Sarga 95

Verse 1

तानितानिसहस्राणिसारोहाणां च वाजिनाम् ।रथानांत्वग्निवर्णानांसध्वजानांसहस्रशः ।।।।राक्षसानांसहस्राणिगदापरिघयोधिनाम् ।काञ्चनध्वजचित्राणांशूराणांकामरूपिणाम् ।।।।निहतानिशरैर्दीस्तीक्ष्णैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः ।रावणेनप्रयुक्तानिरामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।।।

அக்னிவண்ணக் குதிரைகள் பூட்டப்பட்டு, கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதங்கள் ஆயிரமாயிரம்; மேலும், கதா–பரிகம் கொண்டு போரிடும், பொற்கொடிகளால் விசித்திரமாகச் சித்தரிக்கப்பட்ட, வீரரும் விரும்பிய வடிவம் எடுப்பவருமான ராட்சசர்கள் ஆயிரமாயிரம்—இவை அனைத்தும் ராவணனால் அனுப்பப்பட்டவை—அக்லிஷ்டகர்மனான ஸ்ரீராமன், தப்தப் பொன் ஆபரணங்கள் பொருந்திய, ஒளிவீசும் கூரிய அம்புகளால் வீழ்த்தினான்।

Verse 2

तानितानिसहस्राणिसारोहाणां च वाजिनाम् ।रथानांत्वग्निवर्णानांसध्वजानांसहस्रशः ।।6.95.1।।राक्षसानांसहस्राणिगदापरिघयोधिनाम् ।काञ्चनध्वजचित्राणांशूराणांकामरूपिणाम् ।।6.95.2।।निहतानिशरैर्दीस्तीक्ष्णैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः ।रावणेनप्रयुक्तानिरामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।6.95.3।।

கதையும் பரிகமும் ஏந்திப் போரிடும், பொன்னிறக் கொடிகளும் அலங்கரித்த சின்னங்களும் உடைய, வீரமும் விரும்பிய வடிவம் எடுக்கும் வல்லமையும் கொண்ட ராக்ஷசப் படைவீரர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் போரில் வீழ்ந்தனர்.

Verse 3

तानितानिसहस्राणिसारोहाणां च वाजिनाम् ।रथानांत्वग्निवर्णानांसध्वजानांसहस्रशः ।।6.95.1।।राक्षसानांसहस्राणिगदापरिघयोधिनाम् ।काञ्चनध्वजचित्राणांशूराणांकामरूपिणाम् ।।6.95.2।।निहतानिशरैर्दीस्तीक्ष्णैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः ।रावणेनप्रयुक्तानिरामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।6.95.3।।

ராவணன் அனுப்பிய அந்த படைகள், சூடேற்றப்பட்ட பொன் அலங்காரமணிந்த, ஒளிவீசும் கூரிய அம்புகளால்—அயராத செயல்வீரன் ராமனால்—அழிக்கப்பட்டன।

Verse 4

दृष्टवाश्रुत्वा च सम्भ्रान्ताहतशेषानिशाचराः ।राक्षसीश्चसमागम्यदीनाश्चिन्तापरिप्लुताः ।।।।विधवाहतपुत्राश्चक्रोशन्त्योहतबान्दवाः ।राक्षस्यःसहसङ्गम्यदुःखार्ताःपर्यदेवयन् ।।।।

நிகழ்ந்ததைப் பார்த்தும் கேட்டும் மீந்திருந்த நிசாசரர்கள் கலங்கினர். ராக்ஷசிப் பெண்கள் ஒன்றுகூடி—துயருற்று, கவலையில் மூழ்கினர். விதவைகளாய், மக்களை இழந்து, உறவினர் கொல்லப்பட்டதால் அலறி அழுது, குழுக்களாய் சேர்ந்துத் துக்கத்தில் கருணையுடன் புலம்பினர்.

Verse 5

दृष्टवाश्रुत्वा च सम्भ्रान्ताहतशेषानिशाचराः ।राक्षसीश्चसमागम्यदीनाश्चिन्तापरिप्लुताः ।।6.95.4।।विधवाहतपुत्राश्चक्रोशन्त्योहतबान्दवाः ।राक्षस्यःसहसङ्गम्यदुःखार्ताःपर्यदेवयन् ।।6.95.5।।

முதுமையுற்ற, கொடூரத் தோற்றமுடைய, விகார வயிற்றுடைய சூர்ப்பணகை, காமதேவன் போல் அழகுடைய ராமனை வனத்தில் எவ்வாறு அணுகினாள்?

