Sarga 73

Verse 1

यस्मिंस्तु दिवसे राजा चक्रे गोदानमुत्तमम् ।तस्मिं स्तु दिवसे शूरो युधाजित्समुपेयिवान् ॥१॥

அரசன் சிறந்த கோதானத்தைச் செய்த அதே நாளில் வீரன் யுதாஜித் அங்கே வந்து சேர்ந்தான்.

Verse 2

पुत्रः केकयराजस्य साक्षाद्भरतमातुलः ।दृष्ट्वा पृष्ट्वा च कुशलं राजानमिदमब्रवीत् ॥२॥

கேகயராஜனின் மகன் யுதாஜித்—பரதனின் தாய்மாமன்—தசரத மன்னனைச் சந்தித்து, அவரின் நலன் விசாரித்து, பின்னர் இவ்வாறு கூறினான்.

Verse 3

केकयाधिपती राजा स्नेहात् कुशलमब्रवीत् ।येषां कुशलकामोऽसि तेषां सम्प्रत्यनामयम् ॥३॥

கேகயத்தின் அதிபதி அரசன் அன்புடன் நலன் விசாரித்து கூறினான்—“யாருடைய நலத்தை நீ விரும்புகிறாயோ, அவர்கள் இப்போது நோயின்றி நலமுடன் பாதுகாப்பாக உள்ளனர்.”

Verse 4

स्वस्रीयं मम राजेन्द्र द्रष्टुकामो महीपतिः ।तदर्थमुपयातोऽहमयोध्यां रघुनन्दन ॥४॥

அரசர்களில் சிறந்தவரே! கேகய மன்னன் என் சகோதரியின் மகனைப் பார்க்க விரும்பினான்; அதற்காகவே, ரகுநந்தனனே, நான் அயோத்தியாவிற்கு வந்தேன்.

Verse 5

श्रुत्वा त्वहमयोध्यायां विवाहार्थं तवात्मजान् ।मिथिलामुपयातांस्तु त्वया सह महीपते ॥५॥त्वरयाभ्युपयातोऽहं द्रष्टुकाम स्स्वसुस्सुतम् ।

மகீபதியே! அயோத்தியாவில், நீங்கள் உங்கள் புதல்வர்களின் திருமணத்திற்காக அவர்களுடன் மிதிலைக்கு வந்தீர்கள் என்று கேட்டு, என் சகோதரியின் மகனைப் பார்க்கும் விருப்பத்தால் நான் விரைந்து இங்கு வந்தேன்.

Verse 6

अथ राजा दशरथः प्रियातिथिमुपस्थितम् ॥६॥दृष्ट्वा परमसत्कारैः पूजार्हं समपूजयत् ।

அப்போது அரசன் தசரதன் வந்திருந்த அன்பிற்குரிய விருந்தினரைப் பார்த்து, பூஜைக்குரிய அவரை மிக உயர்ந்த மரியாதைகளால் முறையாகப் போற்றி வணங்கினான்॥

Verses 7-8

ततस्तामुषितो रात्रिं सह पुत्रैर्महात्मभिः ॥७॥प्रभाते पुनरुत्थाय कृत्वा कर्माणि कर्मवित् ।ऋषींस्तदा पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत् ॥८॥

அதன்பின் அவர் மகாத்மையான மகன்களுடன் அந்த இரவைக் கழித்து, விடியலில் எழுந்து, விதிமுறை அறிந்தவன் போல நியதக் காரியங்களைச் செய்து, முன்பாக ரிஷிகளை வைத்து யாகவாடத்திற்குச் சென்றான்॥

Verses 9-10

युक्ते मुहूर्ते विजये सर्वाभरणभूषितैः ।भ्रातृभिस्सहितो रामः कृतकौतुकमंगलः ॥९॥वसिष्ठं पुरतः कृत्वा महर्षीनपरानपि ।पितु स्समीपमाश्रित्य तस्थौ भ्रातृभिरावृतः ॥१०॥

