Sarga 32

Verse 1

Description of the four sons of Brahma and the dynasty of Kusanabha-- enraged Windgod turns the daughters of Kusanabha into humpedback ones.ब्रह्मयोनिर्महानासीत्कुशो नाम महातपा:।अक्लिष्टव्रतधर्मज्ञः सज्जनप्रतिपूजक:।।।।

பிரம்மனிடமிருந்து தோன்றிய ‘குச’ என்னும் மகாதபஸ்வி இருந்தான்—அயராத விரதங்களில் நிலைத்தவன், தர்மத்தை அறிந்தவன், சஜ்ஜனரைப் போற்றுபவன்.

Verse 2

स महात्मा कुलीनायां युक्तायां सुगुणोल्बणान्।वैदर्भ्यां जनयामास चतुरस्सदृशान् सुतान्।।।।कुशाम्बं कुशनाभं च अधूर्तरजसं वसुम्।

அந்த மகாத்மா, குலமிக்கவும் தகுதியும் நற்குணச் செறிவும் உடைய வைதர்பி அரசகுமாரியுடன் இணைந்து, தன்னை ஒத்த நற்குணமிகு நான்கு புதல்வர்களை பெற்றான்—குசாம்பன், குசநாபன், அதூர்தரஜஸன், வசு.

Verse 3

दीप्तियुक्तान् महोत्साहान् क्षत्रधर्मचिकीर्षया।।।।तानुवाच कुश: पुत्रान् धर्मिष्ठान् सत्यवादिन:।

க்ஷத்திரிய தர்மத்தை நிலைநிறுத்த விரும்பி, ஒளிமிக்கவும் பேருற்சாகமுடையவும், தர்மநிஷ்டரும் சத்தியவாதிகளுமான தன் புதல்வர்களை நோக்கி குசன் உரைத்தான்.

Verse 4

क्रियतां पालनं पुत्रा: धर्मं प्राप्स्यथ पुष्कलम्।।।।ऋषेस्तु वचनं श्रुत्वा चत्वारो लोकसम्मता:।निवेशं चक्रिरे सर्वे पुराणां नृवरास्तदा।।।।

மக்களே, தர்மமுறையில் குடிகளைப் பாதுகாத்து ஆட்சி செய்யுங்கள்; அத்தகைய ஆட்சியால் நீங்கள் மிகுந்த புண்ணியத்தை அடைவீர்கள்॥

Verse 5

क्रियतां पालनं पुत्रा: धर्मं प्राप्स्यथ पुष्कलम्।।1.32.4।।ऋषेस्तु वचनं श्रुत्वा चत्वारो लोकसम्मता:।निवेशं चक्रिरे सर्वे पुराणां नृवरास्तदा।।1.32.5।।

முனிவரின் வாக்கைக் கேட்ட உலகால் போற்றப்பட்ட அந்த நால்வர் இளவரசரும் அப்போது தத்தம் வாசஸ்தலங்களை அமைத்து நகரங்களை நிறுவினர்॥

Verse 6

कुशाम्बस्तु महातेजा: कौशाम्बीमकरोत्पुरीम् ।कुशनाभस्तु धर्मात्मा पुरं चक्रे महोदयम्।।।।

மிகுந்த தேஜஸுடைய கூசாம்பன் ‘கௌசாம்பி’ என்னும் நகரை அமைத்தான்; தர்மாத்மாவான கூசநாபன் ‘மஹோதய’ என்னும் நகரை நிறுவினான்॥

Verse 7

अधूर्तरजसो राम धर्मारण्यं महीपति:।चक्रे पुरवरं राजा वसुश्चक्रे गिरिव्रजम्।।।।

ஓ ராமா, மஹீபதி அதூர்தரஜஸன் ‘தர்மாரண்ய’ என்னும் சிறந்த நகரை நிறுவினான்; அரசன் வசு ‘கிரிவ்ரஜ’த்தை அமைத்தான்॥

Verse 8

एषा वसुमती राम वसोस्तस्य महात्मन:।एते शैलवरा: पञ्च प्रकाशन्ते समन्तत:।।।

ஓ ராமா, ‘வசுமதி’ எனப்படும் இந்த நிலம் அந்த மகாத்மா வசுவுக்குச் சொந்தமானது. இதைச் சுற்றிலும் இவ்வைந்து சிறந்த மலைகள் ஒளிவீசி விளங்குகின்றன.