Verse 6

कथंशूर्पणखावृद्धाकरालानिर्णतोदरी ।आससादवनेरामंकन्दर्पमिवरूपिणम् ।।।।

முதுமையுற்ற, கொடூரத் தோற்றமுடைய, விகார வயிற்றுடைய சூர்ப்பணகை, காமதேவன் போல் அழகுடைய ராமனை வனத்தில் எவ்வாறு அணுகினாள்?

Verse 7

सुकुमारंमहासत्त्वंसर्वभूतहितेरतम् ।तंदृष्टवालोकनिन्द्यासाहीनरूपाप्रकामिता ।।।।

மென்மையான, மாபெரும் வீரத்துடன், எல்லா உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்ட அவனை கண்டதும், உலகால் நிந்திக்கப்படும் அந்தக் குரூபி காமவெறியால் மிகுந்து கலங்கினாள்।

Verse 8

कथंसर्वगुणैर्हीनागुणवन्तंमहौजसम् ।सुमुखंदुर्मुखीरामंकामयामासराक्षसी ।।।।

அனைத்து நற்குணங்களும் அற்ற, தீய முகத்தையுடைய அந்த ராட்சசி, நற்குணமிக்க, மாபெரும் ஒளியுடைய, அழகிய முகத்தையுடைய ராமனை எவ்வாறு ஆசைப்படத் துணிந்தாள்?

Verse 9

जनस्यास्याल्पभाग्यत्वाद्वलिनीश्वेतमूर्धजा ।अकार्यमपहास्यं च सर्वलोकविगर्हितम् ।।।।राक्षसानांविनाशायदूषणस्यखरस्य च ।चकाराप्रतिरूपासाराघवस्यप्रधर्षणम् ।।।।

இந்த மக்களுக்குக் குறைந்த பாக்கியம் இருந்ததால், சுருக்கங்களுடன் வெண்முடியுடைய குரூபையான அந்தப் பெண், நகைக்கத்தக்கதும் உலகமெங்கும் நிந்திக்கத்தக்கதும் ஆன அநியாயச் செயலைச் செய்தாள். ராகவனைத் துன்புறுத்தி அவமதித்து தாக்கியதால், அவள் ராக்ஷஸர்களுக்கும், தூஷணன் மற்றும் கரனுக்கும் அழிவுக்குக் காரணமானாள்.

Verse 10

जनस्यास्याल्पभाग्यत्वाद्वलिनीश्वेतमूर्धजा ।अकार्यमपहास्यं च सर्वलोकविगर्हितम् ।।6.95.9।।राक्षसानांविनाशायदूषणस्यखरस्य च ।चकाराप्रतिरूपासाराघवस्यप्रधर्षणम् ।।6.95.10।।

ராட்சசர்களின்—தூஷணன், கரன் உட்பட—அழிவிற்குக் காரணமாக, அந்த விகாரரூபிணியான சூர்ப்பணகை ராகவனைத் துணிந்து தாக்கினாள்।

Verse 11

तन्निमित्तमिदंवैरंरावणेनकृतंमहत् ।वधायसीतासासीतादशग्रीवेणरक्षसा ।।।।

அதே காரணத்தால் ராவணன் இந்தப் பெரும் பகையை உருவாக்கினான்; மேலும் அந்த சீதை—ஜனகனின் மகள்—தசக்ரீவ ராட்சசனால் அபகரிக்கப்பட்டாள்; அது அவனது அழிவிற்கான வழியையே உறுதிப்படுத்தியது போலாயிற்று।

Verse 12

न च सीतांदशग्रीवःप्राप्नोतिजनकात्मजाम् ।बद्धंबलवतावैरमक्षयंराघवेण च ।।।।

தசக்ரீவன் ஜனகாத்மஜையான சீதையைப் பெறமாட்டான்; ஏனெனில் அந்த வலுக்கட்டாயச் செயல் மூலம் ராகவனுடன் அழியாத பகை உறுதியாகக் கட்டப்பட்டது।

Verse 13

वैदेहींप्रार्थयानंतंविराधंप्रेक्षयराक्षसम् ।हतमेकेनरामेणपर्याप्तंतन्निदर्शनम् ।।।।

வைதேஹியைப் பிடிக்கத் துரத்திவந்த அந்த இராட்சசன் விராதனைப் பார்த்த ராமன் ஒருவனாகவே அவனை வதைத்தான்; அதுவே அவன் வீரத்திற்குப் போதுமான சான்று.

