Bala Kanda Sarga 56 - Valmiki Ramayana | Tamil | Vedapath

Valmiki

Bala KandaSarga 5624 Verses

Sarga 56

बालकाण्ड ५६: विश्वामित्र–वसिष्ठ अस्त्रसंघर्षः (Visvamitra and Vasistha: Contest of Divine Weapons)

बालकाण्ड

இந்த ஸர்கத்தில் க்ஷத்திரிய-பலம் (சஸ்திர/அஸ்திர) மற்றும் பிராமண-தேஜஸ் ஆகியவற்றின் தத்துவமயமான மோதல் விளக்கப்படுகிறது. வசிஷ்டர் உரைத்தபின், மகாபலன் விஸ்வாமித்ரர் ஆக்னேயாஸ்திரத்தை எழுப்பி தாக்குமாறு ஆணையிடுகிறார்; ஆனால் வசிஷ்டர் தமது பிரம்மதண்டத்தின் தேஜஸால் அதை அடக்கி, சக்திகளின் வரிசையில் பிராமண-தேஜஸே மேலானது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார். பின்னர் விஸ்வாமித்ரர் வருண, ரௌத்ர, ஐந்திர, பாசுபத முதலிய அஸ்திரங்களையும், மோஹன, ஸ்வாபன, தர்மசக்கர, விஷ்ணுசக்கர போன்ற பல விசேஷ ஆயுதங்களையும் தொடர்ச்சியாகப் பயன்படுத்துகிறார். அதனால் முப்புலகமும் அச்சுறுத்தும் பேர்காட்சியால் கலங்குகிறது; ஆனால் பிரம்மாவின் புதல்வன் எனப் போற்றப்படும் வசிஷ்டர் தமது தண்டத்தால் அவற்றை எல்லாம் ‘விழுங்கியதுபோல்’ நீக்குகிறார். இறுதியில் விஸ்வாமித்ரர் பிரம்மாஸ்திரத்தை விட, மூன்று உலகங்களும் துயருறுகின்றன; தேவர்கள், ரிஷிகள், கந்தர்வர்கள், மகாநாகர்கள் அச்சத்துடன் எதிர்வினை செய்கின்றனர். வசிஷ்டர் பிராமண சக்தியால் பிரம்மாஸ்திரத்தையும் உபசமனம் செய்து, கோபரூபம் கொண்டு ரோமகூபங்களிலிருந்து ஜ்வாலைகள் வெளிப்படச் செய்கிறார். முனிவர்கள் அவரைத் துதித்து, உலகநலனுக்காக அடக்கத்தை வேண்டுகின்றனர். அவமானமடைந்த விஸ்வாமித்ரர் ‘பிரம்ம-தேஜஸ் க்ஷத்திரிய-பலத்தை விட உயர்ந்தது’ என்று உணர்ந்து, பிரம்மத்துவம் பெற மஹாதபஸ் செய்ய உறுதி செய்கிறார்.

Shlokas

Verse 1

एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महाबल:।आग्नेयमस्त्रमुत्क्षिप्य तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत्।।।।

வசிஷ்டர் இவ்வாறு கூறியதும், மகாபலன் விசுவாமித்திரர் ஆக்னேயாஸ்திரத்தை உயர்த்தி எய்தபோது—“நில், நில்!” என்று முழங்கினார்.

Verse 2

ब्रह्मदण्डं समुत्क्षिप्य कालदण्डमिवाऽपरम्।वसिष्ठो भगवान् क्रोधादिदं वचनमब्रवीत्।।।।

பிரம்மதண்டத்தை உயர்த்தி—மற்றொரு காலதண்டம்போல்—கோபத்துடன் பகவான் வசிஷ்டர் இவ்வசனத்தை உரைத்தார்.

Verse 3

क्षत्रबन्धो स्थितोस्म्येष यद्बलं तद्विदर्शय।नाशयाम्यद्य ते दर्पं शस्त्रस्य तव गाधिज।।।।

ஓ க்ஷத்திரிய குலக் களங்கமே! நான் இங்கே நிற்கிறேன்; உன் வலிமை எதுவோ அதை காட்டுவாய். ஏ காதிபுத்திரா! இன்று உன் ஆயுதப் பெருமிதத்தை நான் நசுக்குவேன்.

Verse 4

क्व च ते क्षत्रियबलं क्व च ब्रह्मबलं महत्।पश्य ब्रह्मबलं दिव्यं मम क्षत्रियपांसन।।।।

எங்கே உன் க்ஷத்திரிய வலிமை, எங்கே அந்த மகத்தான பிரஹ்ம வலிமை? ஓ க்ஷத்திரியாதமா, என் தெய்வீக பிரஹ்ம வலிமையைப் பார்.

