
अस्त्रप्रदानम् — Bestowal of Divine Astras to Rama
बालकाण्ड
இரவு ஓய்வுக்குப் பின் மகரிஷி விஸ்வாமித்ரர் ராமரிடம் மிகுந்த திருப்தியடைந்து, அன்பும் அனுமதியும் காரணமாக அவருக்கு முழுமையான திவ்யாஸ்திரக் களஞ்சியத்தை அளிக்க விரும்புவதாக அறிவித்து மங்கள ஆசீர்வாதம் செய்கிறார். பின்னர் சக்கரம், பாசம், கதா, வஜ்ரம் முதலிய கருவிகளோடு பல பெயருடைய திவ்யாஸ்திரங்களை வரிசையாகப் பட்டியலிட்டு உரைக்கிறார். சுத்தமடைந்து கிழக்குநோக்கி நின்று, அனுத்தம மந்திரத் தொகுதிகளை விதிப்படி உபதேசித்து அந்த அஸ்திரங்களை ராமருக்கு வழங்குகிறார். உடனே அவற்றின் அதிஷ்டாத்ரி சக்திகள் வெளிப்பட்டு ராமரின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியும் சேவகர்களைப் போல நிற்கின்றன. ராமர் அவற்றை ஏற்று, ‘என் மனத்தில் நிலைத்திருங்கள்’ என்று ஆணையிட்டு—அவசரப் பயன்பாடு அல்ல, மனக்கட்டுப்பாடு, நினைவின் ஒழுங்கு, தர்மத்தின் கீழ் பயன்பாடே உரியது எனக் காட்டுகிறார். இறுதியில் ராமர் விஸ்வாமித்ரருக்கு வணங்கி அடுத்த பயணத்திற்குத் தயாராகிறார்.
Verse 1
अथ तां रजनीमुष्य विश्वामित्रो महायशाः।प्रहस्य राघवं वाक्यमुवाच मधुराक्षरम्।।।।
பின்னர் அந்த இரவைக் கழித்த பின், மஹாயசஸ்வி விஶ்வாமித்ரர் புன்னகையுடன் ராகவன் (ராமன்) நோக்கி இனிய, மென்மையான சொற்களால் உரைத்தார்.
Verse 2
परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते राजपुत्र महायशः।प्रीत्या परमया युक्तो ददाम्यस्त्राणि सर्वशः।।।।
மங்களம் உண்டாகுக, மஹாயசஸ்வி அரசகுமாரனே! உன்னால் நான் முழுமையாகத் திருப்தியடைந்தேன். பரம அன்பால் நிறைந்து, உனக்கு எல்லா திவ்ய அஸ்திரங்களையும் அருள்கிறேன்.
Verse 3
देवासुरगणान्वापि सगन्धर्वोरगानपि।यैरमित्रान् प्रसह्याजौ वशीकृत्य जयिष्यसि।।।।तानि दिव्यानि भद्रं ते ददाम्यस्त्राणि सर्वशः ।
இவ்வஸ்திரங்களால் நீ போர்க்களத்தில் பகைவர்களை வலியுறுத்தி அடக்கி வெல்வாய்—அவர்கள் தேவர்‑அசுரக் கூட்டமாயினும், கந்தர்வராயினும், நாகராயினும் சரி. உனக்கு மங்கலம் உண்டாக—அந்த எல்லா திவ்ய ஆயுதங்களையும் நான் உனக்கு முழுமையாக அளிக்கிறேன்॥
Verse 4
दण्डचक्रं महद्दिव्यं तव दास्यामि राघव।।।।धर्मचक्रं ततो वीर कालचक्रं तथैव च।विष्णुचक्रं तथात्युग्रमैन्द्रमस्त्रं तथैव च।।।।वज्रमस्त्रं नरश्रेष्ठ शैवं शूलवरं तथा।अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव ऐषीकमपि राघव।।।।ददामि ते महाबाहो ब्राह्ममस्त्रमनुत्तमम्।
