Sarga 30
शार्दूलचरवृत्तान्तः (Saardula’s Spy-Report on Rama’s Camp and the Vanara Host)
युद्धकाण्ड
இந்த ஸர்கத்தில் லங்கையின் உளவாளர்கள், ராகவன் சுவேல பர்வதத்தில் அசைக்க முடியாத உறுதியான படையுடன் முகாமிட்டுள்ளான் என்று அறிவிக்கின்றனர். இதைக் கேட்ட ராவணன் சிறிது கலங்கித் தன் உளவன் சார்தூலனை விசாரிக்கிறான்; சார்தூலனின் அச்சம் நிறைந்த தோற்றமே வானரர்களின் கடுமையான காவலின் சான்றாகிறது. சார்தூலன் தன் பிடிபட்ட நிகழ்வைச் சொல்கிறான்—உடனே கண்டறியப்பட்டேன், அடிக்கப்பட்டேன், மக்கள் முன்னே ஊர்வலமாக இழுத்துச் செல்லப்பட்டேன், பின்னர் விடுவிக்கப்பட்டேன்—இதனால் ராம முகாமின் ஒழுங்கும் பாதுகாப்பும் வெளிப்படுகின்றன. அவன் மேலும், கற்களும் பாறைகளும் கொண்டு கடலை நிரப்பி சேது வேலை நிறைவேறியதாகவும், ராமன் லங்கையின் வாயிலருகே நிலை கொண்டதாகவும், வானரர்களின் போரணியை கருட-வ்யூஹம் போலவும் விவரிக்கிறான். சார்தூலன் ராவணனுக்கு இரு வழிகளைத் தெளிவாகச் சொல்கிறான்—சீதையைத் திருப்பிக் கொடு அல்லது போரை ஏற்று, ராமன் மதில்களை அணுகுவதற்கு முன். ராவணன் கடுமையாக மறுக்கிறான்—தேவர்களே ஒன்றுகூடினாலும் சீதையை நான் ஒப்படைக்கமாட்டேன்—என்று, வானரர்களின் வலிமை, குலம், எண்ணிக்கை ஆகியவற்றின் உளவுத் தொகுப்பை கேட்கிறான். சார்தூலன் சுக்ரீவன், ஜாம்பவான், ஹனுமான், நீலன், அங்கதன், மைந்தன், த்விவிதன் முதலிய தலைவர்களைப் பட்டியலிட்டு, பலருக்கு தெய்வீக வம்சத் தொடர்பும் உண்டு எனக் கூறி, படையின் பேரளவை—பத்து கோடி—என்று வலியுறுத்துகிறான். மீதிய விவரங்கள் அளவிறந்தவை என்பதால் சொல்ல இயலாது என்று முடிக்கிறான். இவ்வத்தியாயம் போர்த் தகவல்-பட்டியலாகவும், ஒழுங்கு நிறைந்த தர்மக் கூட்டணி எதிர் பிடிவாத அரசாட்சி என்ற நெறி-மனப் படமாகவும் அமைகிறது.
Shlokas
Verse 1
ततस्तमक्षोभ्यबलंलङ्काधिपतयेचराः ।सुवेलेराघवंशैलेनिविष्टंप्रत्यवेदयन् ।।6.30.1।।
நான் உரைப்பேன்—இராட்சசர்கள் ராவணனை எவ்வாறு அன்பு-பக்தியுடன் பற்றியுள்ளனர், அவன் தேஜஸால் எவ்வாறு அடங்கியுள்ளனர்; லங்கையின் பேர்செழிப்பு மற்றும் கடலின் அச்சமூட்டும் இயல்பையும்।
Verse 2
चाराणांरावणश्श्रुत्वाप्राप्तंरामंमहाबलम् ।जातोद्वेगोऽभवत्किञ्चिच्छार्दूलंवाक्यमब्रवीत् ।।6.30.2।।
உளவாளர்களிடமிருந்து மகாபலன் ராமன் பெரும் படையுடன் வந்தடைந்தான் என்று கேட்டு, ராவணன் சிறிது கலங்கினான்; சார்தூலனிடம் உரைத்தான்।
Verse 3
अयथावच्चतेवर्णोदीनश्चासिनिशाचर ।नासिकच्चिदमित्राणांक्रुद्धानांवशमागतः ।।6.30.3।।
ஓ நிசாசரா! உன் நிறம் இயல்பாக இல்லை; நீ துயருற்றவனாய் தோன்றுகிறாய். கோபமுற்ற பகைவர்களின் வசத்தில் நீ அகப்பட்டாயோ?
