Sarga 22
बलातिबलोपदेशः — The Instruction of Bala and Atibala
बालकाण्ड
இந்த ஸர்கத்தில் அரசரின் பாதுகாப்பு பொறுப்பு முறையாகத் தபஸ்வியின் காவலாக மாற்றப்பட்டதும், ராமனுக்கு முதன்முறையாக மந்திர-வித்யை வெளிப்படையாக வழங்கப்பட்டதும் கூறப்படுகிறது. வசிஷ்டரின் ஆலோசனைக்குப் பின் தசரதன் லக்ஷ்மணனுடன் ராமனை அழைத்து, பெற்றோரும் அரசபுரோகிதரும் செய்த ஸ்வஸ்த்யயனாதி மங்களச் சடங்குகளுடன், இளவரசனை விஸ்வாமித்திரரிடம் ஒப்படைக்கிறான். புறப்பாடு பராகமற்ற மென்மையான காற்று, மலர்வீழ்ச்சி, தெய்வீக துந்துபி-சங்கு ஒலிகள் ஆகியவற்றால் உலகமும் விண்ணும் அனுமதித்த யாத்திரை எனத் தோன்றுகிறது. விஸ்வாமித்திரர் முன்னே செல்கிறார்; இரு சகோதரரும் வில்லேந்தி, ஒளிவீசி பின்னே தொடர்கிறார்கள். பலமுடி நாகங்களைப் போலவும், சிவனைத் தொடர்ந்து செல்லும் ஸ்கந்த-விசாகரைப் போலவும் உயர்ந்த உவமைகளால் அவர்கள் வர்ணிக்கப்படுகின்றனர்; ஆன்மிக அதிகாரத்தின் கீழ் கட்டுப்பட்ட வீரத் தயார்நிலை வெளிப்படுகிறது. சரயூவின் தென்கரையில் அரை யோஜனத்திற்கும் மேலாகச் சென்ற பின், முனிவர் ராமனை நீர் எடுத்துக் கொண்டு ஆச்சமனமெனும் சுத்திகரிப்பு செய்கையைச் செய்யச் சொல்லி, ‘பலா’ ‘அதிபலா’ எனும் இரட்டை வித்யைகள்/மந்திரங்களை உபதேசிக்கிறார். அவற்றின் பயன்கள்—சோர்வு, காய்ச்சல், உடல் சிதைவு நீங்குதல்; உறக்கத்திலும் கவனக்குறைவிலும் ராக்ஷஸர்களால் வெல்ல முடியாத பாதுகாப்பு; ஜபத்தால் பசி-தாகம் தணிதல்—என்று தபஸுக்கு ஏற்ற பாதுகாப்பு அருளாக விளக்கப்படுகின்றன. ராமன் சுத்தமடைந்து வித்யைகளைப் பெற்றவுடன் சரத்கால சூரியனைப் போல மேலும் பிரகாசிக்கிறான். பின்னர் மூவரும் சரயூகரையில் குசப்புல் படுக்கையில் இரவு தங்குகின்றனர்; முனிவரின் மென்மையான சொற்களும் குரு-சிஷ்ய சேவைநெறியும் அந்த ஓய்வை புனிதமாக்குகின்றன.
Shlokas
Verse 1
[Dasaratha sends Rama and Lakshmana with Viswamitra--Viswamitra confers knowledge of bala and atibala to Rama and Lakshmana.] तथा वसिष्ठे ब्रुवति राजा दशरथस्सुतम प्रहृष्टवदनो राममाजुहाव सलक्ष्मणम्।।1.22.1।।
வசிஷ்டர் இவ்வாறு கூறியதும், அரசன் தசரதன் மகிழ்ந்த முகத்துடன் ராமனை இலக்குமணனுடன் அழைத்தான்॥
Verse 2
कृतस्वस्त्ययनं मात्रा पित्रा दशरथेन च।पुरोधसा वसिष्ठेन मङ्गलैरभिमन्त्रितम्।।1.22.2।।स पुत्रं मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा दशरथ: प्रियम्।ददौ कुशिकपुत्राय सुप्रीतेनान्तरात्मना।।1.22.3।।
தாயும் தந்தை தசரதனும் ஸ்வஸ்த்யயன (மங்கல விடை) சடங்கைச் செய்தனர்; குலபுரோகிதர் வசிஷ்டர் மங்கல மந்திரங்களால் அவனை அபிமந்திரித்தார். பின்னர் அரசன் தசரதன் தன் அன்புப் புதல்வனின் தலையை முத்தமிட்டு, உள்ளம் நிறைந்த மகிழ்ச்சியுடன், அவனை குசிகபுத்ரன் (விசுவாமித்திரர்) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தான்.
