Shloka 10
हनूमद्
दूत्यम् / Hanuman’s Mediation and Lakshmana’s Appeal to Sugriva
वीरो दशरथस्यायं पुत्राणां गुणवत्तमः।।4.4.9।।राजलक्षणसम्पन्नस्सम्युक्तो राजसम्पदा।राज्याद्भ्रष्टो वने वस्तुं मया सार्धमिहागतः4.4.10।।
vīro daśarathasyāyaṃ putrāṇāṃ guṇavattamaḥ | rājalakṣaṇa-sampannaḥ saṃyukto rāja-sampadā | rājyād bhraṣṭo vane vastuṃ mayā sārdham ihāgataḥ || 4.4.10 ||
இவர் தசரதனின் வீரப் புதல்வர்—புதல்வர்களில் குணத்தில் சிறந்தவர்; அரசருக்குரிய இலக்கணங்களும் அரசச் செல்வமும் உடையவர். ஆயினும் அரசிலிருந்து நீக்கப்பட்டு, என்னுடன் இங்கு வனத்தில் வாழ வந்துள்ளார்.
FAQs
Dharma as adherence to rightful conduct even in loss: Rāma retains royal virtue and dignity despite exile, showing that dharma is character, not circumstance.
Lakṣmaṇa identifies Rāma to Hanumān, explaining his royal nature and the fact of his banishment and forest-dwelling.
Maryādā (propriety) and steadiness: Rāma’s inner kingship remains intact though outward sovereignty is taken away.