ராகவா! உனக்கு நான் மகத்தான திவ்ய தண்டசக்கரத்தை அளிப்பேன். பின்னர், வீரனே, தர்மசக்கரம், காலசக்கரம்; மேலும் மிகக் கடுமையான விஷ்ணுசக்கரம், இந்திராஸ்திரமும். நரசிறந்தவனே! வஜ்ராஸ்திரம், சிவனின் உத்தம சூலம், பிரம்மசிரஸ் ஆயுதம், ஐஷீக ஆயுதமும், ராகவா. மகாபாஹுவே! ஒப்பற்ற பிராஹ்மாஸ்திரத்தையும் உனக்கு வழங்குகிறேன்॥
Verse 5
दण्डचक्रं महद्दिव्यं तव दास्यामि राघव।।1.27.4।।धर्मचक्रं ततो वीर कालचक्रं तथैव च।विष्णुचक्रं तथात्युग्रमैन्द्रमस्त्रं तथैव च।।1.27.5।।वज्रमस्त्रं नरश्रेष्ठ शैवं शूलवरं तथा।अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव ऐषीकमपि राघव।।1.27.6।। ददामि ते महाबाहो ब्राह्ममस्त्रमनुत्तमम्।
பின்னர், வீரனே, தர்மசக்கரமும் காலசக்கரமும் நான் உனக்கு அளிக்கிறேன்; மேலும் மிகக் கடுமையான விஷ்ணுசக்கரத்தையும் இந்திராஸ்திரத்தையும் வழங்குகிறேன்॥
Verse 6
दण्डचक्रं महद्दिव्यं तव दास्यामि राघव।।1.27.4।।धर्मचक्रं ततो वीर कालचक्रं तथैव च।विष्णुचक्रं तथात्युग्रमैन्द्रमस्त्रं तथैव च।।1.27.5।।वज्रमस्त्रं नरश्रेष्ठ शैवं शूलवरं तथा।अस्त्रं ब्रह्मशिरश्चैव ऐषीकमपि राघव।।1.27.6।। ददामि ते महाबाहो ब्राह्ममस्त्रमनुत्तमम्।
நரசிறந்தவனே! வஜ்ராஸ்திரமும், சிவனின் உத்தம சூலமும், மேலும் பிரம்மசிரஸ் ஆயுதமும் ஐஷீக ஆயுதமும், ராகவா, நான் உனக்கு அளிக்கிறேன்॥
Verse 7
गदे द्वे चैव काकुत्स्थ मोदकी शिखरी उभे।।।।प्रदीप्ते नरशार्दूल प्रयच्छामि नृपात्मज।
ஏ காகுத்ஸ்தா, மனிதர்களில் புலியே, அரசகுமாரனே! ‘மோதகீ’ ‘சிகரீ’ எனப் பெயர்பெற்ற இரு தீப்திமிக்க கதைகளையும் உனக்கு அளிக்கிறேன்।
Verse 8
धर्मपाशमहं राम कालपाशं तथैव च।।।।पाशं वारुणमस्त्रं च ददाम्यहमनुत्तमम्।
ராமா! தர்மப் பாசமும், காலப் பாசமும், மேலும் வருணனின் பாசாஸ்திரமும்—அனைத்திலும் சிறந்ததாகிய அதையும்—நான் உனக்கு அளிக்கிறேன்।
Verse 9
अशनी द्वे प्रयच्छामि शुष्कार्द्रे रघुनन्दन।।।।ददामि चास्त्रं पैनाकमस्त्रं नारायणं तथा।
ரகுவம்சத்தின் மகிழ்வே! ‘சுஷ்க’ ‘ஆர்த்ர’ எனும் பெயருடைய இரு வஜ்ரங்களையும் உனக்கு அளிக்கிறேன்; மேலும் பைநாக அஸ்திரமும் நாராயணாஸ்திரமும் வழங்குகிறேன்।
Verse 10
आग्नेयमस्त्रं दयितं शिखरं नाम नामतः।।।।वायव्यं प्रथनं नाम ददामि च तवानघ ।
அனகா! எனக்கு அன்பான ‘சிகர’ என்னும் பெயருடைய ஆக்னேய அஸ்திரத்தை உனக்குத் தருகிறேன்; மேலும் ‘ப்ரதன’ என்னும் வாயவ்ய அஸ்திரத்தையும் அருள்கிறேன்.
Verse 11
अस्त्रं हयशिरो नाम क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च।शक्तिद्वयं च काकुत्स्थ ददामि तव राघव।।।।
ராகவா, காகுத்ஸ்தா! ‘ஹயசிர’ என்னும் அஸ்திரத்தையும், அதுபோல ‘க்ரௌஞ்ச’ என்னும் அஸ்திரத்தையும், மேலும் இரு ‘சக்தி’களையும் உனக்கு அருள்கிறேன்.