Verse 5

तस्यास्त्रं गाधिपुत्रस्य घोरमाग्नेयमुद्यतम्।ब्रह्मदण्डेन तच्छान्तमग्नेर्वेग इवाम्भसा।।।।

காதிபுத்திரன் ஏவிய அந்தக் கொடிய ஆக்நேய அஸ்திரம் பிரஹ்மதண்டத்தால் அடக்கப்பட்டது—நீரால் அக்கினியின் வேகம் தணிவதுபோல்.

Verse 6

वारुणं चैव रौद्रं च ऐन्द्रं पाशुपतं तथा।ऐषीकं चापि चिक्षेप कुपितो गाधिनन्दन:।।।।

சினந்த காதிநந்தனன் வாருணம், ரௌத்ரம், ஐந்த்ரம், பாசுபதம், மேலும் ஐஷீகம் ஆகிய அஸ்திரங்களையும் எறிந்தான்.

Verse 7

मानवं मोहनं चैव गान्धर्वं स्वापनं तथा।जृम्भणं मादनं चैव संतापनविलापने।।।।शोषणं दारणं चैव वज्रमस्त्रं सुदुर्जयम्।ब्रह्मपाशं कालपाशं वारुणं पाशमेव च।।।।पैनाकास्त्रं च दयितं शुष्कार्द्रे अशनी उभे।दण्डास्त्रमथ पैशाचं क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च।।।।धर्मचक्रं कालचक्रं विष्णुचक्रं तथैव च।वायव्यं मथनं चैव अस्त्रं हयशिरस्तथा।।।।शक्तिद्वयं च चिक्षेप कङ्कालं मुसलं तथा। 560वैद्याधरं महास्त्रं च कालास्त्रमथ दारुणम्।।।।त्रिशूलमस्त्रं घोरं च कापालमथ कङ्कणम्।एतान्यस्त्राणि चिक्षेप सर्वाणि रघुनन्दन।।।।वसिष्ठे जपतां श्रेष्ठे तदद्भुतमिवाभवत्।

ஓ ரகுநந்தனா! சினந்த விஸ்வாமித்ரன் மானவம், மோஹனம், காந்தர்வம், ஸ்வாபனம், ஜ்ரும்பணம், மாதனம், ஸந்தாபனம், விலாபனம்; சோஷணம், தாரணம்; வெல்லற்கரிய வஜ்ராஸ்திரம்; பிரஹ்மபாசம், காலபாசம், வாருணபாசம்; பைநாகாஸ்திரம் மற்றும் பிரியமான தயித; உலர்ந்ததும் ஈரமுமான இரு அஷனிகள்; தண்டாஸ்திரம், பைசாசம், க்ரௌஞ்சாஸ்திரம்; தர்மசக்கரம், காலசக்கரம், விஷ்ணுசக்கரம்; வாயவ்யம், மಥனம், ஹயசிரஸ் அஸ்திரம்; இரு சக்திகள், கங்காலம், முசலம்; வைத்யாதர மஹாஸ்திரம் மற்றும் கொடிய காலாஸ்திரம்; பயங்கர த்ரிசூலாஸ்திரம், காபாலம், கங்கணம்—இவ்வனைத்தையும் ஜபத்தில் நிலைத்தவர்களில் சிறந்த வசிஷ்டர்மேல் ஏவினான்; அது மிக அற்புதமாகத் தோன்றியது.

Verse 8

मानवं मोहनं चैव गान्धर्वं स्वापनं तथा।जृम्भणं मादनं चैव संतापनविलापने।।1.56.7।।शोषणं दारणं चैव वज्रमस्त्रं सुदुर्जयम्।ब्रह्मपाशं कालपाशं वारुणं पाशमेव च।।1.56.8।।पैनाकास्त्रं च दयितं शुष्कार्द्रे अशनी उभे।दण्डास्त्रमथ पैशाचं क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च।।1.56.9।।धर्मचक्रं कालचक्रं विष्णुचक्रं तथैव च।वायव्यं मथनं चैव अस्त्रं हयशिरस्तथा।।1.56.10।।शक्तिद्वयं च चिक्षेप कङ्कालं मुसलं तथा। 560वैद्याधरं महास्त्रं च कालास्त्रमथ दारुणम्।।1.56.11।।त्रिशूलमस्त्रं घोरं च कापालमथ कङ्कणम्।एतान्यस्त्राणि चिक्षेप सर्वाणि रघुनन्दन।।1.56.12।। वसिष्ठे जपतां श्रेष्ठे तदद्भुतमिवाभवत्।