‘விஜய’ எனும் உகந்த முகூர்த்தத்தில், கௌதுக-மங்களச் சடங்குகளை நிறைவேற்றி, எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட ராமன் தன் சகோதரர்களுடன் வந்தான். வசிஷ்டரையும் பிற மகரிஷிகளையும் முன்னிலைப்படுத்தி, தந்தையின் அருகில் சென்று, சகோதரர்கள் சூழ அங்கே நின்றான்॥

Verse 11

वसिष्ठो भगवानेत्य वैदेहमिदमब्रवीत् ।राजा दशरथो राजन् कृतकौतुकमङ्गलैः ॥११॥पुत्रैर्नरवर श्रेष्ठ दातारमभिकाङ्क्षते ।

அப்போது பகவான் வசிஷ்டர் வைதேஹ ஜனகனிடம் சென்று கூறினார்— “அரசே, அரசர்களில் சிறந்தவனே! க்ருதகௌதுக-மங்களச் சடங்குகளை நிறைவேற்றிய புதல்வர்களுடன் தசரதன் கன்யாதாதாவை எதிர்நோக்கி இருக்கிறான்.”

Verse 12

दातृप्रतिग्रहीतृभ्यां सर्वार्थाः प्रभवन्ति हि ॥१२॥स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व कृत्वा वैवाह्यमुत्तमम् ।

தானம் அளிப்பவனும் ஏற்றுக்கொள்வவனும்—இவ்விருவராலேயே எல்லா நியாயமான பயன்களும் உண்டாகின்றன. ஆகவே நீ உன் ஸ்வதர்மத்தை நிறைவேற்றி இந்தச் சிறந்த விவாகச் சடங்கை நடத்துவாயாக.

Verse 13

इत्युक्तः परमोदारो वसिष्ठेन महात्मना ॥१३॥प्रत्युवाच महातेजा वाक्यं परमधर्मवित् ।

மகாத்மா வசிஷ்டர் இவ்வாறு கூறியதும், மிகுந்த உதாரத்தன்மையும் மகத்தான தேஜஸும் கொண்ட, பரம தர்மஞானியான ஜனகன் தக்க சொற்களால் பதிலளித்தான்.

Verse 14

कस्स्थितः प्रतिहारो मे कस्याज्ञा सम्प्रतीक्ष्यते ॥१४॥स्वगृहे को विचारोऽस्ति यथा राज्यमिदं तव ।

நீ எதற்காக நின்று காத்திருக்கிறாய்—ஏதேனும் பிரதிஹாரன் உன்னைத் தடுத்தானா? யாருடைய ஆணையை எதிர்நோக்குகிறாய்? உன் சொந்த இல்லத்தில் ஏன் தயக்கம்? இந்த ராஜ்யம் உன்னுடையதே எனத் தோன்றுகிறது।

Verse 15

कृतकौतुकसर्वस्वा वेदिमूलमुपागताः ॥१५॥मम कन्या मुनिश्रेष्ठ दीप्ता वह्नेरिवार्चिषः ।

முனிவரே சிறந்தவரே! என் மகள்கள் எல்லா மங்கலக் கௌதுகச் சடங்குகளையும் நிறைவேற்றி வேதியின் அடிவாரத்துக்கு வந்துள்ளனர்; அவர்கள் புனித அக்னியின் ஜ்வாலைகளைப் போல ஒளிர்கின்றனர்।

Verse 16

सज्जोऽहं त्वत्प्रतीक्षोऽस्मि वेद्यामस्यां प्रतिष्ठितः ॥१६॥अविघ्नं कुरुतां राजा किमर्थमवलम्बते ।

அரசே! நான் தயாராக இருக்கிறேன்; இந்த வேதியில் நிலைத்து உம்மை எதிர்நோக்குகிறேன். சடங்கு தடையின்றி நடைபெறட்டும்—ஏன் தாமதம் செய்கிறீர்?