Verse 4
इतितेनानुशिष्टस्तुवाचंमन्दमुदीरयत् ।तदाराक्षसशार्दूलंशार्दूलोभयविह्वलः ।।6.30.4।।
அவன் இவ்வாறு விசாரித்தபோது, அச்சத்தால் கலங்கிய சார்தூலன் அப்போது ராக்ஷசர்களின் புலியெனும் அவனிடம் மெல்லிய குரலில் சொன்னான்.
Verse 5
नतेचारयितुंशक्याराजन्वानरपुङ्गवाः ।विक्रान्ताबलवन्तश्चराघवेणचरक्षिताः ।।6.30.5।।
அரசே! உமது ஒற்றர்கள் வானரத் தலைவர்களிடையே உலாவ இயலாது. அவர்கள் வீரமும் வலிமையும் உடையவர்கள்; ராகவனால் பாதுகாக்கப்படுகின்றனர்.
Verse 6
नापिसम्भाषितुंशक्यास्सम्प्रश्नोऽत्रनलभ्यते ।सर्वतोरक्ष्यतेपन्थावानरैःपर्वतोपमै ।।6.30.6।।
அவர்களுடன் பேசுவதும் இயலாது; அங்கே வினவலும் நிகழாது. மலைபோன்ற வானரர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் வழிகளைப் பாதுகாத்துள்ளனர்।
Verse 7
प्रविष्टमात्रेज्ञातोऽहंबलेतस्मिन्नचारिते ।बलाद्गृहीतोरक्षोभिर्बहुधाऽस्मिविचालितः ।।6.30.7।।
அந்த படையில் மறைவாக நுழைந்த உடனே நான் கண்டுபிடிக்கப்பட்டேன்; காவலர்கள் வலுக்கட்டாயமாகப் பிடித்து என்னை பலமுறை இங்கும் அங்கும் எறிந்தனர்.
Verse 8
जानुभिर्मुष्टिभिर्दन्तेस्तलैश्चाभिहतोभृशम् ।परिणीतोऽस्मिहरिभिर्बलवद्भिरमर्षणैः ।।6.30.8।।
முழங்கால், குத்து, பல், உள்ளங்கை ஆகியவற்றால் என்னை கடுமையாக அடித்தனர்; பின்னர் வலிமைமிக்க, சினமுற்ற வானரர்கள் என்னை இழுத்துச் சுற்றி அழைத்துச் சென்றனர்.
Verse 9
परिणीयचसर्वत्रनीतोऽहंरामसंसदम् ।रुधिरादिग्धसर्वाङ्गोविह्वलश्चलितेन्द्रियः ।।6.30.9।।
என்னை எங்கெங்கும் சுற்றி அழைத்துச் சென்று இறுதியில் ராமரின் சபைக்கு கொண்டுவந்தனர்; என் உடல் முழுவதும் இரத்தம் படிந்திருந்தது, நான் மயக்கமுற்று, புலன்கள் நிலை குலைந்திருந்தன.