Verse 14

चतुर्धशसहस्राणिरक्षसांभीमकर्मणाम् ।निहतानिजनस्थानेशरैरग्निशिखोपमैः ।।।।

ஜனஸ்தானத்தில் கொடிய செயல்களுடைய இராட்சசர்கள் பதினான்கு ஆயிரம் பேர், அக்கினி நாவுபோல் திகழும் அம்புகளால் அழிக்கப்பட்டனர்; இதுவும் அவன் வீரத்திற்குச் சான்று.

Verse 15

खरश्चनिहतःसङ्ख्येदूषणस्त्रिशिरास्तथा ।शरैरादितसङ्काशैःपर्याप्तंतन्निदर्शनम् ।।।।

போரில் கரன் வீழ்ந்தான்; அதுபோல தூஷணனும் திரிசிரனும் சூரியன் போல் ஒளிரும் அம்புகளால் வதைக்கப்பட்டனர்; இதுவே போதுமான சான்று.

Verse 16

हतोयोजनबाहुश्चकबन्दोरुदिराशनः ।क्रोधान्नादंनदन् सोऽथपर्याप्तंतन्निदर्शनम् ।।।।

யோஜனை நீளக் கரங்களுடைய இரத்தம் உண்ணும் கபந்தனும் கோபத்தால் கர்ஜித்துக் கொண்டு வந்தான்; ஆயினும் ராமன் அவனை வதைத்தான்; இதுவும் போதுமான சான்று.

Verse 17

जघानबलिनंरामस्सहस्रनयनात्मजम् ।वालिनंमेरुसङ्काशंपर्याप्तंतन्निदर्शनम् ।।।।

ராமன் வலிமைமிக்க வாலியை வதைத்தான்—அவன் ஸஹஸ்ரநயனன் (இந்திரன்) புதல்வன், மேருமலை போல் பெருமை உடையவன்; இதுவே அவன் வீரத்திற்குப் போதுமான சான்று.

Verse 18

ऋष्यमूकेवसंश्चैवदीनोभग्नमनोरथः ।सुग्रीवःप्रापितोराज्यंपर्याप्तंतन्निदर्शनम् ।।।।

ரிஷ்யமூகத்தில் தங்கி, துயருற்று நம்பிக்கை சிதைந்திருந்த சுக்ரீவன், ராகவனின் அருளால் மீண்டும் தன் அரசை அடைந்தான்—இதுவே போதுமான சான்று.

Verse 19

धर्मार्थसहितंवाक्यंसर्वेषांरक्षसांहितम् ।युक्तंविभीषणेनोक्तंमोहत्तस्य न रोचते ।।।।

விபீஷணன் தர்மமும் நயமும் உடைய, எல்லா ராக்ஷசருக்கும் நன்மை தரும் பொருத்தமான சொற்களைச் சொன்னாலும், மயக்கத்தால் ராவணன் அவற்றில் மகிழவில்லை; ஏற்கவும் இல்லை.

Verse 20

विभीषणवचःकुर्याद्यदिस्मधनदानुजः ।श्मशानभूतादुःखार्तानेयंलङ्काभविष्यति ।।।।

தனதனின் இளையவன் (ராவணன்) விபீஷணன் சொன்ன அறிவுரையை ஏற்றிருந்தால், இந்த லங்கா சுடுகாடாய் மாறி துயரால் வாடியிருக்காது.

Verse 21

कुम्भकर्णंहतंश्रुत्वाराघवेणमहाबलम् ।अतिकायं च दुर्मर्षंलक्ष्मणेनहतंतदा ।।।।प्रियंचेन्द्रजितंपुत्रंरावणोनावबुध्यते ।

ராகவன் மகாபலன் கும்பகர்ணனை வதைத்தான் என்றும், அப்போது இலக்குவன் தடுக்க இயலாத அதிகாயனை கொன்றான் என்றும், தன் அன்புப் புதல்வன் இந்திரஜித்தும் வீழ்ந்தான் என்றும் கேட்டும், ராவணன் இன்னும் உணர்வுக்கு வரவில்லை.

