Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 91, Shloka 10
इन्द्रजित्-वधः
The Slaying of Indrajit
स रथंभूषयित्वाथरुचिरंहेमभूषितम् ।प्रासासिशरसंयुक्तंयुक्तंपरमवाजिभिः ।।6.91.9।।अधिष्ठितंहयज्ञेनसूतेनाप्तोपदेशिना ।आरुरोहमहातेजारावणिःसमतिञ्जियः ।।6.91.10।।
sa rathaṃ bhūṣayitvātha ruciraṃ hema-bhūṣitam | prāsa-asi-śara-saṃyuktaṃ yuktaṃ parama-vājibhiḥ ||6.91.9||
adhiṣṭhitaṃ haya-jñena sūtenāpta-upadeśinā | āruroha mahātejā rāvaṇiḥ samitiṃjayaḥ ||6.91.10||
அப்போது ராவணியின் புதல்வன்—மகாதேஜஸ்வியும் போரில் வெற்றியாளனும்—பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, ஈட்டிகள்-வாள்கள்-அம்புகள் கொண்டு ஆயத்தமான, சிறந்த குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட அழகிய தேரைச் சீரமைத்து தயார் செய்தான். குதிரைஞானமும் நல்வழிகாட்டும் திறனும் உடைய சாரதியால் நடத்தப்படும் அந்தத் தேரில் அவன் ஏறினான்।
Ravana's son ascended a decorated chariot yoked to horses, directed by a charioteer who could tender good advice and a knower of the nature of horses. It was a beautiful chariot decked with darts and swords adorned with gold which Ravana's son of extraordinarily bright, who has won enemies, ascended.
FAQs
Capability is ethically neutral: discipline, resources, and expert counsel can empower a warrior, but dharma depends on the cause served—skill must be aligned with righteousness and truth.
Indrajit re-equips himself with a new, well-appointed chariot and an able charioteer, preparing to re-enter the battle effectively.
Military competence and organization—readiness, equipment, and reliance on expert guidance.