Verse 10
हरिभिर्वध्यमानश्चयाचमानःकृताञ्जलिः ।राघवेणपरित्रातोजीवामीतियदृच्छया ।।6.30.10।।
அவன் படைத்தொகுதியின் பிரிவுகளையும், வாகனங்களின் அமைப்பையும் கூறினான்; இவ்வாறு சொல்லி, தத்துவம் அறிந்த கபிகளில் சிறந்தவன் பின்னர் விரிவாக உரைக்கத் தொடங்கினான்।
Verse 11
एषशैलैश्शिलाभिश्चपूरयित्वामहार्णवम् ।द्वारमाश्रित्यलङ्कायारामस्तिष्ठतिसायुधः ।।6.30.11।।
மலைகளாலும் பாறைகளாலும் பேர்கடலை நிரப்பி, ஆயுதம் தாங்கிய ராமன் லங்கையின் வாயிலில் நின்றிருக்கிறான்।
Verse 12
गरुडव्यूहमास्थायसर्वतोहरिभिर्वृतः ।मांविसृज्यमहातेजालङ्कामेवाभिवर्तते ।।6.30.12।।
‘கருடன்’ எனும் வியூகத்தை அமைத்து, எங்கும் வானரப் படையால் சூழப்பட்ட மகாதேஜஸ்வி அவன்—என்னை விடுவித்து—நேரே லங்கையை நோக்கி முன்னேறுகிறான்।
Verse 13
पुराप्राकारमायातिक्षिप्रमेकतरंकुरु ।सीतांवास्मैप्रयच्छाशुयुद्धंवाप्रदीयताम् ।।6.30.13।।
அவன் மதில்களை அடைவதற்கு முன்பே விரைந்து ஒன்றைச் செய்—சீதையை உடனே அவனிடம் ஒப்படை; இல்லையெனில் போரைக் கொடு.
Verse 14
मनसातंतदाप्रेक्ष्यतच्छ्रुत्वाराक्षसाधिपः ।शार्दूलंसुमहद्वाक्यमथोवाचसरावणः ।।6.30.14।।
அதைச் செவி கொண்டு மனத்தில் அளந்து, ராக்ஷசாதிபதி ராவணன் பின்னர் சார்தூலனிடம் கனத்த, மகத்தான வார்த்தைகளை உரைத்தான்.
Verse 15
यदिमांप्रतियुध्येरन्देवगन्धर्वदानवाः ।नैवसीतांप्रदास्यामिसर्वलोकभयादपि ।।6.30.15।।
தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், தானவர்கள் என அனைவரும் என்மேல் போர் செய்தாலும், எல்லா உலகங்களின் அச்சமும் வந்தாலும், சீதையை நான் ஒருபோதும் அளிக்கமாட்டேன்.
Verse 16
एवमुक्त्वामहातेजारावणःपुनरब्रवीत् ।चरिताभवतासेनाकेऽत्रशूराःप्लवङ्गमाः ।।6.30.16।।
இவ்வாறு கூறிய மகாதேஜஸ்வி ராவணன் மீண்டும் சொன்னான்—நீ அவர்கள் படையில் சுற்றி வந்தாய்; இங்கு வானரர்களில் யார் யார் வீரர்கள்?
Verse 17
कीदृशा: किंप्रभा: सौम्यवानरायेदुरासदाः ।कस्यपुत्राश्चपौत्राश्चतत्त्वमाख्याहिराक्षस:।। 6.30.17।।
சௌம்யனே, அணுக இயலாத அந்த வானர வீரர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள்? அவர்களின் ஒளியும் வலிமையும் என்ன? அவர்கள் யாருடைய புதல்வரும் பேரனுமாக உள்ளனர்? உண்மையை எனக்குச் சொல்.
