Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 60, Shloka 7
कुम्भकर्णविबोधनम्
The Awakening of Kumbhakarna
देवदानवगन्धर्वैर्यक्षराक्षसपन्नगैः ।अवध्यत्वंमयाप्राप्तंमानुषेभ्योनयाचितम् ।।।।
deva-dānava-gandharvair yakṣa-rākṣasa-pannagaiḥ | avadhyatvaṃ mayā prāptaṃ mānuṣebhyo na yācitam ||
தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷசர்கள், பன்னகர்கள் ஆகியோரிடமிருந்து அவத்யத்துவ வரத்தை நான் பெற்றேன்; ஆனால் மனிதர்களிடமிருந்து அதை நான் வேண்டவில்லை.
"I sought protection from Devas, Danavas, Gandharvas, Rakshasas and serpents but not asked for protection from humans."
FAQs
The epic underscores moral causality: overlooking the ‘small’ (humans) becomes a decisive vulnerability—pride and incomplete foresight undermine security.
Kumbhakarṇa recalls (or asserts) the scope of his invulnerability and notes the critical exception regarding humans.
Not a virtue but a cautionary trait: overconfidence and misjudgment of where true danger can arise.