Verse 12
कङ्कालं मुसलं घोरं कापालमथ कङ्कणम्।धारयन्त्यसुरा यानि ददाम्येतानि सर्वशः।।।।
கங்காலம், முசலம், பயங்கரமான காபாலம் மற்றும் கங்கணம்—அசுரர்கள் தாங்கும் இவ்வாயுதங்கள் அனைத்தையும் நான் உமக்கு முழுமையாக அருள்கிறேன்।
Verse 13
वैद्याधरं महास्त्रं च नन्दनं नाम नामतः।असिरत्नं महाबाहो ददामि च नृपात्मज।।।।
மகாபாஹு அரசகுமாரனே! ‘நந்தன’ எனப் பெயர்பெற்ற வைத்யாதர மஹாஸ்திரத்தையும், மேலும் சிறந்த அசிரத்னம் (ஒப்பற்ற வாள்) ஒன்றையும் நான் உமக்கு அளிக்கிறேன்।
Verse 14
गान्धर्वमस्त्रं दयितं मानवं नाम नामतः।प्रस्वापनप्रशमने दद्मि सौरं च राघव।।।।
ராகவனே! ‘மானவ’ எனப் பெயர்பெற்ற, உறக்கத்தை வரவழிக்கவும் அதை நீக்கவும் வல்ல, பிரியமான காந்தர்வாஸ்திரத்தையும்; மேலும் சௌராஸ்திரத்தையும் நான் உமக்கு அருள்கிறேன்।
Verse 15
दर्पणं शोषणं चैव सन्तापनविलापने।मदनं चैव दुर्धर्षं कन्दर्पदयितं तथा।।।।पैशाचमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः।प्रतीच्छ नरशार्दूल राजपुत्र महायशः।।।।
மனிதர்களில் புலியே, மஹாயசஸ்வி அரசகுமாரனே! தர்ப்பணம், சோஷணம்; சாந்தாபனம், விலாபனம்; கந்தர்ப்பனுக்குப் பிரியமான, தடுக்க இயலாத மதனம்; மேலும் ‘மோஹன’ எனப் பெயர்பெற்ற பிரியமான பைசாசாஸ்திரம்—இவையனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்।
Verse 16
दर्पणं शोषणं चैव सन्तापनविलापने।मदनं चैव दुर्धर्षं कन्दर्पदयितं तथा।।1.27.15।।पैशाचमस्त्रं दयितं मोहनं नाम नामतः।प्रतीच्छ नरशार्दूल राजपुत्र महायशः।।1.27.16।।
மனிதர்களில் புலியே, மஹாயசஸ்வி அரசகுமாரனே! முன் கூறிய தர்ப்பணாதி அஸ்திரங்களுடன் சேர்ந்து, ‘மோஹன’ எனப் பெயர்பெற்ற பிரியமான பைசாசாஸ்திரத்தை ஏற்றுக்கொள்।
Verse 17
तामसं नरशार्दूल सौमनं च महाबल।संवर्धं चैव दुर्धर्षं मौसलं च नृपात्मज।।।।सत्यमस्त्रं महाबाहो तथा मायाधरं परम्।घोरं तेजः प्रभं नाम परतेजोऽपकर्षणम्।।।।सौम्यास्त्रं शिशिरं नाम त्वष्टुरस्त्रं सुदामनम्।दारुणं च भगस्यापि शितेषु मथ मानवम्।।।।
மனுஷருள் சிங்கமே, மஹாபல அரசகுமாரனே! தாமஸம், சௌமனம், அடக்கமறியாத ஸம்வர்தம், மௌஸலம்—இவ்வஸ்திரங்களை ஏற்றுக் கொள். மஹாபாஹுவே! ஸத்யாஸ்திரம், பரம மாயாதராஸ்திரம், மேலும் ‘தேஜஃப்ரப’ எனும் பயங்கர அஸ்திரமும் பெறுக—அது எதிரியின் தேஜஸ்ஸை அபகரிக்கும். மேலும் ‘சிசிர’ எனும் சௌம்யாஸ்திரம், த்வஷ்ட்ரு தேவனின் ‘சுதாமன்’ அஸ்திரம், பக தேவனின் கொடிய ‘சிதேஷு’ மற்றும் ‘மானவ’ அஸ்திரமும் ஏற்றுக் கொள்.
Verse 18
तामसं नरशार्दूल सौमनं च महाबल।संवर्धं चैव दुर्धर्षं मौसलं च नृपात्मज।।1.27.17।।सत्यमस्त्रं महाबाहो तथा मायाधरं परम्।घोरं तेजः प्रभं नाम परतेजोऽपकर्षणम्।।1.27.18।।सौम्यास्त्रं शिशिरं नाम त्वष्टुरस्त्रं सुदामनम्।दारुणं च भगस्यापि शितेषु मथ मानवम्।।1.27.19।।
மஹாபாஹுவே! ஸத்யாஸ்திரமும் பரம மாயாதராஸ்திரமும் ஏற்றுக் கொள். மேலும் ‘தேஜஃப்ரப’ எனும் பயங்கர அஸ்திரத்தையும் பெறுக; அது எதிரியின் தேஜஸ்ஸை அபகரிக்கும்.
