Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 70, Shloka 34
त्रिशिरा–देवान्तक–महोदर–मत्त
महापार्श्व) वधः | Slaying of Trisira, Devantaka, Mahodara, and Matta (Mahaparsva
स वायुसुनूःकुपितश्चिक्षेपशिखरंगिरेः ।त्रिशिरास्तच्छरैस्तीक्ष्णैर्बिभेदबहुधाबली ।।।।
sa vāyusunūḥ kupitaś cikṣepa śikharaṁ gireḥ | triśirās taccharais tīkṣṇair bibheda bahudhā balī ||
அப்போது வாயுபுத்திரன் ஹனுமான் கோபமுற்று மலைச் சிகரத்தைப் பிடுங்கி எறிந்தான். ஆனால் வல்ல திரிசிரன் அதைத் தன் கூரிய அம்புகளால் பல துண்டுகளாகப் பிளந்தான்॥
The son of the wind god in anger hurled a top of the mountain on mighty Trisira, who split the mountain into several pieces with an arrow.
FAQs
Dharma here is expressed as steadiness and competence in rightful battle: strength must be guided by skill and presence of mind, not by anger alone.
Hanumān attacks Triśiras by throwing a mountain-peak, and Triśiras counters by cutting it apart with arrows.
Triśiras’ martial skill and alertness (yuddha-kauśala), and Hanumān’s fearless initiative.