Sarga 55

Verse 1

वज्रदंष्ट्रंहतंश्रुत्वावालिपुत्रेणरावणः ।बलाध्यक्षमुवाचेदंकृताञ्जलिमुपस्थितम् ।।।।

வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன் வாலி மைந்தனால் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு, இராவணன் கைகூப்பி நின்ற படைத் தளபதியிடம் பின்வருமாறு கூறினான்.

Verse 2

शीघ्रंनिर्यान्तुदुर्धर्षाराक्षसाभीमविक्रमाः ।अकम्पनंपुरस्कृत्यसर्वशस्त्रप्रकोविदम् ।।।।

‘அடக்க இயலாத, அச்சமூட்டும் வீரத்தையுடைய ராட்சசர்கள் உடனே புறப்படுங்கள். எல்லா ஆயுதக் கலைகளிலும் தேர்ந்த அகம்பனனை முன்னணியில் வைத்து முன்னேறுங்கள்.’॥

Verse 3

एषशास्ताचगोप्ताचनेताचयुधिसत्तमः ।भूतिकामश्चमेनित्यंनित्यंचसमरप्रियः ।।।।

இவன் பகைவரைத் தண்டிப்பவன், காப்பவன், தலைவன்—போரில் சிறந்தவன்; என் காரியத்தின் நலனைக் நாடுபவன், என்றும் சமரப் பிரியன்।

Verse 4

एषजेष्यतिकाकत्स्थौसुग्रीवंचमहाबलम् ।वानरांश्चापरान् घोरान् हनिष्यतिपरन्तपः ।।।।

இந்த பரந்தபன் பகைவரைச் சுடுபவன் காகுத்ஸ்த இருவரையும் (ராமன்-லக்ஷ்மணன்) மற்றும் மகாபலன் சுக்ரீவனையும் வெல்வான்; மேலும் மற்ற அச்சமூட்டும் வானரப் படைகளையும் அழிப்பான்।

Verse 5

परिगृह्यसःताम् I ज्ञाम् रावणस्यमहाबल ।बलम् सम्प्रेरयामासःतदालघुपराक्रमः।। ।।

ராவணனின் ஆணையை ஏற்றுக் கொண்டு, அந்த மகாபலன் (அகம்பனன்) விரைந்த முயற்சியுடன் அப்போது படைகளை முன்னே செலுத்தினான்।

Verse 6

ततोनानाप्रहरणाभीमाक्षाभीमदर्शनाः ।निष्पेतूराक्षसामुख्याबलाध्यक्षप्रचोदिताः ।।।।

அப்போது படைத்தலைவனின் தூண்டுதலால் பலவகை ஆயுதங்களைத் தாங்கி, அச்சமூட்டும் கண்களும் பயங்கரத் தோற்றமும் கொண்ட முதன்மை ராட்சசர்கள் பாய்ந்து வெளிப்பட்டனர்.

Verse 7

रथमास्थायविपुलंतप्तकाञ्चनभूषणम् ।मेघाभोमेघवर्णश्चमेघस्वनमहास्वनः ।।।।राक्षसैःसम्वृतोघोरैस्तदानिर्यात्यकम्पनः ।

அப்போது அகம்பனன் ஒளிரும் தப்தகாஞ்சன ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட விசால ரதத்தில் ஏறி புறப்பட்டான்; மேகம்போன்ற உடலும் மேகநிறமும் உடையவன், இடிமுழக்கம் போன்ற மகத்தான குரலுடையவன், பயங்கர ராட்சசர்களால் சூழப்பட்டவனாய் சென்றான்.

Verse 8

नहिकम्पयितुंशक्यःसुरैरपिमहामृधे ।।।।अकम्पनस्ततस्तेषामादित्यइवतेजसा ।

அந்த மாபெரும் போரில் தேவர்களாலும் அகம்பனனை அசைக்க இயலவில்லை; அவர் அவர்களிடையே சூரியனைப் போலத் தேஜஸால் ஒளிர்ந்தார்.

Verse 9

तस्यनिर्धावमानस्यसम्रब्धस्ययुयुत्सया ।।।।अकस्माद्दैन्यमागच्छद्धयानांरथवाहिनाम् ।

போரிடும் தீவிர வேட்கையுடன் சீறி முன்னே பாய்ந்த அவனுடைய ரதத்தை இழுக்கும் குதிரைகளுக்கு திடீரென மனச்சோர்வு வந்தது.

Verse 10

व्यस्फुरन्नयनंचास्यसव्यंयुद्धाभिनदनिनः ।।।।विवर्णोमुखवर्णश्चगद्गदश्चाभवत्स्वनः ।

போரை விரும்புபவனாக இருந்தபோதிலும், அவனது இடது கண் துடித்தது; முகம் வெளுத்துப்போனது மற்றும் குரல் தழுதழுத்தது.

