Sarga 56

Verse 1

तद्दृष्टवासुमहत्कर्मकृतंवानरतस्तमैः ।क्रोधमाहारयामासयुधितीव्रमकम्पनः ।।6.56.1।।

போர்க்களத்தில் வானரச் சிறந்தோர் செய்த அந்த மாபெரும் செயலைக் கண்ட அகம்பனனுக்கு கடும் கோபம் எழுந்தது.

Verse 2

क्रोधमूर्चितरूपस्तुधून्वन्परमकार्मुकम् ।दृष्टवातुकर्मशत्रूणांसारथिंवाक्यमब्रवीत् ।।6.56.2।।

கோபத்தில் மயங்கியவனாய், தன் மாபெரும் வில்லை அசைத்துக்கொண்டு, பகைவர்களின் செயலைக் கண்டு அகம்பனன் தன் சாரதியிடம் சொற்கள் உரைத்தான்।

Verse 3

तत्त्त्वैतावत्त्वरितंरथंप्रापयसारथे ।यत्रैतेबहवोघ्नन्तिसुबहून्राक्षसान्रणे ।।6.56.3।।

சாரதியே, ரதத்தை விரைந்து அந்த இடத்திற்கே செலுத்து; அங்கே இவர்கள் போரில் பல ராக்ஷசர்களை வீழ்த்துகின்றனர்।

Verse 4

एतेऽत्रबलवन्तोहिभीमकोपाश्चवानराः ।द्रुमशैलप्रहरणास्तिष्ठन्तिप्रमुखेमम ।।6.56.4।।

‘இங்கே இவ்வலிமைமிக்க வானரர்கள் நிற்கின்றனர்—கோபத்தில் மிகப் பயங்கரர்; மரங்களும் பாறைகளும் அவர்களின் ஆயுதங்கள். என் முன்னணித் தலைவர்கள் நிற்கும் இடத்துக்கு என்னை அழைத்துச் செல்லுங்கள்।’

Verse 5

एतान्निहन्तुमिच्छामिसमरश्लाघिनोह्यहम् ।एतैःप्रमथितंसर्वंदृश्यतेराक्षसांबलम् ।।6.56.5।।

‘நான் இவ்வானரர்களை வதம் செய்ய விரும்புகிறேன்; போர்-பெருமையில் பெருமை கொள்பவன் நான். இவர்களாலேயே ராக்ஷசப் படை முழுதும் சிதைந்ததாகத் தெரிகிறது।’

Verse 6

ततःप्रजवनाश्वेनरथेनरथिनांवरः ।हरीनभ्यहनत्क्रोधाच्छरजालैकम्पनः ।।6.56.6।।

பின்னர் ரதவீரர்களில் சிறந்த அகம்பனன், வேகமான குதிரைகள் இழுக்கும் ரதத்தில் ஏறி, கோபத்தால் வானரர்கள்மேல் அடர்ந்த அம்புவலையைப் பொழிந்து தாக்கினான்।

Verse 7

नस्थातुंवानराश्शेकुःकिंपुनर्योद्धुमाहवे ।अकम्पनशरैर्भग्नास्सर्वएवविदुद्रुवुः ।।6.56.7।।

வானரர்கள் நிலைத்துநிற்கவும் இயலவில்லை—போரிடுவது எங்கே? அகம்பனனின் அம்புகளால் சிதைந்த அவர்கள் அனைவரும் ஓடிப்போயினர்.

Verse 8

तान्मृत्युवशमापन्नानकम्पनवंशगतान् ।समीक्ष्यहनुमान्ज्ञातीनुपतस्थेमहाबलः ।।6.56.8।।

அகம்பனனின் தாக்குதலால் மரணத்தின் ஆட்பட்ட தம் உறவினரைப் பார்த்த மகாபலன் ஹனுமான் அவர்களைத் துணைநிற்க முன்வந்து நின்றான்.

Verse 9

तंमहाप्लवगंदृष्टवासर्वेतेप्लवगयूथपा: ।समेत्यसमरेवीरास्सहिताःपर्यवारयन् ।।6.56.9।।

அந்த மகாப்லவங்கனைப் பார்த்தவுடன், போர்வீரர்களான வானரக் கூட்டத் தலைவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி ஒருமனதாக அவனைச் சூழ்ந்து நின்றனர்।

Verse 10

अवस्थितंहनूमन्तंतेदृष्टवाहरियूथपा: ।बभूवुर्बलवन्तोहिबलवन्तंसमाश्रिताः ।।6.56.10।।

உறுதியாக நின்ற ஹனுமானைக் கண்ட வானரப் படைத்தலைவர்கள் அந்த மகாபலவானைச் சரணடைந்தனர்; அந்த வல்லவனின் ஆதரவால் அவர்களும் வல்லமையடைந்தனர்.