Verse 3
कृतस्वस्त्ययनं मात्रा पित्रा दशरथेन च।पुरोधसा वसिष्ठेन मङ्गलैरभिमन्त्रितम्।।1.22.2।।स पुत्रं मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा दशरथ: प्रियम्।ददौ कुशिकपुत्राय सुप्रीतेनान्तरात्मना।।1.22.3।।
தாயும் தந்தை தசரதனும் ஸ்வஸ்த்யயன (மங்கல விடை) சடங்கைச் செய்தனர்; குலபுரோகிதர் வசிஷ்டர் மங்கல மந்திரங்களால் அவனை அபிமந்திரித்தார். பின்னர் அரசன் தசரதன் தன் அன்புப் புதல்வனின் தலையை முத்தமிட்டு, உள்ளம் நிறைந்த மகிழ்ச்சியுடன், அவனை குசிகபுத்ரன் (விசுவாமித்திரர்) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தான்.
Verse 4
ततो वायुस्सुखस्पर्शो नीरजस्को ववौ तदा।विश्वामित्रगतं दृष्ट्वा रामं राजीवलोचनम्।।1.22.4।।
அப்போது விசுவாமித்திரருடன் செல்லும் தாமரைநயனன் ராமனைப் பார்த்தவுடன், தூசியற்ற இனியத் தொடுதலுடைய காற்று வீசியது।
Verse 5
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद्देवदुन्दुभिनिस्वनै:।शङ्खदुन्दुभिनिर्घोष: प्रयाते तु महात्मनि।।1.22.5।।
மகாத்மா புறப்பட்டவுடன், தேவதுந்துபிகளின் முழக்கத்துடன் பெரும் மலர்வீழ்ச்சி நிகழ்ந்தது; சங்கு மற்றும் துந்துபிகளின் பேரொலி எங்கும் ஒலித்தது।
Verse 6
विश्वामित्रो ययावग्रे ततो रामो धनुर्धर:।काकपक्षधरो धन्वी तं च सौमित्रिरन्वगात्।।1.22.6।।
விசுவாமித்திரர் முன்னே சென்றார்; அவரைத் தொடர்ந்து வில்லேந்திய ராமன் நடந்தான்; காக்கபக்ஷம் (பக்கச் சுருள்) அணிந்த வில்லேந்திய சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணன்) கூட உடன் தொடர்ந்தான்।
Verse 7
कलापिनौ धनुष्पाणी शोभमानौ दिशो दश ।विश्वामित्रं महात्मानं त्रिशीर्षाविव पन्नगौ।।1.22.7।।अनुजग्मतुरक्षुद्रौ पितामहमिवाश्विनौ।
அம்புத்தூணியுடன், வில்லைக் கையில் ஏந்திய அந்த இரு சகோதரரும் பத்துத் திசைகளிலும் ஒளிவீசினர். மூன்று தலை கொண்ட நாகங்களைப் போல மகாத்மா விஸ்வாமித்ரரை அவர்கள் பின்தொடர்ந்தனர்; அச்வினிகள் பிதாமகன் பிரம்மாவைத் தொடர்வதுபோல், அச்சுத்ர வீரர்கள் அவரை அனுசரித்தனர்।
Verse 8
तदा कुशिकपुत्रं तु धनुष्पाणी स्वलङ्कृतौ।।1.22.8।।बद्धगोधाङ्गुलित्राणौ खड्गवन्तौ महाद्युती ।कुमारौ चारुवपुषौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।।1.22.9।।अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतामनिन्दितौ।स्थाणुं देवमिवाचिन्त्यं कुमाराविव पावकी ।।1.22.10।।
அப்போது குசிகபுத்திரன் விஸ்வாமித்ரரைத் தொடர்ந்து, வில்லைக் கையில் ஏந்தி, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு, வில்லெறி காக்க கோதாசர்மத்தால் கட்டிய விரல்-காப்புகளுடன், இடையில் வாளுடன், மகாதேஜஸுடன் ஒளிர்ந்த—அழகிய உடலுடைய சகோதரர்கள் ராமன், லக்ஷ்மணன் சென்றனர். திருமகள் அருளால் பிரகாசித்து, குற்றமற்றவர்களாய், அவர்கள் அசிந்த்ய தேவன் ஸ்தாணு (சிவன்) பின்செல்லும் அக்னிதேவனின் இரு புதல்வர்கள் போலச் சிறந்தனர்।