Verse 19
तामसं नरशार्दूल सौमनं च महाबल।संवर्धं चैव दुर्धर्षं मौसलं च नृपात्मज।।1.27.17।।सत्यमस्त्रं महाबाहो तथा मायाधरं परम्।घोरं तेजः प्रभं नाम परतेजोऽपकर्षणम्।।1.27.18।।सौम्यास्त्रं शिशिरं नाम त्वष्टुरस्त्रं सुदामनम्।दारुणं च भगस्यापि शितेषु मथ मानवम्।।1.27.19।।
‘சிசிர’ எனும் சௌம்யாஸ்திரத்தையும், த்வஷ்ட்ரு தேவனின் ‘சுதாமன்’ அஸ்திரத்தையும் ஏற்றுக் கொள். பக தேவனின் கொடிய ‘சிதேஷு’ மற்றும் ‘மானவ’ அஸ்திரங்களையும் பெறுக.
Verse 20
एतान् राम महाबाहो कामरूपान् महाबलान् ।गृहाण परमोदारान् क्षिप्रमेव नृपात्मज।।।।
மஹாபாஹு ராமா, அரசகுமாரனே! விருப்பம்போல் வடிவம் எடுக்கவல்ல, மஹாபலமும் பரமோத்தமமும் உடைய இவ்வஸ்திரங்களை உடனே ஏற்றுக் கொள்.
Verse 21
स्थितस्तु प्राङ्मुखो भूत्वा शुचिर्मुनिवरस्तदा।ददौ रामाय सुप्रीतो मन्त्रग्राममनुत्तमम्।।।।
அப்போது தூய்மையடைந்த மாமுனிவர் கிழக்குநோக்கி நின்று, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ராமனுக்கு ஒப்பற்ற மந்திரத் தொகுதியை அருளினார்।
Verse 22
सर्वसङ्ग्रहणं येषां दैवतैरपि दुर्लभम्।तान्यस्त्राणि तदा विप्रो राघवाय न्यवेदयत्।।।।
தேவர்களுக்கே முழுமையாகப் பெறுதல் அரிதான அந்த அஸ்திரங்களை அப்போது அந்த விப்ர மুনি ராகவனுக்கு அளித்து அறிமுகப்படுத்தினார்।
Verse 23
जपतस्तु मुनेस्तस्य विश्वामित्रस्य धीमतः।उपतस्थुर्महार्हाणि सर्वाण्यस्त्राणि राघवम्।।।।
தீமான் விஸ்வாமித்ர முனிவர் ஜபித்தவுடனே, எல்லா மதிப்புமிக்க அஸ்திரங்களும் ராகவனருகே தோன்றி பணிவிடைக்குத் தயாராய் நின்றன।
Verse 24
ऊचुश्च मुदितास्सर्वे रामं प्राञ्जलयस्तदा।इमे स्म परमोदाराः किङ्करास्तव राघव।।।।
அப்போது அவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்து கைகூப்பி ராமனிடம் கூறினர்—“ராகவா! நாங்கள் மிகச் சிறந்தவர்கள்; உமது கிங்கரர்கள், உமது சேவகர்கள்.”
Verse 25
प्रतिगृह्य च काकुत्स्थः समालभ्य च पाणिना।मानसा मे भविष्यध्वमिति तानभ्यचोदयत्।।।।
அவற்றை ஏற்றுக் கொண்ட காகுத்ஸ்தன் ராமன் கையால் தொட்டு, “என் மனத்தில் நிலைத்திருங்கள்” என்று ஆணையிட்டான்।
Verse 26
ततः प्रीतमना रामो विश्वामित्रं महामुनिम्।अभिवाद्य महातेजा गमनायोपचक्रमे।।।।
அப்போது மகிழ்ந்த மனத்துடன் ஸ்ரீராமன் மகாமுனி விஸ்வாமித்ரருக்கு வணங்கி, மகாதேஜஸ்வியான வீரன் புறப்படத் தயாரானான்।
The pivotal action is the authorized bestowal of immense martial power to a young prince, framed ethically through ritual purity, east-facing transmission, and the requirement that astras remain under mental discipline—power is granted, but bounded by dharma and restraint.
The sarga teaches that śakti (capability) becomes legitimate only when yoked to right authority and self-control: mantra installs power, but mastery is shown by internal command (‘live in my mind’) rather than display or aggression.
A ritual-cultural landmark is emphasized rather than a place-name: Viśvāmitra’s purification and prāṅmukha (east-facing) stance, reflecting Vedic ritual orientation and the cultural grammar by which knowledge-transfers are sanctified.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.