Verse 11

अकम्पनस्तुशैलाभंहनूमन्तमवस्थितम् ।महेन्द्रइवदाराभिश्शरैरभिववर्षह ।।6.56.11।।

ஆனால் அகம்பனன், மலைபோல் அசையாமல் நின்ற ஹனுமான்மேல், மகேந்திரன் (இந்திரன்) மழைத்தாரைகளைப் பொழிவதுபோல், அம்புகளின் பெருவெள்ளத்தைப் பொழிந்தான்.

Verse 12

अचिन्तयित्वाबाणौघान् शरीरेपतितान्शितान् ।अकम्पनवधार्थायमनोदध्रेमहाबलः ।।6.56.12।।

உடலில் பதிந்த கூரிய அம்புகளின் பெருக்கை எண்ணாமல், அந்த மகாபலவன் அகம்பனனை வதைக்கவே மனத்தை உறுதியாகக் கட்டினான்.

Verse 13

सप्रहस्यमहातेजाहनुमान् मारुतात्मजः ।अभिदुद्रावतद्रक्षःकम्पयन्निवमेदिनीम् ।।6.56.13।।

அப்போது மகாதேஜஸ்வியான மாருதாத்மஜன் ஹனுமான் சிரித்தபடி அந்த ராட்சசனை நோக்கி பாய்ந்தான்; பூமியே நடுங்குமாறு எனத் தோன்றியது.

Verse 14

तस्याभिनर्दमानस्यदीप्यमानस्यतेजसा ।बभूवरूपंदुर्धर्षंदीप्तस्येवविभावसोः ।।6.56.14।।

அவன் கர்ஜித்து தேஜஸால் ஜ்வலித்தபோது, அவன் உருவம் அணுகமுடியாததாக ஆனது—எரியும் அக்கினியைப் போல.

Verse 15

आत्मानंमप्रहरणंज्ञात्वाक्रोधसमन्वितः ।शैलमुत्पाटयामासवेगेनहरिपुङ्गवः ।।6.56.15।।

தன்னை ஆயுதமற்றவன் என அறிந்து, கோபம் நிறைந்த வானரப் புங்கவன் ஹனுமான் வேகத்துடன் ஒரு மலைையைப் பெயர்த்து எடுத்தான்।

Verse 16

गृहीत्वातंमहाशैलंपाणिनैकेनमारुतिः ।सविनद्यमहानादंभ्रामयामासवीर्यवान् ।।6.56.16।।

வீரமிகு மாருதி அந்த மாபெரும் மலையை ஒரே கையால் பற்றிக் கொண்டு பேரொலியுடன் கர்ஜித்து அதைச் சுழற்றினான்।

Verse 17

ततस्तमभिदुद्रावराक्षसेन्द्रमकम्पनम् ।पुराहिनमुचिंसङ् ख्येवज्रेणेवपुरन्दरः ।।6.56.17।।

அப்போது ஹனுமான் ராக்ஷசேந்திரன் அகம்பனனை நோக்கி பாய்ந்தான்; முன்பு புரந்தரன் இந்திரன் போரில் வஜ்ரத்தால் நமுசியைத் தாக்கியதுபோல்।

Verse 18

अकम्पनस्तुतद्दृष्टवागिरिशृङ्गंसमुद्यतम् ।दूरादेवमहाबाणैरर्धचन्द्रैर्व्यदारयत् ।।6.56.18।।

ஆனால் அகம்பனன் உயர்த்தப்பட்ட மலைச்சிகரத்தைப் பார்த்தவுடன், தூரத்திலிருந்தே அரைச்சந்திர வடிவ மாபெரும் அம்புகளால் அதைச் சிதைத்தான்।

Verse 19

तत्पर्वताग्रमाकाशेरक्षोबाणविदारितम् ।विकीर्णंपतितंदृष्टवाहनुमान्क्रोधमूर्छितः ।।6.56.19।।

ஆகாயத்தில் ராக்ஷசனின் அம்புகளால் பிளந்து சிதறி விழுந்த மலைச்சிகரத்தைப் பார்த்த ஹனுமான் கோப வெள்ளத்தில் மூழ்கினான்।

Verse 20

सोऽश्वकर्णंसमासाद्यरोषदर्पान्वितोहरिः ।तूर्णमुत्पाटयामासमहागिरिमिवोच्छ्रितम् ।।6.56.20।।

அப்போது கோபமும் பெருமிதமும் நிறைந்த அந்த வானர வீரன் அச்வகர்ண மரத்தை அணுகி, மாபெரும் மலைபோல் உயர்ந்திருந்த அதனை விரைவில் வேரோடு பிடுங்கினான்।