Verse 9
तदा कुशिकपुत्रं तु धनुष्पाणी स्वलङ्कृतौ।।1.22.8।।बद्धगोधाङ्गुलित्राणौ खड्गवन्तौ महाद्युती ।कुमारौ चारुवपुषौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।।1.22.9।।अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतामनिन्दितौ।स्थाणुं देवमिवाचिन्त्यं कुमाराविव पावकी ।।1.22.10।।
அப்போது குசிகபுத்திரன் விஸ்வாமித்ரரைத் தொடர்ந்து, வில்லைக் கையில் ஏந்தி, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு, வில்லெறி காக்க கோதாசர்மத்தால் கட்டிய விரல்-காப்புகளுடன், இடையில் வாளுடன், மகாதேஜஸுடன் ஒளிர்ந்த—அழகிய உடலுடைய சகோதரர்கள் ராமன், லக்ஷ்மணன் சென்றனர். திருமகள் அருளால் பிரகாசித்து, குற்றமற்றவர்களாய், அவர்கள் அசிந்த்ய தேவன் ஸ்தாணு (சிவன்) பின்செல்லும் அக்னிதேவனின் இரு புதல்வர்கள் போலச் சிறந்தனர்।
Verse 10
तदा कुशिकपुत्रं तु धनुष्पाणी स्वलङ्कृतौ।।1.22.8।।बद्धगोधाङ्गुलित्राणौ खड्गवन्तौ महाद्युती ।कुमारौ चारुवपुषौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।।1.22.9।।अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतामनिन्दितौ।स्थाणुं देवमिवाचिन्त्यं कुमाराविव पावकी ।।1.22.10।।
அப்போது வில்லைக் கையில் ஏந்தி, அழகிய அலங்காரங்களால் விளங்கித், கோதாச்சர்ம அங்குலித்ராணம் அணிந்து, வாளைத் தரித்து, மாபெரும் தேஜஸுடன் ஒளிரும், அழகிய உடலமைப்புடைய சகோதரர்கள் ராமன்-இலக்குமணன் குசிகபுத்திரன் விஸ்வாமித்திரனைத் தொடர்ந்து சென்றனர். செல்வஒளியால் பிரகாசித்து, குற்றமற்ற தோற்றத்துடன், அவர்கள் அசிந்த்ய தேவன் ஸ்தாணு (சிவன்) உடன் செல்லும் அக்னிதேவனின் இரு புதல்வர்கள் போலச் சோபித்தனர்॥
Verse 11
अध्यर्धयोजनं गत्वा सरय्वा दक्षिणे तटे।रामेति मधुरां वाणीं विश्वामित्रोऽभ्यभाषत।।1.22.11।।
சரயூ நதியின் தென் கரையில் அரை யோஜனத்திற்கும் சிறிது மேலாகச் சென்றபின், விஸ்வாமித்திரர் ‘ராமா’ என்று இனிய மொழியால் அழைத்தார்॥
Verse 12
गृहाण वत्स सलिलं मा भूत्कालस्य पर्यय:।मन्त्रग्रामं गृहाण त्वं बलामतिबलां तथा।।1.22.12।।
குழந்தையே, இந்த நீரை ஏற்று கொள்; காலத் தாமதம் ஏற்படாதிருக்கட்டும். என்னிடமிருந்து மந்திரக் கூட்டத்தைப் பெற்றுக்கொள்; மேலும் ‘பலா’ ‘அதிபலா’ என்பவற்றையும் பெறுக॥
Verse 13
न श्रमो न ज्वरो वा ते न रूपस्य विपर्यय:।न च सुप्तं प्रमत्तं वा धर्षयिष्यन्ति नैऱृता:।।1.22.13।।
ஏ ராமா! உனக்கு சோர்வும் வராது, காய்ச்சலும் வராது; உன் அழகிலும் எந்த மாற்றமும் ஏற்படாது. நீ உறங்கினாலும் கவனமின்றி இருந்தாலும், இராட்சசர்கள் உன்னை ஒருபோதும் தாக்க இயலார்.
