Sarga 73
त्रिसप्ततितमः सर्गः (Sarga 73): Mithilā Vivāha—Kanyādāna and the Fourfold Marriage Rites
बालकाण्ड
இந்த ஸர்கத்தில் மிதிலாவில் திருமணச் சடங்குகள் முறையாக நிறைவேற்றப்பட்ட விதம் கூறப்படுகிறது. அதே நாளில் பரதனின் தாய்மாமன் யுதாஜித் வருகிறார்; தசரதன் சிறந்த கோதானம் செய்து அரச தர்மத்தின் தானநெறியைச் சுபநேரத்துடன் இணைக்கிறான். விருந்தோம்பலும் காலையறச் செயல்களும் முடிந்த பின், ராமனும் அவன் சகோதரர்களும் முழு அலங்காரத்துடன், திருமணத்திற்கு முன் செய்ய வேண்டிய முறைகளை நிறைவு செய்து, வசிஷ்டர் முதலிய மகரிஷிகள் முன்னணியில் தசரதனை அணுகுகின்றனர். வசிஷ்டர், கன்னியாதானம் செய்யும் ஜனகனை திருமணக் காரியத்தைத் தொடங்குமாறு வேண்டுகிறார். ஜனகன் மகிழ்ச்சியுடன்—தன் வீட்டில் தயக்கம் ஏன், என் புதல்வியர் வேதிக்கருகே தயாராக உள்ளனர்—என்று வரவேற்கிறான். பின்னர் ஜனகன் வைवाहிகக் கிரியையை நடத்த வசிஷ்டரையே நியமிக்கிறான்; வசிஷ்டர் வேதியை அமைத்து அலங்கரித்து, அக்னியை நிறுவி, மந்திரங்களுடன் ஆஹுதிகளைச் செலுத்துகிறார். அதன்பின் ஜனகன் சீதையை அக்னி மற்றும் ராமன் முன்னிலையில் கொண்டு வந்து கன்னியாதானம் செய்கிறான்—சீதையின் கையை ராமனின் கையில் வைத்து ‘சஹதர்மசாரிணி’ என அறிவிக்கிறான். உடனே ‘சாது’ என்ற தெய்வ ஒலி, தேவதுந்துபிகள், மலர்மழை ஆகியவற்றால் தெய்வ அனுமதி வெளிப்படுகிறது. பின்னர் ஊர்மிளை லக்ஷ்மணனுக்கும், மாண்டவியை பரதனுக்கும், ஸ்ருதகீர்த்தியை சத்ருக்னனுக்கும் அளிக்கிறான்; நான்கு இளவரசரும் வசிஷ்டரின் அனுமதியுடன் நான்கு கரங்களையும் ஏற்று, அக்னி-வேதியைப் பிரதட்சிணம் செய்து திருமணத்தை நிறைவு செய்கின்றனர். கந்தர்வ-அப்ஸரைகளின் இசை-உற்சவம் மண்டபத்தை நிரப்ப, இறுதியில் தம்பதியர் தத்தம் இல்லங்களுக்கு செல்கின்றனர்; தசரதன், முனிவர்கள், உறவினர்கள் அவர்களைத் தொடர்ந்து அழைத்துச் செல்கின்றனர்.
Shlokas
Verse 1
यस्मिंस्तु दिवसे राजा चक्रे गोदानमुत्तमम् ।तस्मिं स्तु दिवसे शूरो युधाजित्समुपेयिवान्।।।।
அரசன் சிறந்த கோதானத்தைச் செய்த அதே நாளில் வீரன் யுதாஜித் அங்கே வந்து சேர்ந்தான்.
Verse 2
पुत्र: केकयराजस्य साक्षाद्भरतमातुल:।दृष्ट्वा पृष्ट्वा च कुशलं राजानमिदमब्रवीत्।।।।
கேகயராஜனின் மகன் யுதாஜித்—பரதனின் தாய்மாமன்—தசரத மன்னனைச் சந்தித்து, அவரின் நலன் விசாரித்து, பின்னர் இவ்வாறு கூறினான்.
