Shloka 31
हनूमद्वृत्तान्तः—वानरबलप्रशंसा च
Hanuman’s Report and Praise of the Vanara Host
सा मया राक्षसीमध्ये तर्ज्यमाना मुहुर्मुहुः।राक्षसीभिर्विरूपाभिर्दृष्टा हि प्रमदावने।।5.59.30।।एकवेणीधरा दीना भर्तृचिन्तापरायणा।अधश्शय्या विवर्णाङ्गी पद्मिनीव हिमागमे।।5.59.31।।रावणाद्विनिवृत्तार्था मर्तव्यकृतनिश्चया।
sā mayā rākṣasīmadhye tarjyamānā muhur muhuḥ | rākṣasībhir virūpābhir dṛṣṭā hi pramadāvane || ekaveṇīdharā dīnā bhartṛcintāparāyaṇā | adhaḥśayyā vivarṇāṅgī padminīva himāgame || rāvaṇād vinivṛttārthā martavyakṛtaniścayā |
நான் அவளை பிரமதாவனத்தில் ராட்சசிகளின் நடுவே கண்டேன்—அந்த அருவருப்பான ராட்சசிகள் அவளை மீண்டும் மீண்டும் மிரட்டினார்கள். ஒரே சடை கட்டி, துயருற்றவளாய், கணவனை நினைப்பதிலேயே முழுமையாக மூழ்கி, வெறும் தரையில் படுத்திருந்தாள்; குளிர்காலத்தில் தாமரை மங்குவது போல அவள் உடல் ஒளி மங்கியது. ராவணனின் வேண்டுதல்களை மறுத்து, மரணத்திற்கே தீர்மானம் செய்திருந்தாள்.
"I saw Sita often threatened by uglylooking ogresses. Wearing a single braid, she looked pathetic, thinking always about her husband, lying on the bare ground. She was like a lustreless lotus in winter. Spurning the advances by Ravana, she is rather determined to commit suicide.
FAQs
Dharma is steadfastness under coercion: Sita’s refusal of Ravana, despite fear and suffering, embodies fidelity to truth and marital righteousness.
Hanuman recounts to Rama what he witnessed in Lanka: Sita’s harsh captivity, threats from rākṣasīs, and her unwavering rejection of Ravana.
Sita’s unwavering chastity and courage—endurance without surrender, even when despair pushes her toward thoughts of death.