Verse 21

तंगृहीत्वामहास्कन्धंसोऽश्वकर्णंमहाद्युतिः ।प्रहस्यपरयाप्रीत्याभ्रामयामासभूतले ।।6.56.21।।

அந்த பெருந்தண்டு கொண்ட அச்வகர்ண மரத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு, பேரொளி கொண்ட ஹனுமான் கடும் மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்து, அதை நிலத்தில் சுழற்றினான்।

Verse 22

प्रधावन्नूरुवेगेनप्रभञ्जंस्तरसाद्रुमान् ।हनूमान्परमक्रुद्धश्चरणैर्दारयत्क्षितम् ।।6.56.22।।

மிகுந்த கோபம் கொண்ட ஹனுமான் பேர்வேகத்துடன் ஓடி, தன் பாய்ச்சலில் மரங்களை நொறுக்கி, கால்களால் பூமியைப் பிளந்தான்।

Verse 23

गजांश्चसगजारोहान्सरथान्रथिनस्तथा ।जघानहनुमान् भीमान् राक्षसांश्चपदातिगान् ।।6.56.23।।

ஹனுமான் யானைகளை அவற்றின் ஏறியவர்களுடன், ரதங்களை சாரதிகளுடன், மேலும் காலாடையாகப் போரிட்ட பயங்கர ராக்ஷசர்களையும் தாக்கி வீழ்த்தினான்।

Verse 24

तमन्तकमिवक्रुद्धंसद्रुमंप्राणहारिणम् ।हनूमन्तमभिप्रेक्ष्यराक्षसाविप्रदुद्रुवुः ।।6.56.24।।

உயிர் பறிக்கும் மரத்தைத் தாங்கி, யமனைப் போலக் கோபித்த ஹனுமானை கண்ட ராட்சசர்கள் அச்சத்தில் திசைதிசையாக ஓடினர்.

Verse 25

तमापतन्तंसङ्कृद्धंराक्षसानांभयावहम् ।ददर्शाकम्पनोवीरश्चुक्षोधचननादच ।।6.56.25।।

ராட்சசர்களுக்கு அச்சமூட்டும் வகையில் கடும் கோபத்துடன் பாய்ந்து வந்த அவனை வீரன் அகம்பனன் கண்டான்; அவனும் சினம் கொண்டு பெருங்குரலால் கர்ஜித்தான்.

Verse 26

सचतुर्दशभिर्बाणैश्शितैर्देहविदारणैः ।निर्बिभेदहनूमन्तंमहावीर्यमकम्पनः ।।6.56.26।।

அப்போது மாபெரும் வீரன் அகம்பனன், உடலைப் பிளக்கும் கூர்மையான பதினான்கு அம்புகளால் ஹனுமானைத் துளைத்தான்.

Verse 27

सतदाप्रतिविद्धस्तुबह्वीभिश्शरवृष्टभिः ।हनूमान्ददृशेवीरःप्ररूढइवसानुमान् ।।6.56.27।।

அப்போது பல அம்புமழைகளால் மீண்டும் மீண்டும் குத்தப்பட்டாலும் வீரன் ஹனுமான் அசையாதவனாய் தோன்றினான்—காடுகள் சூழ்ந்த சரிவுகளுடன் உயர்ந்த மலை போல.

Verse 28

विरराजमहाकायोमहावीर्योमहामना: ।पुष्पिताशोकसङ्काशोविधूमइवपावकः ।।6.56.28।।

மகாகாயன், மகாவீரன், மகாமனத்தவன் ஹனுமான் ஒளிர்ந்தான்—மலர்ந்த அசோக மரம்போல், புகையற்ற தீப்போல்.

Verse 29

ततोऽन्यंवृक्षमुत्पाट्यकृत्वावेगमनुत्तमम् ।शिरस्यभिजघानाशुराक्षसेन्द्रमकम्पनम् ।।6.56.29।।

அப்போது அவன் இன்னொரு மரத்தைப் பிடுங்கி, ஒப்பற்ற வேகத்தைச் சேர்த்து, ராக்ஷசேந்திரன் அகம்பனனின் தலையில் விரைவாகப் பாய்ந்து அடித்தான்।

Verse 30

सवृक्षेणहतस्तेनसक्रोधेनमहात्मना ।राक्षसोवानरेन्द्रेणपपातचममारच ।।6.56.30।।

அந்தக் கணத்தில் கோபம் கொண்ட மகாத்மா வானரேந்திரன் அந்த மரத்தால் அடித்ததால், அந்த ராக்ஷசன் விழுந்து உயிர் நீத்தான்।