Verse 3
केकयाधिपती राजा स्नेहात् कुशलमब्रवीत् ।येषां कुशलकामोऽसि तेषां सम्प्रत्यनामयम् ।।।।
கேகயத்தின் அதிபதி அரசன் அன்புடன் நலன் விசாரித்து கூறினான்—“யாருடைய நலத்தை நீ விரும்புகிறாயோ, அவர்கள் இப்போது நோயின்றி நலமுடன் பாதுகாப்பாக உள்ளனர்.”
Verse 4
स्वस्रीयं मम राजेन्द्र द्रष्टुकामो महीपति:।तदर्थमुपयातोऽहमयोध्यां रघुनन्दन।।।।
அரசர்களில் சிறந்தவரே! கேகய மன்னன் என் சகோதரியின் மகனைப் பார்க்க விரும்பினான்; அதற்காகவே, ரகுநந்தனனே, நான் அயோத்தியாவிற்கு வந்தேன்.
Verse 5
श्रुत्वा त्वहमयोध्यायां विवाहार्थं तवात्मजान् ।मिथिलामुपयातांस्तु त्वया सह महीपते।।।।त्वरयाभ्युपयातोऽहं द्रष्टुकाम स्स्वसुस्सुतम्।
மகீபதியே! அயோத்தியாவில், நீங்கள் உங்கள் புதல்வர்களின் திருமணத்திற்காக அவர்களுடன் மிதிலைக்கு வந்தீர்கள் என்று கேட்டு, என் சகோதரியின் மகனைப் பார்க்கும் விருப்பத்தால் நான் விரைந்து இங்கு வந்தேன்.
Verse 6
अथ राजा दशरथ: प्रियातिथिमुपस्थितम्।।।।दृष्ट्वा परमसत्कारै: पूजार्हं समपूजयत्।
அப்போது அரசன் தசரதன் வந்திருந்த அன்பிற்குரிய விருந்தினரைப் பார்த்து, பூஜைக்குரிய அவரை மிக உயர்ந்த மரியாதைகளால் முறையாகப் போற்றி வணங்கினான்॥
Verse 7
ततस्तामुषितो रात्रिं सह पुत्रैर्महात्मभि:।।।।प्रभाते पुनरुत्थाय कृत्वा कर्माणि कर्मवित् ।ऋषींस्तदा पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत्।।।।
பின்னர் அவர் மகாத்மையான புதல்வர்களுடன் அந்த இரவைக் கழித்து, விடியற்காலையில் மீண்டும் எழுந்து, முறையறிந்த அரசன் தன் நியதக் கடமைகளை நிறைவேற்றி, ரிஷிகளை முன்னிலைப்படுத்தி யாகவாடத்திற்குச் சென்றான்॥
Verse 8
ततस्तामुषितो रात्रिं सह पुत्रैर्महात्मभि:।।1.73.7।।प्रभाते पुनरुत्थाय कृत्वा कर्माणि कर्मवित् ।ऋषींस्तदा पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत्।।1.73.8।।
அதன்பின் அவர் மகாத்மையான மகன்களுடன் அந்த இரவைக் கழித்து, விடியலில் எழுந்து, விதிமுறை அறிந்தவன் போல நியதக் காரியங்களைச் செய்து, முன்பாக ரிஷிகளை வைத்து யாகவாடத்திற்குச் சென்றான்॥
Verse 9
युक्ते मुहूर्ते विजये सर्वाभरणभूषितै:।भ्रातृभिस्सहितो राम: कृतकौतुकमंगल:।।।।वसिष्ठं पुरत: कृत्वा महर्षीनपरानपि।पितु स्समीपमाश्रित्य तस्थौ भ्रातृभिरावृत:।।।।
‘விஜய’ எனும் சுப முஹூர்த்தத்தில், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, க்ருதகௌதுக-மங்களச் சடங்குகளை நிறைவேற்றி, சகோதரர்களுடன் ராமன் முன்னே சென்றான். வசிஷ்டரும் பிற மகரிஷிகளையும் முன்னிலைப்படுத்தி, தந்தையின் அருகில் வந்து, சகோதரர்கள் சூழ நின்றான்.