Verse 18
तथात्रप्रतिपत्स्यामिज्ञात्वातेषांबलाबलम् ।अवश्यंबलसङ् ख्यानंकर्तव्यंयुद्धमिच्छताम् ।।6.30.18।।
அவர்களின் வலிமை–பலவீனங்களை நன்கு அறிந்த பின்பே இங்கே செய்யவேண்டியது என்ன என்பதை நான் தீர்மானிப்பேன். போரை விரும்புவோர்க்கு படைபலம் மற்றும் எண்ணிக்கை கணித்தல் அவசியம்॥
Verse 19
अथैवमुक्तश्शार्दूलोरावणेनोत्तमश्चरः ।इदंवचनमारेभेवक्तुंरावणसन्निधौ ।।6.30.19।।
ராவணன் இவ்வாறு கூறியதும், ‘சார்தூலன்’ எனும் சிறந்த ஒற்றன் ராவணன் முன்னிலையில் இவ்வசனங்களைச் சொல்லத் தொடங்கினான்॥
Verse 20
अथर्क्षरजसःपुत्रोयुधिराजासुदुर्जयः ।गद्गदस्याथपुत्त्रोऽत्रजाम्बवानितिविश्रुतः ।।6.30.20।।
அப்போது அவன் கூறினான்—ரிக்ஷராஜனின் புதல்வனான அரசன் போரில் மிகுந்து வெல்ல இயலாதவன். மேலும் இங்கே கத்கதனின் மகன் ‘ஜாம்பவான்’ எனப் புகழ்பெற்றவனும் உள்ளான்॥
Verse 21
गद्गदस्यैवपुत्त्रोऽन्योगुरुपुत्र: शतक्रतोः ।कदनंयस्यपुत्रेणकृतमेकेनरक्षसाम् ।।6.30.21।।
கத்கதனின் இன்னொரு மகனும் இங்கே உள்ளான்—‘குருவின் மகன்’ என்றும், சதக்ரதுவின் (தொடர்புடையவன்) என்றும் கூறப்படுபவன். அவனுடைய ஒரே மகனாலேயே ராக்ஷசர்களில் பெரும் அழிவு நிகழ்ந்தது॥
Verse 22
सुषेणश्चापिधर्मात्मापुत्रोधर्मस्यवीर्यवान् ।सौम्यस्सोमात्मजश्चात्रराजन् दधिमुखःकपिः ।।6.30.22।।
இங்கே சுஷேணனும் உள்ளான்—தர்மநெஞ்சம் கொண்டவனும் வல்லமையுடையவனும்—தர்மனின் புதல்வன் எனச் சொல்லப்படுபவன். மேலும், அரசே, இங்கே சோமன் (சந்திரன்) புதல்வனான மென்மையான கபி ததிமுகனும் உள்ளான்॥
Verse 23
सुमुखोदुर्मुखश्चात्रवेगदर्शीचवानरः ।मृत्युर्वानररूपेणनूनंसृष्टस्स्वयम्भुवा ।।6.30.23।।
இங்கே சுமுகன், துர்முகன் மற்றும் வானரன் வேகதர்ஶி ஆகியோர் உள்ளனர். நிச்சயமாக ஸ்வயம்பூ பிரம்மா வானர ரூபத்தில் மரணத்தையே படைத்தார் போலத் தோன்றுகிறது.
Verse 24
पुत्त्रोहुतवहस्याथनीलस्सेनापतिस्स्वयम् ।अनिलस्यचपुत्त्रोऽत्रहनूमानितिविश्रुतः ।।6.30.24।।
இங்கே ஹுதவஹன் (அக்னி) மகன் நீலன்; அவனே சேனாபதி. மேலும் இங்கே அனிலன் (வாயு) மகன் ‘ஹனுமான்’ என்று புகழ்பெற்றவனும் உள்ளான்.