Verse 11

अभवत्सुदिनेकालेदुर्दिनंरूक्षमारुतम् ।।।।ऊचुःखगमृगाःसर्वेवाचःक्रूराभयावहाः ।

முன்பு நல்வெளிச்சமாயிருந்த காலத்திலேயே அந்த நாள் திடீரென துர்நாளாயிற்று; கடுமையான, வறண்ட காற்றும் வீசியது. எங்கும் பறவைகளும் மிருகங்களும் கொடூரமும் அச்சமூட்டும் ஒலிகளை எழுப்பின॥

Verse 12

ससिंहापचित्कन्धःशार्दूलसमविक्रमः ।।।।तानुत्पातानचिन्स्सैवनिर्जगामरणाजिरम् ।

சிங்கம்போல் உயர்ந்த தோள்களும், புலிபோல் சமமான வீரமும் கொண்ட அவன், அந்த அபசகுனங்களை எண்ணாமலே போர்க்களத்திற்குப் புறப்பட்டான்॥

Verse 13

तथानिर्गच्छतस्तस्यरक्षसस्सहराक्षसैः ।।।।बभूवसुमहान्नादःक्षोभयन्निवसागरम् ।

அந்த ராக்ஷசன் தன் ராக்ஷசக் கூட்டத்துடன் வெளியே வந்தபோது, கடலையே கலக்கச் செய்வதுபோல் பேரொலி எழுந்தது॥

Verse 14

तेनशब्देनवित्रस्तावानराणांमहाचमूः ।।।।द्रुमशैलप्रहाराणांयोद्धुंसमुपतिष्ठतं ।

அந்த பேரொலியால் அச்சமடைந்த, மரங்களையும் பாறைகளையும் ஆயுதமாகக் கொண்டு தாக்கும் மகாவானர சேனை போருக்கு ஆயத்தமாக நின்றது॥

Verse 15

तेषांयुद्धंमहारौद्रंसञ्जज्ञेकपिरक्षसाम् ।।।।रामरावणयोरर्धेसमभित्यक्तजीविनाम् ।

அப்போது கபிகளுக்கும் ராக்ஷசர்களுக்கும் இடையில் மிகக் கொடூரமான பேர்போர் வெடித்தது—அவர்கள் முறையே ஸ்ரீராமன், ராவணன் ஆகியோரின் காரணத்திற்காக உயிரையே பணயமாக வைத்துப் போரிட்டனர்॥

Verse 16

सर्वेह्यतिबलाःशूराःसर्वेपर्वतसन्निभाः ।।।।हरयोराक्षसाश्चैवपरस्परजिघांसवः ।

அனைவரும் மிகுந்த பலமுடைய வீரர்கள்; அனைவரும் மலைபோல் தோன்றினர். வானரரும் ராட்சசரும்—இருவரும்—ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பி போருக்கு முனைந்தனர்॥

Verse 17

तेषांविवर्धतांशब्दःसंयुगेऽतितरस्विनाम् ।।।।शुश्रुवेसुमहान् कोपादन्योन्यमभिगर्जताम् ।

அந்தப் போரில் மிகுந்த வேகமுடைய வீரர்களின் முழக்கம் மேலும் மேலும் பெருகியது. கோபத்தால் ஒருவர்மேல் ஒருவர் கர்ஜித்தபோது பேரொலி எழுந்தது॥

Verse 18

रजश्चारुणवर्णाभंसुभीममभवद् भृशम् ।।।।उद्धतंहरिरक्षोभिःसंरुरोधदिशोदश ।

செம்மை நிறமுடைய அச்சமூட்டும் தூசிமேகம் உடனே எழுந்தது. வானரரும் ராட்சசரும் கிளப்பிய அந்தத் தூசி பத்துத் திசைகளையும் மூடிக் கொண்டது॥

Verse 19

अन्योन्यंरजसातेनकौशेयोद्धूतपाण्डुना ।।।।सम्वृतानिचभूतानिददृशुर्नरणाजिरे ।

போர்க்களத்தில் பட்டுத் துணியை அசைத்தால் எழும் மங்கிய வெண்தூசிபோல் அந்தத் தூசி பரவி அனைவரையும் மூடியது. அப்போது உயிர்கள் ஒருவரை ஒருவர் காண இயலவில்லை॥

Verse 20

नध्वजोनपताकावाचर्मवातुरगोऽपिवा ।।।।आयुधंस्यन्दनोवापिददृशेतेनरेणुना ।

அந்தத் தூசியின் மறைப்பில் கொடிகளும் பதாகைகளும் தெரியவில்லை; கேடயங்களும் குதிரைகளும் கூடப் புலப்படவில்லை; ஆயுதங்களும் தேர்களும் காணப்படவில்லை।

Verse 21

शब्दश्चसुमहांस्तेषांनर्दतामभिधावताम् ।।।।श्रूयतेतुमुलोयुद्धेनरूपाणिचकाशिरे ।

கர்ஜித்து ஒன்றையொன்று நோக்கி பாய்ந்த அவர்களின் பேரொலி போர்க்களத்தில் கொந்தளிப்பாகக் கேட்கப்பட்டது; ஆனால் உருவங்கள் எதுவும் தெளிவாகத் தோன்றவில்லை।