Verse 10
युक्ते मुहूर्ते विजये सर्वाभरणभूषितै:।भ्रातृभिस्सहितो राम: कृतकौतुकमंगल:।।1.73.9।।वसिष्ठं पुरत: कृत्वा महर्षीनपरानपि।पितु स्समीपमाश्रित्य तस्थौ भ्रातृभिरावृत:।।1.73.10।।
‘விஜய’ எனும் சுப முஹூர்த்தத்தில், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, க்ருதகௌதுக-மங்களச் சடங்குகளை நிறைவேற்றி, சகோதரர்களுடன் ராமன் முன்னே சென்றான். வசிஷ்டரும் பிற மகரிஷிகளையும் முன்னிலைப்படுத்தி, தந்தையின் அருகில் வந்து, சகோதரர்கள் சூழ நின்றான்.
Verse 11
वसिष्ठो भगवानेत्य वैदेहमिदमब्रवीत्।राजा दशरथो राजन् कृतकौतुकमङ्गलै:।।।।पुत्रैर्नरवर श्रेष्ठ दातारमभिकाङ्क्षते।
அப்போது பகவான் வசிஷ்டர் வைதேஹ ஜனகனிடம் சென்று கூறினார்— “அரசே, அரசர்களில் சிறந்தவனே! க்ருதகௌதுக-மங்களச் சடங்குகளை நிறைவேற்றிய புதல்வர்களுடன் தசரதன் கன்யாதாதாவை எதிர்நோக்கி இருக்கிறான்.”
Verse 12
दातृप्रतिग्रहीतृभ्यां सर्वार्था: प्रभवन्ति हि।।।।स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व कृत्वा वैवाह्यमुत्तमम्।
தானம் அளிப்பவனும் ஏற்றுக்கொள்வவனும்—இவ்விருவராலேயே எல்லா நியாயமான பயன்களும் உண்டாகின்றன. ஆகவே நீ உன் ஸ்வதர்மத்தை நிறைவேற்றி இந்தச் சிறந்த விவாகச் சடங்கை நடத்துவாயாக.
Verse 13
इत्युक्त: परमोदारो वसिष्ठेन महात्मना।।।।प्रत्युवाच महातेजा वाक्यं परमधर्मवित्।
மகாத்மா வசிஷ்டர் இவ்வாறு கூறியதும், மிகுந்த உதாரத்தன்மையும் மகத்தான தேஜஸும் கொண்ட, பரம தர்மஞானியான ஜனகன் தக்க சொற்களால் பதிலளித்தான்.
Verse 14
कस्स्थित: प्रतिहारो मे कस्याज्ञा सम्प्रतीक्ष्यते।।।।स्वगृहे को विचारोऽस्ति यथा राज्यमिदं तव।
நீ எதற்காக நின்று காத்திருக்கிறாய்—ஏதேனும் பிரதிஹாரன் உன்னைத் தடுத்தானா? யாருடைய ஆணையை எதிர்நோக்குகிறாய்? உன் சொந்த இல்லத்தில் ஏன் தயக்கம்? இந்த ராஜ்யம் உன்னுடையதே எனத் தோன்றுகிறது।
Verse 15
कृतकौतुकसर्वस्वा वेदिमूलमुपागता:।।।।मम कन्या मुनिश्रेष्ठ दीप्ता वह्नेरिवार्चिष:।
முனிவரே சிறந்தவரே! என் மகள்கள் எல்லா மங்கலக் கௌதுகச் சடங்குகளையும் நிறைவேற்றி வேதியின் அடிவாரத்துக்கு வந்துள்ளனர்; அவர்கள் புனித அக்னியின் ஜ்வாலைகளைப் போல ஒளிர்கின்றனர்।
Verse 16
सज्जोऽहं त्वत्प्रतीक्षोऽस्मि वेद्यामस्यां प्रतिष्ठित:।।।।अविघ्नं कुरुतां राजा किमर्थमवलम्बते।
அரசே! நான் தயாராக இருக்கிறேன்; இந்த வேதியில் நிலைத்து உம்மை எதிர்நோக்குகிறேன். சடங்கு தடையின்றி நடைபெறட்டும்—ஏன் தாமதம் செய்கிறீர்?