Verse 14
न बाह्वोस्सदृशो वीर्ये पृथिव्यामस्ति कश्चन।त्रिषु लोकेषु वै राम न भवेत्सदृशस्तव ।।1.22.14।।
ஏ ராமா! பூமியில் உன் புஜபலத்துக்கு இணையானவர் எவரும் இல்லை; உண்மையாகவே மூன்று உலகங்களிலும் உனக்கு ஒப்பானவர் யாரும் இருக்கமாட்டார்.
Verse 15
न सौभाग्ये न दाक्षिण्ये न ज्ञाने बुद्धिनिश्चये।नोत्तरे प्रतिवक्तव्ये समो लोके तवाऽनघ।।1.22.15।।
ஏ குற்றமற்றவனே! நல்வாழ்வு, கருணையுடனான உதாரத்தன்மை, ஞானம் மற்றும் உறுதியான தீர்மானம், மேலும் பதில் கூற வேண்டியபோது தக்க மறுமொழி அளிப்பதில்—இந்த உலகில் உனக்கு இணை யாரும் இல்லை.
Verse 16
एतद्विद्याद्वये लब्धे भविता नास्ति ते सम:।बलात्वतिबला चैव सर्वज्ञानस्य मातरौ।।1.22.16।।
இந்த இரு வித்யைகளையும் பெற்ற பின் இப்போதும் இனிமேலும் உனக்கு இணை யாரும் இருக்கமாட்டார்; ஏனெனில் ‘பலா’ மற்றும் ‘அதிபலா’ எல்லா ஞானத்திற்கும் தாய்மார்கள் ஆவர்.
Verse 17
क्षुत्पिपासे न ते राम भविष्येते नरोत्तम ।बलामतिबलां चैव पठत: पथि राघव।।1.22.17।।
ஏ ராமா, மனிதர்களில் சிறந்த ராகவா! வழியில் ‘பலா’ ‘அதிபலா’ எனும் மந்திரங்களைப் பாராயணம் செய்தால் உனக்கு பசியும் தாகமும் துன்பமளிக்காது.
Verse 18
विद्याद्वयमधीयाने यशश्चाप्यतुलं त्वयि।पितामहसुते ह्येते विद्ये तेजस्समन्विते।।1.22.18।।प्रदातुं तव काकुत्स्थ सदृशस्त्वं हि धार्मिक।
இந்த இரு வித்யைகளையும் பயின்றால் உனக்கு ஒப்பற்ற புகழ் உண்டாகும். இவ்விரு ஒளிமிகு வித்யைகள் பிதாமஹன் பிரம்மாவின் புதல்வியர் எனக் கூறப்படுகின்றன. ஓ காகுத்ஸ்தா! நீ தர்மாத்மன்; ஆகவே அவற்றை ஏற்க முழுமையாகத் தகுதியானவன்.
Verse 19
कामं बहुगुणास्सर्वे त्वय्येते नात्र संशय:। तपसा सम्भृते चैते बहुरूपे भविष्यत:।।1.22.19।।
உண்மையாகவே இவ்வனைத்துப் பல குணங்களும் உன்னிடமே உள்ளன—இதில் ஐயமில்லை. மேலும் தவத்தால் உறுதிபெற்றால், இவ்விரு வித்யைகளும் பல வடிவங்களில் வெளிப்படும்.