Verse 31

तंदृष्टवानिहतंभूमौराक्षसेन्द्रमकम्पनम् ।व्यथिताराक्षसास्सर्वेक्षितिकम्पइवद्रुमाः ।।6.56.31।।

நிலத்தில் வீழ்ந்து கொல்லப்பட்ட ராக்ஷசேந்திரன் அகம்பனனைப் பார்த்ததும், எல்லா ராக்ஷசரும் துயருற்று, நிலநடுக்கத்தில் மரங்கள் நடுங்குவது போல நடுங்கினர்।

Verse 32

त्यक्तप्रहरणास्सर्वेराक्षसास्तेपराजिताः ।लङ्कामभिययुस्त्रस्तावानरास्तैभिद्रुताः ।।6.56.32।।

தோற்ற அந்த ராக்ஷசர்கள் அனைவரும் ஆயுதங்களை விட்டுவிட்டு, அச்சத்துடன் லங்கையை நோக்கி ஓடினர்; வானரர்கள் அவர்களைத் துரத்திச் சென்றனர்।

Verse 33

तेमुक्तकेशाःसम्भ्रान्ताभग्नमानाःपराजिताः ।स्रवच्छ्रमजलैरङ्गैश्श्वसन्तोविप्रदुद्रुवुः ।।6.56.33।।

அவர்கள் தோல்வியுற்று, கலங்கித் தளர்ந்து; கூந்தல் சிதறி, உடலெங்கும் வியர்வை வழிய, மூச்சுத் திணறி அச்சத்துடன் அவசரமாக ஓடிப் பறந்தனர்।

Verse 34

अन्योन्यंप्रममन्थुस्तेविविशुर्नगरंभयात् ।पृष्ठतस्तेतुसम्मूढाःप्रेक्षमाणामुहुर्मुहुः ।।6.56.34।।

அச்சத்தால் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தள்ளித் திணறடித்தபடி நகருக்குள் நுழைந்தனர்; குழம்பிய அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தனர்।

Verse 35

तेषुलङ्कांप्रविष्टेषुराक्षसेषुमहाबलाः ।समेत्यहरयस्सर्वेहनूमन्तमपूजयन् ।।6.56.35।।

அந்த மகாபல ராட்சசர்கள் லங்கைக்குள் நுழைந்தபோது, எல்லா வானர வீரரும் ஒன்றுகூடி ஹனுமானை பக்தியுடன் வணங்கி மரியாதை செய்தனர்.

Verse 36

सोऽपिप्रहृष्टस्तान् सर्वान् हरीन् सम्प्रत्यपूजयत् ।हनुमान्सत्त्वसम्पन्नोयथार्हमनुकूलतः ।।6.56.36।।

மகிழ்ச்சியுற்ற, சத்துவம் நிறைந்த ஹனுமானும் அவர்களையெல்லாம் தகுதிக்கேற்ப அன்புடன் முறையாகப் பதில்மரியாதை செய்தான்.

Verse 37

विनेदुश्चयथाप्राणंहरयोजितकाशिनः ।चकर्षुश्चपुनस्तत्रसप्राणानपिराक्षसान् ।।6.56.37।।

வெற்றியின் ஒளியால் திகழ்ந்த வானரர்கள் மனமார முழங்கினர்; அங்கே மீண்டும் உயிருடன் இருந்த ராட்சசர்களையும் இழுத்துக்கொண்டு வந்து (சிறைபிடித்தனர்).

Verse 38

सवीरशोभामभजन्महाकपिःसमेत्यरक्षांसिनिहत्यमारुतिः ।महासुरंभीमममित्रनाशनःयथैवविष्णुर्बलिनंचमूमुखे ।।6.56.38।।

போர்க்களத்தில் ராட்சசர்களுடன் மோதிச் சேர்ந்து அவர்களை வதம் செய்த மகாகபி மாருதி—பகைநாசகர்—வீரஒளியால் பிரகாசித்தான்; யுத்தத்தில் அச்சமூட்டும் மகாசுரர்களை வீழ்த்திய பின் பகவான் விஷ்ணு ஒளிர்வதுபோல।

Verse 39

अपूजयन्देवगणास्तदाकपिंस्वयंचरामोऽतिबलश्चलक्ष्मणः ।तथैवसुग्रीवमुखाःप्लवङ्गमाविभीषणश्चैवमहाबलस्तथा ।।6.56.39।।

அப்போது தேவர்கூட்டம் அந்தக் கபிவீரனைப் போற்றியது; மேலும் மிகவல்லமைமிக்க ஸ்ரீராமன் சௌமித்ரி லக்ஷ்மணனுடன், சுக்ரீவன் முதலான வானரத் தலைவர்களும், மகாபலன் விபீஷணனும் ஹனுமானைத் துதித்தனர்।