Verse 17
तद्वाक्यं जनकेनोक्तं श्रुत्वा दशरथस्तदा।प्रवेशयामास सुतान् सर्वानृषिगणानपि।।।।
ஜனகன் கூறிய வார்த்தைகளை கேட்டதும், தசரதன் அப்போது தன் மகன்கள் அனைவரையும், கூடவே கூடியிருந்த எல்லா ரிஷிகளையும் மண்டபத்திற்குள் அழைத்துச் சென்றான்।
Verse 18
ततो राजा विदेहानां वसिष्ठमिदमब्रवीत्।।।।कारयस्व ऋषे सर्वमृषिभि: सह धार्मिक।रामस्य लोकरामस्य क्रियां वैवाहिकीं विभो।।।।
பின்பு விதேஹராஜன் ஜனகன் வசிஷ்டரிடம் கூறினான்—தர்மமிகு முனிவரே! மற்ற ரிஷிகளுடன் சேர்ந்து எல்லா விதிகளையும் நடத்துங்கள்; வல்லவரே! உலகை மகிழ்விக்கும் ராமனின் திருமணச் சடங்குகளை நிறைவேற்றுங்கள்।
Verse 19
ततो राजा विदेहानां वसिष्ठमिदमब्रवीत्।।1.73.18।।कारयस्व ऋषे सर्वमृषिभि: सह धार्मिक।रामस्य लोकरामस्य क्रियां वैवाहिकीं विभो।।1.73.19।।
அப்போது விதேஹராஜன் ஜனகன் வசிஷ்டரை நோக்கி கூறினான்— “தர்மமிகு முனிவரே, விபோ! பிற முனிவர்களுடன் சேர்ந்து உலகிற்கு ஆனந்தமளிக்கும் ஸ்ரீராமனின் திருமணச் சடங்குகளை அனைத்தையும் விதிப்படி நடத்துவீராக।”
Verse 20
तथेत्युक्त्वा तु जनकं वसिष्ठो भगवानृषि:।विश्वामित्रं पुरस्कृत्य शतानन्दं च धार्मिकम्।।।।प्रपामध्ये तु विधिवत्वेदिं कृत्वा महातपा: ।अलञ्चकार तां वेदिं गन्धपुष्पै स्समन्तत: ।।।।सुवर्णपालिकाभिश्च छिद्रकुम्भैश्च साङ्कुरै:।अङ्कुराढ्यैश्शरावैश्च धूपपात्रै स्सधूपकै:।।।।शङ्खपात्रै स्स्रुवै स्स्रुग्भि: पात्रैरर्घ्याभिपूरितै:।लाजपूर्णैश्च पात्रीभिरक्षतैरभिसंस्कृतै:।।।।
ஜனகனிடம் “அப்படியே” என்று ஒப்புக்கொண்ட பகவான் முனிவர் வசிஷ்டர், விஸ்வாமித்திரரையும் தர்மநிஷ்டரான சதானந்தரையும் முன்னிலைப்படுத்தி, திருமண மண்டபத்தின் நடுவில் விதிப்படி வேதியை அமைத்தார். அந்த மகாதபஸ்வி வேதியைச் சுற்றிலும் மணமிகு மலர்களால் அலங்கரித்து, பொற்கிண்ணங்கள், முளைகளுடன் கூடிய துளையுள்ள கும்பங்கள், முளை நிறைந்த சராவங்கள், தூபத்துடன் கூடிய தூபப்பாத்திரங்கள், சங்கவடிவப் பாத்திரங்கள், ஸ்ருவ-ஸ்ருக் போன்ற ஆஹுதி கருவிகள், அர்க்யம் நிரம்பிய பாத்திரங்கள், லாஜா நிரம்பிய பாத்திரங்கள் மற்றும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட அக்ஷதங்களால் அதைச் சிறப்பித்தார்.