Verse 20
ततो रामो जलं स्पृष्ट्वा प्रहृष्टवदनश्शुचि:।प्रतिजग्राह ते विद्ये महर्षेर्भावितात्मन:।।1.22.20।।
பின்னர் ராமன் நீரைத் தொட்டு தூய்மையடைந்து, மகிழ்ந்த முகத்துடன், ஆன்மசித்தி பெற்ற மகரிஷியிடமிருந்து அந்த இரு வித்யைகளையும் ஏற்றுக்கொண்டான்.
Verse 21
विद्यासमुदितो रामश्शुशुभे भूरिविक्रम:।सहस्ररश्मिर्भगवान् शरदीव दिवाकर:।।1.22.21।। गुरुकार्याणि सर्वाणि नियुज्य कुशिकात्मजे।ऊषुस्तां रजनीं तत्र सरय्वां सुसुखं त्रय:।।1.22.22।।
வித்யையால் செழித்து, பெரும் பராக்கிரமம் கொண்ட ராமன், சரத்காலத்தில் ஆயிரம் கதிர்கள் கொண்ட சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தான். குசிகாத்மஜன் (விசுவாமித்திரர்) அவர்களுக்கு உரிய குருசேவை அனைத்தையும் செய்து, அந்த மூவரும் சரயூ நதிக்கரையில் அந்த இரவை மிகுந்த சுகத்துடன் கழித்தனர்.
Verse 22
विद्यासमुदितो रामश्शुशुभे भूरिविक्रम:।सहस्ररश्मिर्भगवान् शरदीव दिवाकर:।।1.22.21।। गुरुकार्याणि सर्वाणि नियुज्य कुशिकात्मजे।ऊषुस्तां रजनीं तत्र सरय्वां सुसुखं त्रय:।।1.22.22।।
வித்யையால் செழித்து, பெரும் பராக்கிரமம் கொண்ட ராமன், சரத்காலத்தில் ஆயிரம் கதிர்கள் கொண்ட சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தான். குசிகாத்மஜன் (விசுவாமித்திரர்) அவர்களுக்கு உரிய குருசேவை அனைத்தையும் செய்து, அந்த மூவரும் சரயூ நதிக்கரையில் அந்த இரவை மிகுந்த சுகத்துடன் கழித்தனர்.
Verse 23
दशरथनृपसूनुसत्तमाभ्यां तृणशयनेऽनुचिते सहोषिताभ्याम्। कुशिकसुतवचोऽनुलालिताभ्यां सुखमिव सा विबभौ विभावरी च।।1.22.23।।
தசரத மன்னனின் அந்த இரு சிறந்த புதல்வர்கள், பழகாத புல்லணையில் ஒன்றாகத் தங்கியிருந்தாலும், குசிகநந்தன் (விசுவாமித்திரர்) கூறிய அன்புமிகு வார்த்தைகளால் ஆறுதல் பெற்றதால், அந்த இரவும் அவர்களுக்கு இன்பமயமாய் தோன்றியது।
Verse 24
இந்தச் ச்லோகத்தின் மூல தேவநாகரி பாடம் வழங்கப்படவில்லை. தயவுசெய்து பாலகாண்டம் ஸர்கம் 22, ச்லோகம் 24-ன் சரியான தேவநாகரி பாடத்தை (அல்லது தெளிவான படத்தை) பகிருங்கள்; அப்போது நான் பக்திநயத்துடன் துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பை அளிப்பேன்.
Frequently Asked Questions
The pivotal action is Daśaratha’s consent to place his young heir under Viśvāmitra’s ascetic guardianship—an ethics-of-duty decision where royal attachment yields to a higher protective obligation toward sages and social order.
Knowledge is transmitted through ritual purity, timely obedience, and guru-sevā: Bala and Atibala exemplify mantra as disciplined power that preserves bodily steadiness and moral agency, enabling dharmic action without exhaustion, fear, or distraction.
The Sarayū River’s southern bank functions as a liminal training-space where courtly life transitions into forest-ascetic praxis; the svastyayana farewell rite and water-taking gesture mark the cultural protocols of departure and initiation.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.