Verse 9

सुमागधी नदी रम्या मगधान् विश्रुताययौ।पञ्चानां शैलमुख्यानां मध्ये मालेव शोभते।।।।

மகத நாட்டில் புகழ்பெற்ற இனிய சுமாகதீ நதி ஓடுகிறது. ஐந்து தலைசிறந்த மலைகளின் நடுவே அது மாலையென ஒளிர்ந்து விளங்குகிறது॥

Verse 10

सैषा हि मागधी राम वसोस्तस्य महात्मन:।पूर्वाभिचरिता राम सुक्षेत्रा सस्यमालिनी।।।।

ராமா, இதுவே அந்த மகாத்மா வசுவுக்குரிய மாகதீ நதி; இது கிழக்குநோக்கி ஓடி, வளமான வயல்களுடன், பயிர்களின் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுபோல் விளங்குகிறது.

Verse 11

कुशनाभस्तु राजर्षि: कन्याशतमनुत्तमम्।जनयामास धर्मात्मा घृताच्यां रघुनन्दन।।।।

ரகுநந்தனா, தர்மாத்மாவான ராஜரிஷி குசநாபன், அப்சரஸி க்ருதாசியின் மூலம் ஒப்பற்ற நூறு மகள்களைப் பெற்றான்.

Verse 12

तास्तु यौवनशालिन्यो रूपवत्य स्स्वलङ्कृता:।उद्यानभूमिमागम्य प्रावृषीव शतह्रदा:।।।।गायन्त्यो नृत्यमानाश्च वादयन्त्यश्च सर्वश:।आमोदं परमं जग्मुर्वराभरणभूषिता:।।।।

அந்த கன்னியர் இளமை ஒளியால் பிரகாசித்து, அழகியவர்களாய், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களாய் இருந்தனர். அவர்கள் தோட்டநிலத்துக்கு வந்து, மழைக்கால மின்னலைப்போல் மிளிர்ந்தனர். சிறந்த ஆபரணங்களால் பூஷிக்கப்பட்டு, எல்லாத் திசைகளிலும் பாடி, ஆடி, வாத்தியங்கள் இசைத்து, பரமானந்தத்தில் மூழ்கினர்.

Verse 13

तास्तु यौवनशालिन्यो रूपवत्य स्स्वलङ्कृता:।उद्यानभूमिमागम्य प्रावृषीव शतह्रदा:।।1.32.12।।गायन्त्यो नृत्यमानाश्च वादयन्त्यश्च सर्वश:।आमोदं परमं जग्मुर्वराभरणभूषिता:।।1.32.13।।

அந்த கன்னியர் இளமை ஒளியால் பிரகாசித்து, அழகியவர்களாய், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களாய் இருந்தனர். அவர்கள் தோட்டநிலத்துக்கு வந்து, மழைக்கால மின்னலைப்போல் மிளிர்ந்தனர். சிறந்த ஆபரணங்களால் பூஷிக்கப்பட்டு, எல்லாத் திசைகளிலும் பாடி, ஆடி, வாத்தியங்கள் இசைத்து, பரமானந்தத்தில் மூழ்கினர்.

Verse 14

अथ ताश्चारुसर्वाङ्ग्यो रूपेणाप्रतिमा भुवि।उद्यानभूमिमागम्य तारा इव घनान्तरे।।।।

பின்னர், எல்லா அங்கங்களிலும் அழகுடையதும், பூமியில் ஒப்பற்ற ரூபமுடையதும் ஆன அந்த கன்னியர் தோட்டத்திற்குச் சென்று, மேகங்களிடையே நட்சத்திரங்கள் போல ஒளிர்ந்தனர்।

Verse 15

तास्सर्वगुणसम्पन्ना रूपयौवनसंयुता:।दृष्ट्वा सर्वात्मको वायुरिदं वचनमब्रवीत्।।।।

எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்தும், அழகும் இளமையும் உடைய அந்த கன்னியரைப் பார்த்து, அனைத்திலும் பரவியுள்ள வாயு தேவன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்।

Verse 16

अहं व: कामये सर्वा भार्या मम भविष्यथ।मानुषस्त्यज्यतां भावः दीर्घमायुरवाप्स्यथ।।।।

“நான் உங்களை எல்லாரையும் விரும்புகிறேன்; நீங்கள் என் மனைவியராக ஆகுங்கள். மனிதப் பாவம், அதாவது மரணத்திற்குரிய உணர்வைத் துறுங்கள்; நீண்ட ஆயுளைப் பெறுவீர்கள்.”

Verse 17

चलं हि यौवनं नित्यं मानुषेषु विशेषत:।अक्षय्यं यौवनं प्राप्ताः अमर्यश्च भविष्यथ।।।।

“இளமை எப்போதும் நிலையற்றது—மனிதர்களிடத்தில் குறிப்பாக. ஆனால் அழியாத இளமையைப் பெற்றால் நீங்கள் அமரராக இருப்பீர்கள்.”