Verse 21
तथेत्युक्त्वा तु जनकं वसिष्ठो भगवानृषि:।विश्वामित्रं पुरस्कृत्य शतानन्दं च धार्मिकम्।।1.73.20।।प्रपामध्ये तु विधिवत्वेदिं कृत्वा महातपा: ।अलञ्चकार तां वेदिं गन्धपुष्पै स्समन्तत: ।।1.73.21।।सुवर्णपालिकाभिश्च छिद्रकुम्भैश्च साङ्कुरै:।अङ्कुराढ्यैश्शरावैश्च धूपपात्रै स्सधूपकै:।।1.73.22।। शङ्खपात्रै स्स्रुवै स्स्रुग्भि: पात्रैरर्घ्याभिपूरितै:।लाजपूर्णैश्च पात्रीभिरक्षतैरभिसंस्कृतै:।।1.73.23।।
ஜனகனின் ஆணையை கேட்ட வசிஷ்டர் “அப்படியே” என்று கூறி, விஸ்வாமித்திரரையும் தர்மநிஷ்டரான சதானந்தரையும் முன்னிலைப்படுத்தி, மண்டபத்தின் நடுவில் விதிப்படி வேதியை அமைத்தார். பின்னர் அந்த வேதியைச் சுற்றிலும் மணமிகு மலர்களாலும், திருமண யாகத்திற்குத் தேவையான எல்லாப் புனிதப் பாத்திரங்களாலும்—பொற்கிண்ணங்கள், முளையுடன் கூடிய துளையுள்ள கும்பங்கள், முளை நிறைந்த சராவங்கள், தூபப்பாத்திரங்கள் தூபத்துடன், சங்கவடிவப் பாத்திரங்கள், ஸ்ருவ-ஸ்ருக், அர்க்யம் நிரம்பிய பாத்திரங்கள், லாஜா நிரம்பிய பாத்திரங்கள், சுத்திகரிக்கப்பட்ட அக்ஷதங்கள்—மிகச் சிறப்பாக அலங்கரித்தார்.
Verse 22
तथेत्युक्त्वा तु जनकं वसिष्ठो भगवानृषि:।विश्वामित्रं पुरस्कृत्य शतानन्दं च धार्मिकम्।।1.73.20।।प्रपामध्ये तु विधिवत्वेदिं कृत्वा महातपा: ।अलञ्चकार तां वेदिं गन्धपुष्पै स्समन्तत: ।।1.73.21।।सुवर्णपालिकाभिश्च छिद्रकुम्भैश्च साङ्कुरै:।अङ्कुराढ्यैश्शरावैश्च धूपपात्रै स्सधूपकै:।।1.73.22।। शङ्खपात्रै स्स्रुवै स्स्रुग्भि: पात्रैरर्घ्याभिपूरितै:।लाजपूर्णैश्च पात्रीभिरक्षतैरभिसंस्कृतै:।।1.73.23।।
அவர் பொற்கிண்ணங்கள், முளைகளுடன் கூடிய துளையுள்ள கும்பங்கள், முளை நிறைந்த சராவங்கள், மேலும் தூபத்துடன் கூடிய தூபப்பாத்திரங்கள் ஆகியவற்றால் (யாகஸ்தலத்தை) அழகுற அமைத்தார்.