Verse 22

ममपुत्रोममभ्राताममभर्तारणेहतः ।।।।इत्येषश्रूयतेशब्दोराक्षसीनांकुलेकुले ।

“என் மகன் கொல்லப்பட்டான்; என் சகோதரன் கொல்லப்பட்டான்; என் கணவன் போரில் வீழ்ந்தான்”—இவ்வாறு ராக்ஷஸி பெண்களின் வீடுவீடாகக் கருணை ஒலிகள் கேட்டன।

Verse 23

रथश्चाश्वाश्चनागाश्चहताःशतसहस्रशः ।।।।रणेरामेणशूरेणहताश्चापिपदातयः ।

ரதங்களும் குதிரைகளும் யானைகளும் நூறுகளும் ஆயிரங்களுமாக அழிந்தன; அந்தப் போரில் வீர ராமன் காலாட் படையினரையும் வீழ்த்தினான்।

Verse 24

रुद्रोवायदिवाविष्णुर्महेन्द्रोवाशतक्रतुः ।।।।हन्तिनोरामरूपेणयदिवास्वयमन्तकः ।

இது ருத்ரனா, விஷ்ணுவா, நூறு யாகங்களின் மகேந்திரனா—அல்லது தானே அந்தகன் (மரணம்) தானா—ராமரூபத்தில் எங்களை அழிக்கிறான்?

Verse 25

हतप्रवीरारामेणनिराशाजीवितेवयम् ।।।।अपश्य्नत्योभयस्यान्तमनाथाविलपामहे ।

ராமனால் எங்கள் முதன்மை வீரர்கள் வீழ்ந்தனர்; வாழ்வின் நம்பிக்கையும் குன்றியது. இந்த அச்சத்தின் முடிவைக் காணாது, பாதுகாப்பற்றவர்கள்போல் நாம் புலம்புகிறோம்।

Verse 26

रामहस्ताद्धशग्रीवश्शूरोदत्तमहावरः ।।।।इदंभयंमहाघोरंसमुत्पन्नं न बुध्यते ।

ராமனின் கையால் எழுந்த இந்த மிகக் கொடிய அச்சத்தை—தசக்ரீவன் வீரனாயினும், மாபெரும் வரங்களால் வலிமை பெற்றவனாயினும்—அவன் உணர்ந்து கொள்ளவில்லை।

Verse 27

तं न देवा न गन्धर्वा न पिशाचा न राक्षसाः ।।।।उपसृष्टंपरित्रातुंशक्तारामेणसम्युगे ।

போரில் ராமனால் தாக்கப்படுபவனை காக்கத் தேவர்கள் அல்ல, கந்தர்வர்கள் அல்ல, பிசாசுகள் அல்ல, ராட்சசர்களும் அல்ல—யாரும் வல்லவர் அல்லர்।

Verse 28

त्पताश्चापिदृश्यन्तेरावणस्यरणेरणे ।।।।कथयन्तिहिरामेणरावणस्यनिबर्हणम् ।

ராவணனின் போர்போரிலும் தீய சகுனங்கள் தோன்றுகின்றன; அவை ராமன் கையால் ராவணன் அழிவதைத் தெளிவாக முன்னறிவிக்கின்றன।

Verse 29

पितामहेनप्रीतेनदेवदानवराक्षसैः ।।।।रावणस्याभयंदत्तंमनुष्येभ्यो न याचितम् ।

பிதாமகன் பிரம்மா மகிழ்ந்து தேவர்கள், தானவர்கள், ராட்சசர்கள் ஆகியோரிடமிருந்து ராவணனுக்கு அபயம் அளித்தார்; ஆனால் மனிதர்களிடமிருந்து பாதுகாப்பை அவன் கேட்கவே இல்லை।

Verse 30

तदिदंमानुषंमन्येप्राप्तंनिःसंशयंभयम् ।।।।जीवितान्तकंघोरंरक्षसांरावणस्य च ।

ஆகையால் மனிதனிடமிருந்து எழுந்த இந்த அச்சம் நிச்சயமாக வந்தடைந்தது—பயங்கரமானது, உயிரை முடிவுறச் செய்வது—ராட்சசர்களுக்கும் ராவணனுக்கும் கூட।

Verse 31

पीड्यमानास्तुबलिनावरदानेनरक्षसा ।।।।दीप्स्सैस्तपोभिर्विबुधाःपितामहमपूजयन् ।

வரத்தால் வலிமை பெற்ற அந்த ராட்சசனால் துன்புறுத்தப்பட்ட தேவர்கள், தீவிரமாக ஒளிரும் தவங்களால் பிதாமகன் பிரம்மாவை வழிபட்டனர்।

Verse 32

देवतानांहितार्थायमहात्मावैपितामहः ।।।।उवाचदेवताःसर्वाइदंतुष्टोमहद्वचः ।

தேவர்களின் நலனுக்காக மகிழ்ந்த மகாத்மா பிதாமகன் பிரம்மா, எல்லாத் தேவர்களையும் நோக்கி இந்தப் பெருமைமிக்க வாக்கை உரைத்தார்।