Verse 18

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वायोरक्लिष्टकर्मण:।अपहास्य ततो वाक्यं कन्याशतमथाब्रवीत् ।।।।

அயராத செயல் உடைய வாயுவின் அந்தச் சொற்களை கேட்ட நூறு கன்னியர், அவன் பேச்சை இகழ்ந்து பின்னர் பதிலுரைத்தனர்.

Verse 19

अन्तश्चरसि भूतानां सर्वेषां त्वं सुरोत्तम ।प्रभावज्ञा: स्म ते सर्वा: किमस्मानवमन्यसे।।।।

தேவர்களில் சிறந்தவனே! நீ எல்லா உயிர்களினுள்ளும் உலாவுகிறாய். உன் வல்லமை எங்களுக்கெல்லாம் தெரியும்—அப்படியிருக்க எங்களை ஏன் இகழ்கிறாய்?

Verse 20

कुशनाभसुतास्सर्वा: समर्थास्त्वां सुरोत्तम।स्थानाच्च्यावयितुं देवं रक्षामस्तु तपो वयम्।।।।

தேவர்களில் சிறந்தவனே! நாங்கள் அனைவரும் குசநாபனின் மகள்கள்; ஒரு தேவனையும் அவன் நிலையிலிருந்து தள்ளிவிடும் வல்லமை உடையவர்கள். ஆயினும் கன்னியராய் இருந்து, எங்கள் தவத்தைப் பாதுகாத்து தன்னடக்கத்தைப் பேணுகிறோம்.

Verse 21

माभूत्स कालो दुर्मेध: पितरं सत्यवादिनम्।नावमन्यस्व धर्मेण स्वयं वरमुपास्महे।।।।

தேவர்களில் சிறந்தவனே! நாங்கள் அனைவரும் குசநாபனின் மகள்கள்; ஒரு தேவனையும் அவன் நிலையிலிருந்து தள்ளிவிடும் வல்லமை உடையவர்கள். ஆயினும் கன்னியராய் இருந்து, எங்கள் தவத்தைப் பாதுகாத்து தன்னடக்கத்தைப் பேணுகிறோம்.

Verse 22

पिता हि प्रभुरस्माकं दैवतं परमं हि न:।यस्य नो दास्यति पिता स नो भर्ता भविष्यति।।।।

எங்கள் தந்தையே எங்கள் ஆண்டவன்; அவரே எங்களுக்கு பரம தெய்வம். தந்தை எங்களை யாருக்குக் கொடுப்பாரோ, அவரே எங்கள் கணவராவார்॥

Verse 23

तासां तद्वचनं श्रुत्वा वायु: परमकोपन:।प्रविश्य सर्वगात्राणि बभञ्ज भगवान् प्रभु:।।।।

அக்கன்னியரின் சொற்களைச் செவிமடுத்த வாயுதேவன் பேர்கோபம் கொண்டான். அவர்களின் உடல்களில் புகுந்து, கோபவசத்தால் அவர்களின் எல்லா அங்கங்களையும் முறுக்கி முறித்தான்.

Verse 24

ता: कन्या वायुना भग्ना विविशुर्नृपतेर्गृहम्।प्रापतन् भुवि सम्भ्रान्तास्सलज्जा स्सास्रलोचना:।।।।

வாயுவால் சிதைந்த அந்தக் கன்னியர் அரசனின் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தனர். கலக்கத்துடன் நடுங்கி, வெட்கத்துடன், கண்ணீர் நிறைந்த கண்களோடு தரையில் விழுந்தனர்.

Verse 25

स च ता दयिता दीना: कन्या: परमशोभना:।दृष्ट्वा भग्नास्तदा राजा सम्भ्रान्त इदमब्रवीत्।।।।

மிக அழகிய, தன் அன்புப் புதல்வியரைத் துயருற்று உடைந்த நிலையில் கண்ட அரசன் பதறி, அப்போது இவ்வாறு கூறினான்.

Verse 26

किमिदं कथ्यतां पुत्र्य: को धर्ममवमन्यते।कुब्जा: केन कृता: सर्वा वेष्टन्त्यो नाभिभाषथ।एवं राजा विनिश्श्वस्य समाधिं सन्दधे तत:।।।।

“இது என்ன? சொல்லுங்கள், மகளிரே—யார் தர்மத்தை அவமதித்தார்? யாரால் நீங்கள் அனைவரும் கூனாகவும் விகாரமாகவும் ஆனீர்கள்? என்னைச் சுற்றி நிற்கிறீர்கள்; ஆனாலும் ஏன் பேசவில்லை?” என்று அரசன் ஆழ்ந்த மூச்சுவிட்டு, பின்னர் மனத்தை அடக்கி சமாதியில் அமர்ந்தான்.