Verse 25
नप्ताशक्रस्यदुर्धर्षोबलवानङ्गदोयुवा ।मैन्दश्चद्विविदश्चोभौबलिनावश्विसम्भवौ ।।6.30.25।।पुत्त्रावैवस्वतस्यात्रपञ्चकालान्तकोपमाः ।गजोगवाक्षोगवयश्शरभोगन्धमादनः ।।6.30.26।।दशवानरकोट्यश्चशूराणांयुद्धकाङ्क्षिणाम् ।श्रीमतांदेवपुत्त्राणांशेषंनाख्यातुमुत्सहे ।।6.30.27।।
சக்ரன் (இந்திரன்) பேரன் இளைய அங்கதன் மிக வலிமைமிக்கவன், அடக்கமுடியாதவன். மைந்தன், த்விவிதன்—இருவரும் பராக்கிரமசாலிகள்—அஷ்வினிக் குமாரர்களால் பிறந்த இரட்டையர். இங்கே வைவைஸ்வதன் (யமன்) ஐந்து புதல்வரும் உள்ளனர்—கஜன், கவாக்ஷன், கவயன், சரபன், கந்தமாதனன்—பிரளயகாலம் போல் அச்சமூட்டுவோர். மேலும் தேவபுத்ரர்கள், செல்வமிக்கோர், போர்க்காமம் கொண்ட வீர வானரர்களின் பத்து கோடி படைகள் உள்ளன; மீதியைச் சொல்ல எனக்கு ஆற்றல் இல்லை.
Verse 26
नप्ताशक्रस्यदुर्धर्षोबलवानङ्गदोयुवा ।मैन्दश्चद्विविदश्चोभौबलिनावश्विसम्भवौ ।।6.30.25।।पुत्त्रावैवस्वतस्यात्रपञ्चकालान्तकोपमाः ।गजोगवाक्षोगवयश्शरभोगन्धमादनः ।।6.30.26।।दशवानरकोट्यश्चशूराणांयुद्धकाङ्क्षिणाम् ।श्रीमतांदेवपुत्त्राणांशेषंनाख्यातुमुत्सहे ।।6.30.27।।
இந்த இளைஞன்—சிங்கம் போன்ற உறுதியான உடலமைப்புடையவன்—தசரதன் மகன். இவனே தூஷணனை வதைத்தான்; கரனையும் திரிசிரனையும் கூட.
Verse 27
नप्ताशक्रस्यदुर्धर्षोबलवानङ्गदोयुवा ।मैन्दश्चद्विविदश्चोभौबलिनावश्विसम्भवौ ।।6.30.25।।पुत्त्रावैवस्वतस्यात्रपञ्चकालान्तकोपमाः ।गजोगवाक्षोगवयश्शरभोगन्धमादनः ।।6.30.26।।दशवानरकोट्यश्चशूराणांयुद्धकाङ्क्षिणाम् ।श्रीमतांदेवपुत्त्राणांशेषंनाख्यातुमुत्सहे ।।6.30.27।।
வீரத்தில் பூமியில் ராமனுக்கு ஒப்பானவர் எவரும் இல்லை. அவனாலேயே விராதன் வதைக்கப்பட்டான்; மரணத்தைப் போலப் பயங்கரமான கபந்தனும் அழிந்தான்.
Verse 28
पुत्त्रोदशरथस्यैषसिंहसंहनोयुवा ।दूषणोनिहतोयेनखरश्चत्रिशिरास्तथा ।।6.30.28।।
இந்த இளைஞன்—சிங்கம் போன்ற உறுதியான உடலமைப்புடையவன்—தசரதன் மகன். இவனே தூஷணனை வதைத்தான்; கரனையும் திரிசிரனையும் கூட.
Verse 29
नास्तिरामस्यसदृशोविक्रमेभुविकश्चन ।विराधोनिहतोयेनकबन्धश्चान्तकोपमः ।।6.30.29।।
வீரத்தில் பூமியில் ராமனுக்கு ஒப்பானவர் எவரும் இல்லை. அவனாலேயே விராதன் வதைக்கப்பட்டான்; மரணத்தைப் போலப் பயங்கரமான கபந்தனும் அழிந்தான்.