Verse 22

हरीनेवसुसंरुष्टाहरयोजघ्नुराहवे ।।।।राक्षसाराक्षसांश्चापिनिजघ्नुस्तिमिरेतदा ।

அப்போது அந்த இருளில் மிகக் கோபமுற்ற வானரர்கள் போரில் வானரர்களையே தாக்கினர்; ராக்ஷசர்களும் ராக்ஷசர்களையே பரஸ்பரம் கொன்றனர்।

Verse 23

तेपरांश्चविनिघ्नन्तःस्वांश्चवानरराक्षसाः ।।।।रुधिरार्द्रांतदाचक्रुर्महींपङ्कानुलेपनाम् ।

பகைவர்களையும் தம்மவர்களையும் வீழ்த்திக் கொண்டே வானரரும் ராக்ஷசரும் அப்போது பூமியை இரத்தத்தால் நனைத்து, சேற்றால் பூசப்பட்டதுபோல் ஆக்கினர்।

Verse 24

ततस्तुरुधिरौघेणसिक्तंह्यपगतंरजः ।।।।शरीरशवसङ्कीर्णाबभूवचवसुन्धरा ।

பின்னர் இரத்தப் பெருக்கால் நனைந்ததால் தூசி அடங்கி மறைந்தது; பூமி உடல்களாலும் துண்டிக்கப்பட்ட அங்கங்களாலும் சிதறிக் கிடப்பதுபோல் தோன்றியது।

Verse 25

द्रुमशक्तिगदाप्रासैश्शिलापरिघतोमरैः ।।।।हरयोराक्षसाश्चैवस्तूर्णंजघ्नुरन्योन्यमोजसा ।

மரங்கள், சக்திகள், கதைகள், பிராசங்கள், மேலும் கற்கள், பரிகங்கள், தோமரங்கள் கொண்டு—வானரரும் ராக்ஷசரும் பரஸ்பரம் மகாபலத்துடன் விரைந்து ஒருவரையொருவர் வீழ்த்தினர்।

Verse 26

बाहुभिःपरिघाकारैर्युध्यन्तःपर्वतोपमाः ।।।।हरयोभीमकर्माणोराक्षसान्झघ्नुराहवे ।

பரிகம் போன்ற வலிய கரங்களால் போரிட்டுக் கொண்டே, மலைபோல் உயர்ந்தும் பயங்கரச் செயலுடையவுமான வானரர்கள் போர்க்களத்தில் ராக்ஷசர்களை வீழ்த்தினர்।

Verse 27

राक्षसास्त्वभिसङ्क्रुद्धाःप्रासतोमरपाणयः ।।।।कपीन्निजघ्निरेतत्रशस्त्रःपरमदारुणैः ।

அங்கே கோபத்தால் கொதித்த ராட்சசர்கள் ஈட்டிகளும் தோமரங்களும் கையில் கொண்டு, மிகக் கொடூரமான ஆயுதங்களால் வானரர்களைத் தாக்கி வீழ்த்தினர்.

Verse 28

अकम्पनस्सुसङ्क्रुद्धोराक्षसानांचमूपतिः ।।।।सम्हर्षयतितान्सर्वान्राक्षसाभनिमविक्रमान् ।

மிகுந்த கோபமுற்ற அகம்பனன், ராட்சச சேனையின் தலைவன், அச்சமூட்டும் வீரத்தையுடைய அந்த ராட்சசர் அனைவரையும் உற்சாகப்படுத்தி மகிழ்வித்தான்.

Verse 29

हरयस्त्वपिरक्षांसिमहाद्रुममहाश्मभिः ।।।।विदारयन्त्यभिक्रम्यशस्त्राण्याच्छिद्यवीर्यतः ।

ஆனால் வானரர்களும் எதிர்தாக்குதலாக முன்னேறி, பெரிய மரங்களாலும் மாபெரும் பாறைகளாலும் ராட்சசர்களைச் சிதறடித்து, தமது வலிமையால் அவர்களின் ஆயுதங்களைப் பறித்தனர்.

Verse 30

एतस्मिन्नन्तरेवीराहरयःकुमुदोनलः ।।।।मैन्दश्चपरमक्रुद्धाश्चक्रुर्वेगमनुत्तमम् ।

அந்நேரத்தில் வீர வானரர்கள் குமுதன், நலன், மைந்தன் ஆகியோர் பேர்கோபத்துடன் ஒப்பற்ற வேகத்தில் முன்னே பாய்ந்தனர்.

Verse 31

तेतुवृक्षैर्महावीराराक्षसानांचमूमुखे ।।।।कदनंसुमहच्चक्रुर्लीलयाहरिपुङ्गवाः ।ममन्थूराक्षसान् सर्वेवानरागणशोभृशम् ।।।।

அப்போது வானரர்களில் சிறந்த அந்த மகாவீரர்கள் மரங்களை ஆயுதமாகக் கொண்டு ராக்ஷச சேனையின் முன்பகுதியில் விளையாட்டுபோலவே பெரும் அழிவை நிகழ்த்தினர். வானரக் கூட்டங்கள் அனைத்தும் ராக்ஷசர்களை மீண்டும் மீண்டும் பேராற்றலால் நசுக்கின.