Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 67, Shloka 70
कुम्भकर्णवधः
The Slaying of Kumbhakarna
स तंमहामेघनिकाशरूपमुत्पाट्यगच्छन्युधिकुम्भकर्णः ।रराजमेरुप्रतिमानरूपोमेरुर्यथाभ्युछ्रचितघोरशृङ्गः ।।।।
sa taṃ mahā-megha-nikāśa-rūpam utpāṭya gacchan yudhi kumbhakarṇaḥ |
rarāja meru-pratimāna-rūpo merur yathā abhyucchrita-ghora-śṛṅgaḥ ||
போர்க்களத்தில் கும்பகர்ணன் அந்தப் பெரும் மேகத்தை ஒத்த உருவுடையவனைப் பறித்தெடுத்து எடுத்துச் சென்றான்; அவன் உருவம் மேரு மலைபோல் ஒளிர்ந்தது—உயர்ந்த, அச்சமூட்டும் சிகரங்களுடன் மேரு விளங்குவது போல.
In the battlefield, the form of Kumbhakarna which resembled a huge cloud was distinguished in appearance like the lofty peak of mountain Meru.
FAQs
The verse shows how overwhelming might can dominate a scene; Dharma teaching emerges indirectly: righteousness must be anchored not in mere grandeur, but in right intention and just action.
Kumbhakarṇa carries Sugrīva away while the narrator describes his colossal, mountain-like appearance.
The virtue emphasized is not Kumbhakarṇa’s, but the narrative stress on vigilance and collective duty—such a giant threat demands coordinated protection of leaders.