Verse 30
वक्तुंनशक्तोरामस्यनरःकश्चिद्गुणान् क्षितौ ।जनस्थानगतायेनयावन्तोराक्षसाहताः ।।6.30.30।।
பூமியில் எந்த மனிதனும் ஸ்ரீராமனின் குணங்களைச் சொல்ல வல்லவன் அல்லன்—ஜனஸ்தானத்தை நோக்கி வந்த எல்லா ராக்ஷசர்களையும் அவர் வதைத்தார்।
Verse 31
लक्ष्मणश्चात्रधर्मात्मामातङ्गानामिवर्षभः ।यस्यबाणपथंप्राप्यनजीवेदपिवासवः ।।6.30.31।।
இங்கே தர்மாத்மா லக்ஷ்மணனும் உள்ளான்—யானைகளில் முதன்மை காளைபோல். அவன் அம்பின் வீச்சுக்குள் வந்தால் வாஸவன் (இந்திரன்) கூட உயிர்வாழ மாட்டான்।
Verse 32
श्वेतोज्योतिर्मुखश्चात्रभास्करस्यात्मसम्भवौ ।वरुणस्यचपुत्त्रोऽन्योःहेमकूटःप्लवङ्गमः ।।6.30.32।।विश्वकर्मसुतोवीरोनलःप्लवगसत्तमः ।विक्रान्तोबलवानत्रवसुपुत्रस्सदुर्धरः ।।6.30.33।।
இங்கே ஸ்வேதன், ஜ்யோதிமுகனும் உள்ளனர்—பாஸ்கரன் (சூரியன்) இலிருந்து பிறந்தவர்கள். மேலும் வருணனின் மற்றொரு புதல்வன் வானரன் ஹேமகூடனும் உள்ளான்।
Verse 33
श्वेतोज्योतिर्मुखश्चात्रभास्करस्यात्मसम्भवौ ।वरुणस्यचपुत्त्रोऽन्योःहेमकूटःप्लवङ्गमः ।।6.30.32।।विश्वकर्मसुतोवीरोनलःप्लवगसत्तमः ।विक्रान्तोबलवानत्रवसुपुत्रस्सदुर्धरः ।।6.30.33।।
இங்கே விஸ்வகர்மாவின் புதல்வன் வீரன் நலன்—வானரர்களில் சிறந்தவன்—உள்ளான். மேலும் இங்கே வசுவின் புதல்வன் துர்தரனும் உள்ளான்—வீரமும் வலிமையும் உடையவன்।
Verse 34
राक्षसानांवरिष्ठश्चतवभ्रातावीभीषणः ।प्रतिगृह्यपुरींलङ्कांराघवस्यहितेरतः ।।6.30.34।।
இராட்சசர்களில் சிறந்தவனான உன் சகோதரன் விபீஷணன் லங்காபுரியை ஏற்று, ராகவனின் நலனில் ஈடுபட்டு நிலைத்திருக்கிறான்.
Verse 35
इतिसर्वंसमाख्यातंतवेदंवानरंबलम् ।सुवेलेऽधिष्ठितंशैलेशेषकार्येभवान्गतिः ।।6.30.35।।
இவ்வாறு சுவேல மலையில் நிலை கொண்டுள்ள இந்த வானரப் படையனைத்தையும் உனக்கு முழுமையாக அறிவித்தேன். மீதமுள்ள காரியத்தில் வழி தீர்மானிப்பவன் நீயே.
Frequently Asked Questions
The pivotal action is the strategic-ethical ultimatum: before Rāma reaches Laṅkā’s ramparts, either return Sītā or commit to war. Rāvaṇa’s refusal—despite the prospect of cosmic opposition—dramatizes a choice where pride and possession override restorative justice.
The chapter teaches that power without self-correction becomes self-endangering: intelligence reports and counsel can clarify reality, but leadership must be willing to realign with dharma. It also highlights disciplined restraint as strength—Rāma’s camp releases the spy, signaling controlled authority rather than uncontrolled retaliation.
Suvela mountain is marked as the allied encampment and staging ground; Laṅkā’s gateway and ramparts (prākāra/dvāra) define the imminent siege line; the Mahārṇava (ocean) and its rock-and-stone filling allude to the bridgework enabling the invasion corridor.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.