Verse 23
तथेत्युक्त्वा तु जनकं वसिष्ठो भगवानृषि:।विश्वामित्रं पुरस्कृत्य शतानन्दं च धार्मिकम्।।1.73.20।।प्रपामध्ये तु विधिवत्वेदिं कृत्वा महातपा: ।अलञ्चकार तां वेदिं गन्धपुष्पै स्समन्तत: ।।1.73.21।।सुवर्णपालिकाभिश्च छिद्रकुम्भैश्च साङ्कुरै:।अङ्कुराढ्यैश्शरावैश्च धूपपात्रै स्सधूपकै:।।1.73.22।। शङ्खपात्रै स्स्रुवै स्स्रुग्भि: पात्रैरर्घ्याभिपूरितै:।लाजपूर्णैश्च पात्रीभिरक्षतैरभिसंस्कृतै:।।1.73.23।।
அவர் சங்கவடிவப் பாத்திரங்கள், ஸ்ருவ‑ஸ்ருக் கரண்டிகள், ஹோமப் பாத்திரங்கள், அர்க்யம் நிரம்பிய பாத்திரங்கள், லாஜம் நிறைந்த பாத்திரங்கள், மந்திரத்தால் புனிதப்படுத்தப்பட்ட அக்ஷதம் ஆகிய மங்கள யாகப் பொருட்களை முறையாக அமைத்தார்।
Verse 24
दर्भैस्समैस्समास्तीर्य विधिवन्मन्त्रपूर्वकम्।अग्निमादाय वेद्यां तु विधिमन्त्रपुरस्कृतम्।।।।जुहावाग्नौ महातेजा वसिष्ठो भगवानृषि:।
சமமாக தர்ப்பையைப் பரப்பி, விதிப்படி மந்திரங்களுடன் வேதியில் அக்னியை நிறுவினார். பின்னர் விதி‑மந்திரங்களின் வழிகாட்டுதலுடன் மகாதேஜஸ்வியான பகவான் ரிஷி வசிஷ்டர் அந்த அக்னியில் ஆஹுதிகளைச் செலுத்தினார்।
Verse 25
ततस्सीतां समानीय सर्वाभरणभूषिताम्।।।।समक्षमग्ने स्संस्थाप्य राघवाभिमुखे तदा।अब्रवीज्जनको राजा कौसल्यानन्दवर्धनम्।।।।
பின்னர் அரசன் ஜனகர் எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட சீதையை அழைத்து வந்து, புனித அக்னியின் முன்னிலையில் ராகவனை நோக்கி நிறுத்தினார்; அப்போது கௌசல்யையின் ஆனந்தத்தை வளர்த்த ராமனை நோக்கி உரைத்தார்।
Verse 26
ततस्सीतां समानीय सर्वाभरणभूषिताम्।।1.73.25।।समक्षमग्ने स्संस्थाप्य राघवाभिमुखे तदा।अब्रवीज्जनको राजा कौसल्यानन्दवर्धनम्।।1.73.26।।
பின்னர் அரசன் ஜனகர் எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட சீதையை அழைத்து வந்து, புனித அக்னியின் முன்னிலையில் ராகவனை நோக்கி நிறுத்தினார்; அப்போது கௌசல்யையின் ஆனந்தத்தை வளர்த்த ராமனை நோக்கி உரைத்தார்।
Verse 27
इयं सीता मम सुता सहधर्मचरी तव।प्रतीच्छ चैनां भद्रं ते पाणिं गृह्णीष्व पाणिना।।।।
‘இவள் சீதை, என் மகள்; உனக்கு சகதர்மசாரிணியாக இருப்பாள். அவளை ஏற்றுக் கொள்—உனக்கு மங்களம் உண்டாக. உன் கையால் அவள் கையைப் பற்றிக் கொள்.’
