின் கடும் தாக்குதலால் காயமுற்ற அந்தப் பெருயானை வில்லளவு பின்னோக்கி விலகியது. துன்பத்தால் தளர்ந்து அமர்ந்து, உரக்க முழங்கியது॥

Verse 20

गजात्तुमथितात्तूर्णमपक्रम्य स वीर्यवान् ।राक्षसोऽऽभिमुखश्शत्रुंप्रत्युद्गम्यततःकपिम् ।।।।आर्षभंचर्मखडगं च प्रगृह्यलघुविक्रमः ।भर्त्सयन्निवसुग्रीवमाससादव्यवस्थितम् ।।।।

அப்போது அந்த வீரமிக்க ராட்சசன் காயமுற்ற யானையிலிருந்து விரைந்து இறங்கி, பகைவனை எதிர்நோக்கி முன்னே வந்தான். காளைத் தோல் கேடயமும் வாளும் ஏந்தி, விரைவு தாக்குதலுடையவனாய், உறுதியாக நின்ற சுக்ரீவனை நோக்கி அணுகி—அவனை மிரட்டுவது போலத் தோன்றினான்॥

Verse 21

गजात्तुमथितात्तूर्णमपक्रम्य स वीर्यवान् ।राक्षसोऽऽभिमुखश्शत्रुंप्रत्युद्गम्यततःकपिम् ।।6.97.20।।आर्षभंचर्मखडगं च प्रगृह्यलघुविक्रमः ।भर्त्सयन्निवसुग्रीवमाससादव्यवस्थितम् ।।6.97.21।।

தன் தோழனின் நலனுக்காக மிகுந்த கோபமுற்ற சுக்ரீவன் மேகக்கூட்டம் போன்ற பெரும் பாறையை எடுத்துக் கொண்டு விரூபாக்ஷன் மீது எறிந்தான்॥

Verse 22

स हितस्याभिसङ्कृद्धःप्रगृह्यविपुलांशिलाम् ।विरूपाक्षायचिक्षेपसुग्रीवोजलदोपमाम् ।।।।

தன் தோழனின் நலனுக்காக மிகுந்த கோபமுற்ற சுக்ரீவன் மேகக்கூட்டம் போன்ற பெரும் பாறையை எடுத்துக் கொண்டு விரூபாக்ஷன் மீது எறிந்தான்॥

Verse 23

स तांशिलामापतन्तींदृष्टवाराक्षसपुङ्गवः ।अपक्रम्यसुविक्रान्तःखडगेनप्राहरत्तदा ।।।।

தன்னை நோக்கி வேகமாக விழுந்து வந்த அந்தப் பாறையைப் பார்த்த ராட்சசப் புங்கவன், உடனே விலகி நின்று, மிகுந்த பராக்கிரமத்துடன் வாளால் அப்பொழுதே அதனை வெட்டிப் பாய்ந்தான்।

Verse 24

तेनखडगप्रहारेणरक्षसाबलिनाहतः ।मुहूर्तमभवद्वीरोविसंज्ञइववानरः ।।।।

அந்த வலிமைமிக்க ராட்சசனின் வாள்-அடியில் காயமுற்ற அந்த வீர வானரன், சிறிது நேரம் மயங்கியவன் போல ஆனான்।

Verse 25

स तदा स हसोत्पत्यराक्षसस्यमहाहवे ।मुष्टिंसन्वर्त्यवेगेनपातयामासवक्षसि ।।।।

அப்போது அந்தப் பெரும் போரில் அவன் உடனே துள்ளி எழுந்து, கையை முத்தியாகச் சுருட்டி, வேகத்துடன் ராட்சசனின் மார்பில் பலமாகப் பதித்தான்।

Verse 26

मुष्टिप्रहाराभिहतोविरूपाक्षोनिशाचरः ।तेनखडगेनसङ्कृद्दस्सुग्रीवस्यचमूमुखे ।।।।कवचंपातयामासपद्भ्यामभिहतोऽऽपतत् ।

சுக்ரீவனின் முத்தி-அடியில் தாக்குண்ட நிசாசரன் விரூபாக்ஷன் கோபம் கொண்டான். அதே வாளால், படையின் முன்னணியில், சுக்ரீவனின் கவசத்தைத் தள்ளி வீழ்த்தினான்; பின்னர் கால்களில் அடிபட்டு சுக்ரீவன் தரையில் விழுந்தான்।

Verse 27

स समुत्थायपतितःकपिस्तस्यव्यसर्जयत् ।तलप्रहारमशनेस्समानंभीमनिस्स्वनम् ।।।।

வீழ்ந்தபோதிலும் அந்தக் கபி மீண்டும் எழுந்து, இடியென ஒப்பான, அச்சமூட்டும் முழக்கத்துடன் கூடிய ஒரு பேர்த் தாளப் பிரஹாரத்தை அவன்மேல் விடுத்தான்।