அப்போது அவர் சோஷணமும் தாரணமும் எனும் அஸ்திரங்களையும், வெல்ல அரிதான வஜ்ராஸ்திரத்தையும்; மேலும் பிரம்மபாசம், காலபாசம், வாருணபாசம் ஆகியவற்றையும் (வசிஷ்டர்மேல்) எறிந்தார்।

Verse 9

பின்னர் அவர் பைநாகாஸ்திரத்தையும், அன்பிற்குரிய ‘தயித’ அஸ்திரத்தையும் எறிந்தார். ‘உலர்’ மற்றும் ‘ஈர’ எனும் இரு வஜ்ரங்களையும் செலுத்தி, அதன் பின் தண்டாஸ்திரம், பைசாசாஸ்திரம், அதுபோலக் க்ரௌஞ்சாஸ்திரத்தையும் விடுத்தார்।

Verse 10

அவன் தர்மசக்கரம், காலசக்கரம், விஷ்ணுசக்கரம்; மேலும் வாயவ்யாஸ்திரம், மத்தனாஸ்திரம், ஹயசிராஸ்திரமும் எறிந்தான்.

Verse 11

அவன் சக்தி-அஸ்திரங்களின் இரட்டையையும் எறிந்து, கங்காலம், முசலம் ஆகியவற்றையும் செலுத்தினான். வைத்யாதர மஹாஸ்திரத்தையும் விடுத்து, பின்னர் கொடுமையான காலாஸ்திரத்தையும் ஏவினான்॥

Verse 12

அவன் பயங்கரமான திரிசூலாஸ்திரத்தையும், பின்னர் கபாலம் மற்றும் கங்கணம் ஆகியவற்றையும் செலுத்தினான். ஓ ரகுநந்தனா! ஜபத்தில் சிறந்த வசிஷ்டர்மேல் அவன் இவ்வனைத்தையும் ஏவினான்; அது அதிசயமாகத் தோன்றியது॥

Verse 13

तानि सर्वाणि दण्डेन ग्रसते ब्रह्मणस्सुत:।।।।तेषु शान्तेषु ब्रह्मास्त्रं क्षिप्तवान् गाधिनन्दन:।

பிரம்மாவின் புதல்வனான வசிஷ்டர் தமது தண்டத்தால் அவை அனைத்தையும் விழுங்கினார். அவை அடங்கியபின் காதிநந்தனன் பிரம்மாஸ்திரத்தை ஏவினான்॥

Verse 14

तदस्त्रमुद्यतं दृष्ट्वा देवास्साग्निपुरोगमा:।।।।देवर्षयश्च सम्भ्रान्तागन्धर्वास्समहोरगा:।त्रैलोक्यमासीत्सन्तप्तं ब्रह्मास्त्रे समुदीरिते।।।

அந்த அஸ்திரம் உயர்த்தப்பட்டதைப் பார்த்து, அக்னி முன்னிலையில் உள்ள தேவர்கள், தேவரிஷிகள், கந்தர்வர்கள், மகா நாகங்கள் ஆகியோர் அனைவரும் கலக்கமடைந்தனர்॥

Verse 15

तदस्त्रमुद्यतं दृष्ट्वा देवास्साग्निपुरोगमा:।।1.56.14।।देवर्षयश्च सम्भ्रान्तागन्धर्वास्समहोरगा:।त्रैलोक्यमासीत्सन्तप्तं ब्रह्मास्त्रे समुदीरिते।।1.56.15।

பிரம்மாஸ்திரம் விடுக்கப்பட்டபோது, மூவுலகமும் துயர்த் தாபத்தால் சுட்டெரிந்தது॥

Verse 16

तदप्यस्त्रं महाघोरं ब्रह्मं ब्राह्मेण तेजसा ।वसिष्ठो ग्रसते सर्वं ब्रह्मदण्डेन राघव।।।।

ஏ ராகவா! பிரம்மதேஜஸால் ஒளிரும் வசிஷ்டர், பிரம்மதண்டத்தினால் அந்த மிகக் கொடிய பிரம்மாஸ்திரத்தையும் முழுவதுமாக விழுங்கினார்.