Verse 17

तद्वाक्यं जनकेनोक्तं श्रुत्वा दशरथस्तदा ।प्रवेशयामास सुतान् सर्वानृषिगणानपि ॥१७॥

ஜனகன் கூறிய வார்த்தைகளை கேட்டதும், தசரதன் அப்போது தன் மகன்கள் அனைவரையும், கூடவே கூடியிருந்த எல்லா ரிஷிகளையும் மண்டபத்திற்குள் அழைத்துச் சென்றான்।

Verses 18-19

ततो राजा विदेहानां वसिष्ठमिदमब्रवीत् ॥१८॥कारयस्व ऋषे सर्वमृषिभिः सह धार्मिक ।रामस्य लोकरामस्य क्रियां वैवाहिकीं विभो ॥१९॥

அப்போது விதேஹராஜன் ஜனகன் வசிஷ்டரை நோக்கி கூறினான்— “தர்மமிகு முனிவரே, விபோ! பிற முனிவர்களுடன் சேர்ந்து உலகிற்கு ஆனந்தமளிக்கும் ஸ்ரீராமனின் திருமணச் சடங்குகளை அனைத்தையும் விதிப்படி நடத்துவீராக।”

Verses 20-23

तथेत्युक्त्वा तु जनकं वसिष्ठो भगवानृषिः ।विश्वामित्रं पुरस्कृत्य शतानन्दं च धार्मिकम् ॥२०॥प्रपामध्ये तु विधिवत्वेदिं कृत्वा महातपाः ।अलञ्चकार तां वेदिं गन्धपुष्पै स्समन्ततः ॥२१॥सुवर्णपालिकाभिश्च छिद्रकुम्भैश्च साङ्कुरैः ।अङ्कुराढ्यैश्शरावैश्च धूपपात्रै स्सधूपकैः ॥२२॥शङ्खपात्रै स्स्रुवै स्स्रुग्भिः पात्रैरर्घ्याभिपूरितैः ।लाजपूर्णैश्च पात्रीभिरक्षतैरभिसंस्कृतैः ॥२३॥

ஜனகனின் ஆணையை கேட்ட வசிஷ்டர் “அப்படியே” என்று கூறி, விஸ்வாமித்திரரையும் தர்மநிஷ்டரான சதானந்தரையும் முன்னிலைப்படுத்தி, மண்டபத்தின் நடுவில் விதிப்படி வேதியை அமைத்தார். பின்னர் அந்த வேதியைச் சுற்றிலும் மணமிகு மலர்களாலும், திருமண யாகத்திற்குத் தேவையான எல்லாப் புனிதப் பாத்திரங்களாலும்—பொற்கிண்ணங்கள், முளையுடன் கூடிய துளையுள்ள கும்பங்கள், முளை நிறைந்த சராவங்கள், தூபப்பாத்திரங்கள் தூபத்துடன், சங்கவடிவப் பாத்திரங்கள், ஸ்ருவ-ஸ்ருக், அர்க்யம் நிரம்பிய பாத்திரங்கள், லாஜா நிரம்பிய பாத்திரங்கள், சுத்திகரிக்கப்பட்ட அக்ஷதங்கள்—மிகச் சிறப்பாக அலங்கரித்தார்.

Verse 24

दर्भैस्समैस्समास्तीर्य विधिवन्मन्त्रपूर्वकम् ।अग्निमादाय वेद्यां तु विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ॥२४॥जुहावाग्नौ महातेजा वसिष्ठो भगवानृषिः ।

சமமாக தர்ப்பையைப் பரப்பி, விதிப்படி மந்திரங்களுடன் வேதியில் அக்னியை நிறுவினார். பின்னர் விதி‑மந்திரங்களின் வழிகாட்டுதலுடன் மகாதேஜஸ்வியான பகவான் ரிஷி வசிஷ்டர் அந்த அக்னியில் ஆஹுதிகளைச் செலுத்தினார்।

Verses 25-26

ततस्सीतां समानीय सर्वाभरणभूषिताम् ॥२५॥समक्षमग्ने स्संस्थाप्य राघवाभिमुखे तदा ।अब्रवीज्जनको राजा कौसल्यानन्दवर्धनम् ॥२६॥