Verse 28

तलप्रहारंतद्रक्षस्सुग्रीवेणसमुद्यतम् ।नैपुण्यान्मोचयित्वैनंमुष्टिनोरस्यताडयत् ।।।।

சுக்ரீவன் உயர்த்திய தாளப் பிரஹாரத்தை அந்த ராக்ஷசன் திறமையால் தவிர்த்து, பின்னர் முட்டியால் அவன் மார்பில் அடித்தான்।

Verse 29

तस्सुसङ्कृद्धतरःसुग्रीवोवानरेश्वरः ।।।।मोक्षितंचात्मनोदृष्टवाप्रहारंतेनरक्षसा ।

அப்போது வானரேஸ்வரன் சுக்ரீவன், அந்த ராக்ஷசன் தன் அடியைத் தவிர்த்ததைப் பார்த்து இன்னும் அதிகமாகக் கோபமுற்றான்।

Verse 30

ददर्शान्तरंतस्यविरूपाक्षस्यवानरः ।।।।ततोन्यपातयत्क्रोधाच्छङ्खदेशेमहात्तलम् ।

வானரன் விரூபாக்ஷனில் ஒரு இடைவெளியை கண்டான்; உடனே கோபத்தால் அவன் சங்கு-தேசத்தில் (கன்னப்பக்கத் தலையில்) ஒரு மாபெரும் தாளப் பிரஹாரத்தை இறக்கினான்।

Verse 31

महेन्द्राशनिकल्पेनतलेनाभिहतःक्षितौ ।।।।पपातरुधिरक्लिन्नश्शोणितंसमुद्यमन् ।स्रोतोभ्यस्तुविरूपाक्षोजलंप्रस्रवणादिव ।।।।

மஹேந்திரனின் வஜ்ரத்துக்கு ஒப்பான கரத்தளப் பிரஹாரத்தால் தரையில் வீழ்த்தப்பட்ட விரூபாக்ஷன், இரத்தத்தில் நனைந்து இரத்தத்தை உமிழ்ந்தவாறே விழுந்தான்; அவன் உடலின் வழிகளிலிருந்து அருவிநீர் போல இரத்தத் தாரைகள் பெருகின.

Verse 32

महेन्द्राशनिकल्पेनतलेनाभिहतःक्षितौ ।।6.97.31।।पपातरुधिरक्लिन्नश्शोणितंसमुद्यमन् ।स्रोतोभ्यस्तुविरूपाक्षोजलंप्रस्रवणादिव ।।6.97.32।।

மஹேந்திரனின் வஜ்ரத்துக்கு ஒப்பான கரத்தளப் பிரஹாரத்தால் தரையில் வீழ்த்தப்பட்ட விரூபாக்ஷன், இரத்தத்தில் நனைந்து இரத்தத்தை உமிழ்ந்தவாறே விழுந்தான்; அவன் உடலின் வழிகளிலிருந்து அருவிநீர் போல இரத்தத் தாரைகள் பெருகின.

Verse 33

विवृत्तनयनंक्रोधात्सफेनंरुधिराप्लुतम् ।ददृशुस्तेविरूपाक्षंविरूपाक्षतरंकृतम् ।।।।

கோபத்தால் கண்கள் சுழல, வாயில் நுரை பொங்க, இரத்தத்தில் நனைந்த விரூபாக்ஷனை அவர்கள் கண்டனர்; வீழ்ச்சியின் வன்மையால் அவன் மேலும் கொடூரமாக விகாரமடைந்திருந்தான்.

Verse 34

स्फुरन्तंपरिवर्तन्तंपार्श्वेनरुधिरोक्षितम् ।करुणं च विनर्दन्तंददृशुःकपयोरिपुम् ।।।।

குரங்குகள் அந்தப் பகைவரைக் கண்டனர்—அவன் துடித்துக் குலுங்கி, பக்கம்பக்கமாக உருண்டு, பக்கவாட்டில் இரத்தம் வழிய, கருணையாக அலறி அழுதுகொண்டிருந்தான்.

Verse 35

तथातुतौसंम्यतिसम्प्रयुक्तौ ।तरस्विनौवानरराक्षसानाम् ।।।।

அப்போது போர்க்களத்தில் நெருங்கிப் பிணைந்த வலிமைமிக்க வானரரும் ராக்ஷசரும் ஒருவரையொருவர் எதிர்த்து மோதித் தீவிரமாகப் போரிட்டனர்।

Verse 36

विनाशितंप्रेक्ष्यविरूपनेत्रंमहाबलंतंहरिपार्थिवेन ।बलंसमस्तंकपिराक्षसानामुन्मत्तगङ्गाप्रतिमंबभूव ।।।।

வானர அரசனால் மகாபலன் விரூபநேத்திரன் அழிக்கப்பட்டதைப் பார்த்தவுடன், வானர-ராக்ஷசர் முழுப் படையும் வெறிகொண்டு எழுந்தது—பெருவெள்ளமாய் பொங்கும் கங்கையைப் போல।