Verse 28
पतिव्रता महाभागा छायेवानुगता सदा।इत्युक्त्वा प्राक्षिपद्राजा मन्त्रपूतं जलं तदा।।।।
‘இவள் மகாபாக்யவதி, பதிவிரதை; எப்போதும் நிழலைப் போல உன்னைத் தொடர்ந்து வருவாள்.’ என்று கூறி, அரசன் ஜனகர் அப்போது மந்திரத்தால் புனிதப்படுத்தப்பட்ட நீரைத் தெளித்தார்।
Verse 29
साधु साध्विति देवाना मृषीणां वदतां तदा ।देवदुन्दुभिर्निर्घोष: पुष्पवर्षो महानभूत्।।।।
அப்போது தேவர்கள் மற்றும் மகரிஷிகள் “சாது, சாது” என்று புகழ்ந்தனர். தேவதுந்துபிகள் முழங்கின; மாபெரும் மலர்வீழ்ச்சி நிகழ்ந்தது।
Verse 30
एवं दत्त्वा तदा सीतां मन्त्रोदकपुरस्कृताम् ।अब्रवीज्जनको राजा हर्षेणाभिपरिप्लुत:।।।।
இவ்வாறு மந்திரத்தால் புனிதமான நீரை முன்னிட்டு விதிப்படி சீதையைத் தானமாக அளித்து, ஆனந்தத்தில் மூழ்கிய ஜனக மன்னன் மீண்டும் உரைத்தான்।
Verse 31
लक्ष्मणागच्छ भद्रं ते ऊर्मिलामुद्यतां मया।प्रतीच्छ पाणिं गृह्णीष्व माभूत्कालस्य पर्यय:।।।।
“லக்ஷ்மணா, வா—உனக்கு மங்களம் உண்டாகுக. நான் அளிக்கத் தயாராக்கிய ஊர்மிளையை ஏற்றுக்கொள். அவளின் கரத்தைப் பற்றிக் கொள்; காலதாமதம் ஏற்படாதிருக்கட்டும்।”
Verse 32
तमेवमुक्त्वा जनको भरतं चाभ्यभाषत।गृहाण पाणिं माण्डव्या: पाणिना रघुनन्दन ।।।।
லக்ஷ்மணனிடம் இவ்வாறு கூறிய பின் ஜனகன் பரதனையும் நோக்கி—“ரகுநந்தனே, உன் கரத்தால் மாண்டவியின் கரத்தைப் பற்றிக் கொள்” என்றான்।
Verse 33
शत्रुघ्नं चापि धर्मात्मा अब्रवीज्जनकेश्वर:।श्रुतकीर्त्या महाबाहो पाणिं गृह्णीष्व पाणिना।।।।
மேலும் தர்மாத்மாவான ஜனகேஸ்வரன் சத்ருக்னனிடமும்—“மகாபாஹோ, உன் கரத்தால் ஸ்ருதகீர்த்தியின் கரத்தைப் பற்றிக் கொள்” என்று கூறினார்।
Verse 34
सर्वे भवन्तस्सौम्याश्च सर्वे सुचरितव्रता:।पत्नीभिस्सन्तु काकुत्स्था माभूत्कालस्य पर्यय:।।।।
நீங்கள் அனைவரும் சௌம்யர்கள்; அனைவரும் நற்கரும நெறியும் விரதநிஷ்டையும் உடையவர்கள். ஓ காகுத்ஸ்தர்களே, தத்தம் மனைவியருடன் இணைந்திருங்கள்; காலத் தாமதம் ஏற்படாதிருக்கட்டும்.
Verse 35
जनकस्य वच श्शृत्वा पाणीन् पाणिभिरास्पृशन्।चत्वारस्ते चतसृ़णां वसिष्ठस्य मते स्थिता:।।।।
ஜனகனின் வாக்கைக் கேட்டபின், வசிஷ்டரின் ஆலோசனையின்படி நிலைத்து, அந்த நான்கு இளவரசரும் அந்த நான்கு சகோதரிகளின் கரங்களைத் தம் கரங்களால் தொட்டு ஏற்றுக் கொண்டனர்.
Verse 36
अग्निं प्रदक्षिणीकृत्य वेदिं राजानमेव च।ऋषींश्चैव महात्मानस्सभार्या रघुसत्तमा:।।।।यथोक्तेन तदा चक्रुर्विवाहं विधिपूर्वकम्।
அப்போது ரகுவம்சத்தின் சிறந்த மகாத்ம இளவரசர்கள் மனைவியருடன் சேர்ந்து புனித அக்னி, வேதி, அரசன் மற்றும் மகரிஷிகளைப் பிரதட்சிணம் செய்து, கூறியபடியே விதிமுறையின்படி திருமணச் சடங்குகளைச் சாஸ்திரோಕ್ತமாக நிறைவேற்றினர்.