பின்னர் அரசன் ஜனகர் எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட சீதையை அழைத்து வந்து, புனித அக்னியின் முன்னிலையில் ராகவனை நோக்கி நிறுத்தினார்; அப்போது கௌசல்யையின் ஆனந்தத்தை வளர்த்த ராமனை நோக்கி உரைத்தார்।

Verse 27

इयं सीता मम सुता सहधर्मचरी तव ।प्रतीच्छ चैनां भद्रं ते पाणिं गृह्णीष्व पाणिना ॥२७॥

‘இவள் சீதை, என் மகள்; உனக்கு சகதர்மசாரிணியாக இருப்பாள். அவளை ஏற்றுக் கொள்—உனக்கு மங்களம் உண்டாக. உன் கையால் அவள் கையைப் பற்றிக் கொள்.’

Verse 28

पतिव्रता महाभागा छायेवानुगता सदा ।इत्युक्त्वा प्राक्षिपद्राजा मन्त्रपूतं जलं तदा ॥२८॥

‘இவள் மகாபாக்யவதி, பதிவிரதை; எப்போதும் நிழலைப் போல உன்னைத் தொடர்ந்து வருவாள்.’ என்று கூறி, அரசன் ஜனகர் அப்போது மந்திரத்தால் புனிதப்படுத்தப்பட்ட நீரைத் தெளித்தார்।

Verse 29

साधु साध्विति देवाना मृषीणां वदतां तदा ।देवदुन्दुभिर्निर्घोषः पुष्पवर्षो महानभूत् ॥२९॥

அப்போது தேவர்கள் மற்றும் மகரிஷிகள் “சாது, சாது” என்று புகழ்ந்தனர். தேவதுந்துபிகள் முழங்கின; மாபெரும் மலர்வீழ்ச்சி நிகழ்ந்தது।

Verse 30

एवं दत्त्वा तदा सीतां मन्त्रोदकपुरस्कृताम् ।अब्रवीज्जनको राजा हर्षेणाभिपरिप्लुतः ॥३०॥

இவ்வாறு மந்திரங்களால் முன்னிட்டு புனித நீரைச் சாட்சியாக வைத்து, சீதையைத் தானமாக அளித்த பின், பேரானந்தத்தில் மூழ்கிய ஜனக மன்னன் உரைத்தான்.

Verse 31

लक्ष्मणागच्छ भद्रं ते ऊर्मिलामुद्यतां मया ।प्रतीच्छ पाणिं गृह्णीष्व माभूत्कालस्य पर्ययः ॥३१॥

“லக்ஷ்மணா, வா—உனக்கு மங்களம் உண்டாகுக. நான் அளிக்கத் தயாராக்கிய ஊர்மிளையை ஏற்றுக்கொள். அவளின் கரத்தைப் பற்றிக் கொள்; காலதாமதம் ஏற்படாதிருக்கட்டும்।”

Verse 32

तमेवमुक्त्वा जनको भरतं चाभ्यभाषत ।गृहाण पाणिं माण्डव्याः पाणिना रघुनन्दन ॥३२॥

லக்ஷ்மணனிடம் இவ்வாறு கூறிய பின் ஜனகன் பரதனையும் நோக்கி—“ரகுநந்தனே, உன் கரத்தால் மாண்டவியின் கரத்தைப் பற்றிக் கொள்” என்றான்।

Verse 33

शत्रुघ्नं चापि धर्मात्मा अब्रवीज्जनकेश्वरः ।श्रुतकीर्त्या महाबाहो पाणिं गृह्णीष्व पाणिना ॥३३॥

மேலும் தர்மாத்மாவான ஜனகேஸ்வரன் சத்ருக்னனிடமும்—“மகாபாஹோ, உன் கரத்தால் ஸ்ருதகீர்த்தியின் கரத்தைப் பற்றிக் கொள்” என்று கூறினார்।

Verse 34

सर्वे भवन्तस्सौम्याश्च सर्वे सुचरितव्रताः ।पत्नीभिस्सन्तु काकुत्स्था माभूत्कालस्य पर्ययः ॥३४॥

நீங்கள் அனைவரும் சௌம்யர்கள்; அனைவரும் நற்கரும நெறியும் விரதநிஷ்டையும் உடையவர்கள். ஓ காகுத்ஸ்தர்களே, தத்தம் மனைவியருடன் இணைந்திருங்கள்; காலத் தாமதம் ஏற்படாதிருக்கட்டும்.

