Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 103, Shloka 31
ऐन्द्ररथप्रदानम्
Indra’s Chariot Offered to Rāma; The Duel Intensifies
तदृष्ट्वासुमहातत्कर्मरावणस्यदुरात्मना: ।विषेदुर्देवगन्धर्वाचारणादानवैस्सह ।।।।राममार्तंतदादृष्टवासिद्धाश्चपरमर्षयः ।व्यथितावानरेन्द्राश्चबभूवुस्सविभीषणाः ।।।।रामचन्द्रमसंदृष्टवाग्रस्तंरावणराहुणा ।
tad dṛṣṭvā sumahā tat karma rāvaṇasya durātmanaḥ |
viṣedur devagandharvacāraṇā dānavaiḥ saha |
rāmam ārtaṃ tadā dṛṣṭvā siddhāś ca paramarṣayaḥ |
vyathitā vānarendrāś ca babhūvuḥ savibhīṣaṇāḥ |
rāmacandramasaṃ dṛṣṭvā grastaṃ rāvaṇarāhuṇā ||
துராத்மனான இராவணனின் அந்த மிகப் பெரியதாயினும் அநியாயமான செயலைக் கண்டு தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சாரணர்கள்—தானவர்களுடன் சேர்ந்து—விஷாதத்தில் ஆழ்ந்தனர். அப்போது ஸ்ரீராமன் துயருற்றதைப் பார்த்து சித்தர்களும் பரமரிஷிகளும் கலங்கினர்; விபீஷணனுடன் கூடிய வானரத் தலைவர்களும் பதறினர்—இராவண-ராகு சந்திரனெனத் திகழும் ராமச்சந்திரனை கிரகித்ததுபோல் கண்டனர்.
Ravana attacked the flag post of the chariot with one arrow and felled it down. Then he released a network of arrows on Indra's horses and struck them.
FAQs
Dharma is portrayed as a cosmic moral order: when the righteous (Rāma) appears overwhelmed, even celestial beings feel disquiet—yet the eclipse metaphor implies the righteous may be obscured, not destroyed.
Rāvaṇa’s fierce assault seems to endanger Rāma; allies and celestial observers react with fear and sorrow, likening the moment to a lunar eclipse.
Collective loyalty and moral concern: the Vānaras and Vibhīṣaṇa show devoted anxiety for the righteous leader, reflecting steadfast support in crisis.