Verse 37
काकुत्स्थैश्च गृहीतेषु ललितेषु च पाणिषु।।।।पुष्पवृष्टिर्महत्यासीदन्तरिक्षात्सुभास्वरा।
காகுத்ஸ்தர்கள் அந்த நளினமான கரங்களைப் பற்றிக் கொண்டபோது, ஆகாயத்திலிருந்து ஒளிவீசும், இனிய ஒலியுடன் கூடிய பெரும் மலர்வீழ்ச்சி நிகழ்ந்தது.
Verse 38
दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषैर्गीतवादित्रनिस्वनै:।।।।ननृतुश्चाप्सरस्सङ्घा गन्धर्वाश्च जगु: कलम्।विवाहे रघुमुख्यानां तदद्भुतमदृश्यत।।।।
தெய்வீக துந்துபிகளின் முழக்கமும், பாடல்-வாத்தியங்களின் ஒலியும் நடுவே அப்சரஸ்களின் கூட்டம் நடனமாட, கந்தர்வர்கள் இனிய ராகத்தில் பாடினர். ரகுவம்சத்தின் முதன்மையோரின் திருமணத்தில் அந்த அற்புதக் காட்சி காணப்பட்டது.
Verse 39
यस्मिंस्तु दिवसे राजा चक्रे गोदानमुत्तमम् ।तस्मिं स्तु दिवसे शूरो युधाजित्समुपेयिवान्।।1.73.1।।
அரசன் சிறந்த கோதானத்தைச் செய்த அதே நாளில், வீரன் யுதாஜித் அன்றே அங்கு வந்து சேர்ந்தான்.
Verse 40
ईदृशे वर्तमाने तु तूर्योद्घुष्टनिनादिते।त्रिरग्निं ते परिक्रम्य ऊहुर्भार्यां महौजस:।।।।
விழா தொடர்ந்தபோது வாத்தியங்களின் முழக்கம் எங்கும் ஒலித்தது; அப்போது அந்த மாபெரும் தேஜஸ்விகள் தம் தம் மணப்பெண்களுடன் புனித அக்னியை மூன்று முறை வலம் வந்து திருமணச் சடங்கை நிறைவு செய்தனர்.
Verse 41
अथोपकार्यां जग्मुस्ते सभार्या रघुनन्दना:।राजाऽप्यनुययौ पश्यंत्सर्षिसंघ स्सबान्धव:।।।।
பின்னர் ரகுநந்தனர்கள் தம் மனைவியருடன் தமக்கென ஒதுக்கப்பட்ட தங்குமிடங்களுக்குச் சென்றனர்; அரசனும் முனிவர் கூட்டத்துடனும் உறவினர்களுடனும் அவர்களைப் பார்த்தவாறே பின்தொடர்ந்து சென்றான்.
Frequently Asked Questions
The pivotal action is the lawful transfer of responsibility through kanyādāna: Janaka, as dātā (giver), and Rāma, as pratigrahītā (receiver), complete a public, Veda-grounded act that frames marriage as an ethical institution rather than a private preference.
The sarga teaches that social bonds attain stability through dharma and rite: generosity (go-dāna), truthful consent (Vasiṣṭha’s sanction), and the declaration of sahadharmacāriṇī position marriage as a joint vocation of righteousness, not merely companionship.
Culturally central are the Mithilā marriage pavilion (yajñavāṭa/prapā), the vedi and Agni as witnesses, and the ritual objects (darbha, arghya vessels, akṣata, lāja) that map the Vedic wedding procedure; geographically, Ayodhyā–Mithilā and Kekaya are referenced through Yudhājit’s arrival and kinship ties.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.