Verse 33

अद्यप्रभृतिलोकांस्त्रीन् सर्वेदानवराक्षसाः ।।।।भयेनप्रावृतानित्यंविचरिष्यन्तिशाश्वतम् ।

இன்றுமுதல் மூன்று உலகங்களிலும் எல்லா தானவர்களும் ராட்சசர்களும் எப்போதும் பயத்தால் மூடப்பட்டவர்களாய் நீண்ட காலம் அலைந்து திரிவார்கள்।

Verse 34

दैवतैस्तुसमागम्यसर्वैश्चेन्द्रपुरोगमैः ।।।।वृषध्वजस्त्रिपुरहामहादेवःप्रसादितः ।

பின்னர் இந்திரனை முன்னணியாகக் கொண்டு எல்லாத் தேவர்களும் கூடிச் சென்று, வृषபக் கொடியுடைய திரிபுரஹரன் மகாதேவனைப் பிரசன்னப்படுத்தினர்।

Verse 35

प्रसन्नस्तुमहादेवोदेवानेतद्वचोऽब्रवीत् ।।।।उत्पत्स्यतिहितार्थंवोनारीरक्षःक्षयावहा ।

பிரசன்னமான மகாதேவன் தேவர்களிடம் இவ்வாறு கூறினார்— ‘உங்கள் நலனுக்காக ஒரு பெண் பிறப்பாள்; அவள் ராட்சசர்களின் அழிவை ஏற்படுத்துவாள்।’

Verse 36

एषादेवैःप्रयुक्तातुक्षुद्यथादानवान् पुरा ।।।।भक्षयिष्यतिनःसीताराक्षसघ्नीसरावणान् ।

இந்த சீதை தேவர்களால் தூண்டப்பட்டவள்; முன்பு பசி தானவர்களை விழுங்கியதுபோல், ராவணனுடன் கூடிய ராக்ஷசர்களை அவள் விழுங்கி அழிப்பாள்—ராக்ஷசக்னி.

Verse 37

रावणस्यापनीतेनदुर्विनीतस्यदुर्मतेः ।।।।अयंनिष्टानकोघोरंशोकेनसमभिप्लुतः ।

தீய ஒழுக்கமற்ற, தீய மனமுடைய ராவணனின் கெடுசெயலால், சோகத்தில் மூழ்கிய இந்தக் கொடிய பேரழிவு நம்மேல் வந்து நிற்கிறது.

Verse 38

तंन पश्यामहेलोकेयोनःशरणदोभवेत् ।।।।राघवेणोपसृष्टानां कालेनेव युगक्षये ।

ராகவனால் தாக்கப்பட்ட நமக்கு, இவ்வுலகில் அடைக்கலம் அளிப்பவர் யாரும் தெரியவில்லை; யுகாந்தத்தில் காலமே அனைத்தையும் அடக்குவது போல.

Verse 39

नास्तिनःशरणंकश्चिद्भयेमहतितिष्ठताम् ।।।।दावाग्निवेष्टितानांहिकरेणूनांयथावने ।

இந்தப் பெரும் அச்சத்தில் நிற்கும் நமக்கு எந்த அடைக்கலமும் இல்லை; காட்டுத் தீயால் சூழப்பட்ட பெண் யானைகள் போல.

Verse 40

प्राप्तकालंकृतंतेनपौलस्त्येनमहात्मना ।।।।यतएवंभयंदृष्टंतमेवशरणंगतः ।

பௌலஸ்த்ய குலத்துப் பெருந்தகை, காலம் உகந்ததென அறிந்து, இவ்வகை அச்சத்தை கண்டவுடன், அவனையே ஒரே சரணமாக அடைந்தான்।

Verse 41

इतीवसर्वारजनीचरस्त्रियःपरस्परंसम्परिरभ्यबाहुभिः ।विषेदुरार्तातिभयाभिपीडिताविनेदुरुच्चैश्चतदासुदारुणम् ।।।।

இவ்வாறு எல்லா இரவுலாவிய ராட்சசி பெண்களும் ஒருவரை ஒருவர் கரங்களால் இறுக அணைத்துக்கொண்டு, பேரச்சத்தால் துன்புற்று மனம் தளர்ந்து, அப்போது மிகக் கொடுமையாக உரத்த குரலில் அலறி அழுதனர்।