Verse 17

ब्रह्मास्त्रं ग्रसमानस्य वसिष्ठस्य महात्मन:।त्रैलोक्यमोहनं रौद्रं रूपमासीत्सुदारुणम्।।।।

பிரம்மாஸ்திரத்தை விழுங்கிக் கொண்டிருந்த மகாத்மா வசிஷ்டரின் உருவம் ரௌத்ரமாகவும் மிகக் கொடுமையாகவும் மாறி, மூன்று உலகங்களையும் மயக்கி ஸ்தம்பிக்கச் செய்தது.

Verse 18

रोमकूपेषु सर्वेषु वसिष्ठस्य महात्मन:।मरीच्य इव निष्पेतुरग्नेर्धूमाकुलार्चिष:।।।।

மகாத்மா வசிஷ்டரின் எல்லா ரோமகூபங்களிலிருந்தும் புகையால் சூழ்ந்த தீச்சுடர்கள் ஒளிக்கதிர்களைப் போல வெடித்தெழுந்தன.

Verse 19

प्राज्वलद्ब्रह्मदण्डश्च वसिष्ठस्य करोद्यत:।विधूम इव कालाग्निर्यमदण्ड इवापर:।।।।

வசிஷ்டரின் உயர்த்திய கையில் இருந்த பிரம்மதண்டம் தீப்பற்றிப் பிரகாசித்தது—புகையற்ற பிரளயாக்னியைப் போல, யமனின் இன்னொரு தண்டம் போல.

Verse 20

ततोऽस्तुवन् मुनिगणा वसिष्ठं जपतां वरम्।अमोघं ते बलं ब्रह्मन् तेजो धारय तेजसा।।।।

அப்போது முனிவர்கள் ஜபநிஷ்டர்களில் சிறந்த வசிஷ்டரைப் போற்றினர்—“ஓ பிரஹ்மனே! உமது வலிமை அமோகமானது; உமது தெய்வீக தேஜஸால் உமது தேஜஸைத் தாங்கி நிறுத்துக।”

Verse 21

निगृहीतस्त्वया ब्रह्मन् विश्वामित्रो महातपा:।प्रसीद जपतां श्रेष्ठ लोकास्सन्तु गतव्यथा:।।।।

ஓ பிராமணரே! மகாதபஸ்வி விஸ்வாமித்ரர் உம்மால் அடக்கப்பட்டார். ஜபநிஷ்டர்களில் சிறந்தவரே! அருள்புரிவீராக; உலகங்கள் அனைத்தும் துயரமின்றி இருக்கட்டும்।

Verse 22

एवमुक्तो महातेजाश्शमं चक्रे महातपा:।विश्वामित्रोऽपि निकृतो विनिश्वस्येदमब्रवीत्।।।।

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் மகாதேஜஸுடைய மகாதபஸ்வி அமைதியடைந்தார். விஸ்வாமித்ரரும் பணிந்து, நீண்ட மூச்சுவிட்டு, இவ்வசனங்களை உரைத்தார்।

Verse 23

धिग्बलं क्षत्रियबलं ब्रह्मतेजो बलं बलम्।एकेन ब्रह्मदण्डेन सर्वास्त्राणि हतानि मे।।।।

அந்த க்ஷத்திரிய பலத்துக்கு நிந்தை! பிரம்மதேஜமே உண்மையான பலம். ஒரே பிரம்மதண்டத்தால் என் எல்லா அஸ்திரங்களும் அழிந்தன।

Verse 24

तदेतत्समवेक्ष्याहं प्रसन्नेन्द्रियमानस:।तपो महत्समास्थास्ये यद्वै ब्रह्मत्वकारणम्।।।।

இதனைத் தெளிவாகக் கண்டு, மனமும் இந்திரியங்களும் அமைதியுற, பிராமணத்துவம் பெறக் காரணமான மகத்தான தவத்தை நான் மேற்கொள்வேன்।

Frequently Asked Questions

What specific ethical dilemma or action is presented in this Sarga?

The pivotal action is Viśvāmitra’s escalation from conventional astras to the Brahmāstra against a sage, testing whether martial capability may override ascetic authority; the narrative judges this as a misuse of power when detached from dharma and restraint.

What is the philosophical takeaway (Upadesha) of this chapter's dialogue?

The sarga teaches that brahma-tejas—disciplined spiritual energy grounded in tapas and dharma—can neutralize even the most catastrophic weapons; true strength is ethical and ascetic, not merely technological or martial.

Which geographical or cultural landmarks are highlighted here?

Rather than a named geography, the text highlights a cosmological landmark—trailokya (the three worlds)—and a cultural-ritual institution: brahmadaṇḍa and mantra-japa as symbols of brahmanical authority within epic-era ascetic culture.

Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

App Store Google Play

Continue reading in the Vedapath app

Open in App

App Store Google Play