Shloka 17
शुनःशेफविक्रयः
The Sale of Śunaḥśepa for the Sacrifice
अविक्रेयं सुतं ज्येष्ठं भगवानाह भार्गव:।।।।ममापि दयितं विद्धि कनिष्ठं शुनकं नृप।तस्मात्कनीयसं पुत्रं न दास्ये तव पार्थिव ।।।।
avikreyaṃ sutaṃ jyeṣṭhaṃ bhagavān āha bhārgavaḥ |
mamāpi dayitaṃ viddhi kaniṣṭhaṃ śunakaṃ nṛpa |
tasmāt kanīyasaṃ putraṃ na dāsye tava pārthiva ||
பகவான் பார்கவர் கூறினார்—‘மூத்த மகன் விற்கத்தக்கவன் அல்ல. மேலும், அரசே, இளையவன் சுனகன் எனக்கும் மிகப் பிரியமானவன் என்பதை அறிக. ஆகையால், அரசே, என் இளைய மகனை உமக்கு அளிக்கமாட்டேன்।’
FAQs
The verse frames a boundary of moral propriety: certain familial obligations are treated as inviolable—here, the father asserts that the eldest should not be commodified, and he refuses to surrender the youngest whom he cherishes.
King Ambarīṣa seeks a son (as part of the Śunaḥśepa narrative). The father Ṛcīka responds by refusing to part with either the eldest (non-sellable) or the youngest (beloved).
Protectiveness and principled refusal—upholding a claimed rule of propriety even under royal request.