Shloka 9
हनूमद्
दूत्यम् / Hanuman’s Mediation and Lakshmana’s Appeal to Sugriva
वीरो दशरथस्यायं पुत्राणां गुणवत्तमः।।4.4.9।।राजलक्षणसम्पन्नस्सम्युक्तो राजसम्पदा।राज्याद्भ्रष्टो वने वस्तुं मया सार्धमिहागतः4.4.10।।
vīro daśarathasyāyaṃ putrāṇāṃ guṇavattamaḥ || 4.4.9 || rāja-lakṣaṇa-sampannaḥ saṃyukto rāja-sampadā | rājyād bhraṣṭo vane vastuṃ mayā sārdham ihāgataḥ || 4.4.10 ||
இந்த வீரன் தசரதனின் புதல்வர்களில் குணத்தால் மிகச் சிறந்தவன்; அரசருக்குரிய இலக்கணங்களால் நிறைந்தவன், அரசுச் செல்வத்தால் ஒளிர்வான். ஆயினும் அரசிலிருந்து நீக்கப்பட்டு, என்னுடன் வனத்தில் வாழ இங்கே வந்தான்।
FAQs
Dharma can require renunciation: though fit to rule, Rāma accepts forest-life, showing integrity beyond status and comfort.
Lakṣmaṇa clarifies that Rāma—royal and supremely virtuous—has nevertheless come to the forest due to separation from the kingdom.
Rāma’s steadfastness and dignity: royal excellence remains intact even in hardship.