Verse 35

जनकस्य वच श्शृत्वा पाणीन् पाणिभिरास्पृशन् ।चत्वारस्ते चतसृ़णां वसिष्ठस्य मते स्थिताः ॥३५॥

ஜனகனின் வாக்கைக் கேட்டபின், வசிஷ்டரின் ஆலோசனையின்படி நிலைத்து, அந்த நான்கு இளவரசரும் அந்த நான்கு சகோதரிகளின் கரங்களைத் தம் கரங்களால் தொட்டு ஏற்றுக் கொண்டனர்.

Verse 36

अग्निं प्रदक्षिणीकृत्य वेदिं राजानमेव च ।ऋषींश्चैव महात्मानस्सभार्या रघुसत्तमाः ॥३६॥यथोक्तेन तदा चक्रुर्विवाहं विधिपूर्वकम् ।

அப்போது ரகுவம்சத்தின் சிறந்த மகாத்ம இளவரசர்கள் மனைவியருடன் சேர்ந்து புனித அக்னி, வேதி, அரசன் மற்றும் மகரிஷிகளைப் பிரதட்சிணம் செய்து, கூறியபடியே விதிமுறையின்படி திருமணச் சடங்குகளைச் சாஸ்திரோಕ್ತமாக நிறைவேற்றினர்.

Verse 37

काकुत्स्थैश्च गृहीतेषु ललितेषु च पाणिषु ॥३७॥पुष्पवृष्टिर्महत्यासीदन्तरिक्षात्सुभास्वरा ।

காகுத்ஸ்தர்கள் அந்த நளினமான கரங்களைப் பற்றிக் கொண்டபோது, ஆகாயத்திலிருந்து ஒளிவீசும், இனிய ஒலியுடன் கூடிய பெரும் மலர்வீழ்ச்சி நிகழ்ந்தது.

Verses 38-39

दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषैर्गीतवादित्रनिस्वनैः ॥३८॥ननृतुश्चाप्सरस्सङ्घा गन्धर्वाश्च जगुः कलम् ।विवाहे रघुमुख्यानां तदद्भुतमदृश्यत ॥३९॥

தெய்வீக துந்துபிகளின் முழக்கமும், பாடல்-வாத்தியங்களின் ஒலியும் நடுவே அப்சரஸ்களின் கூட்டம் நடனமாட, கந்தர்வர்கள் இனிய ராகத்தில் பாடினர். ரகுவம்சத்தின் முதன்மையோரின் திருமணத்தில் அந்த அற்புதக் காட்சி காணப்பட்டது.

Verse 40

ईदृशे वर्तमाने तु तूर्योद्घुष्टनिनादिते ।त्रिरग्निं ते परिक्रम्य ऊहुर्भार्यां महौजसः ॥४०॥

விழா தொடர்ந்தபோது வாத்தியங்களின் முழக்கம் எங்கும் ஒலித்தது; அப்போது அந்த மாபெரும் தேஜஸ்விகள் தம் தம் மணப்பெண்களுடன் புனித அக்னியை மூன்று முறை வலம் வந்து திருமணச் சடங்கை நிறைவு செய்தனர்.

Verse 41

अथोपकार्यां जग्मुस्ते सभार्या रघुनन्दनाः ।राजाऽप्यनुययौ पश्यंत्सर्षिसंघ स्सबान्धवः ॥४१॥

பின்னர் ரகுநந்தனர்கள் தம் மனைவியருடன் தமக்கென ஒதுக்கப்பட்ட தங்குமிடங்களுக்குச் சென்றனர்; அரசனும் முனிவர் கூட்டத்துடனும் உறவினர்களுடனும் அவர்களைப் பார்த்தவாறே பின்தொடர்ந்து சென்றான்.