Sarga 67

Verse 1

आक्रन्दितनिरानन्दा सास्रकण्ठजनाकुला।अयोध्यायामवतता सा व्यतीयाय शर्वरी।।।।

அயோத்தியில் அழுகுரலால் மகிழ்ச்சி அற்றதாகவும், கண்ணீரால் தொண்டை அடைத்த மக்களால் நிரம்பியதாகவும் இருந்த அந்த இரவு முடிவில்லாததுபோல் நீண்டு, இறுதியில் கடந்தது।

Verse 2

व्यतीतायां तु शर्वर्यामादित्यस्योदये ततः।समेत्य राजकर्तारः सभामीयुर्द्विजातयः।।।।

இரவு கடந்தபின் சூரியன் உதயமானதும், ராஜாபிஷேகச் சடங்குகளை நடத்தும் இருபிறப்பினர் (பிராமணர்கள்) ஒன்றுகூடி சபாமண்டபத்திற்குச் சென்றனர்.

Verse 3

मार्कण्डेयोऽथ मौद्गल्यो वामदेवश्च काश्यपः।कात्यायनो गौतमश्च जाबालिश्च महायशाः।।।।एते द्विजा स्सहामात्यैः पृथग्वा च मुदीरयन्।वसिष्ठमेवाभिमुखाः श्रेष्ठं राजपुरोहितम्।।।।

அப்போது மார்கண்டேயர், மௌத்கல்யர், வாமதேவர், காஷ்யபர், காத்யாயனர், கௌதமர் மற்றும் பெரும் புகழுடைய ஜாபாலி—இவ்விரு பிறப்பினர் அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து, தத்தம் கருத்துகளை உரைத்து, சிறந்த அரசபுரோகிதரான வசிஷ்டரின் முன்னே அணுகினர்।

Verse 4

मार्कण्डेयोऽथ मौद्गल्यो वामदेवश्च काश्यपः।कात्यायनो गौतमश्च जाबालिश्च महायशाः।।2.67.3।।एते द्विजा स्सहामात्यैः पृथग्वा च मुदीरयन्।वसिष्ठमेवाभिमुखाः श्रेष्ठं राजपुरोहितम्।।2.67.4।।

அப்போது மார்கண்டேயர், மௌத்கல்யர், வாமதேவர், காஷ்யபர், காத்யாயனர், கௌதமர் மற்றும் பெரும் புகழுடைய ஜாபாலி—இவ்விரு பிறப்பினர் அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து, தத்தம் கருத்துகளை உரைத்து, சிறந்த அரசபுரோகிதரான வசிஷ்டரின் முன்னே அணுகினர்।

Verse 5

अतीता शर्वरी दुःखं या नो वर्षशतोपमा।अस्मिन्पञ्चत्वमापन्ने पुत्रशोकेन पार्थिवे।।।।

மகன் துயரால் வாடிய இந்தப் பார்திவ அரசன் பஞ்சபூதங்களில் லயித்து விட்டான்; ஆகவே கடந்த இந்த இரவு எங்களுக்கு நூறு ஆண்டுகள்போல் துயரமயமாக இருந்தது।

Verse 6

स्वर्गतश्च महाराजो रामश्चारण्यमाश्रितः।लक्ष्मणश्चापि तेजस्वी रामेणैव गतस्सह।।।।

மகாராஜா ஸ்வர்க்கம் சென்றார்; ராமன் வனத்தை அடைக்கலமாகக் கொண்டான்; ஒளிமிக்க லக்ஷ்மணனும் ராமனுடன் சேர்ந்து சென்றான்।

Verse 7

उभौ भरतशत्रुघ्नौ केकयेषु परन्तपौ।पुरे राजगृहे रम्ये मातामहनिवेशने।।।।

பகைவரை அடக்கும் பரந்தபர்கள் பரதனும் சத்ருக்னனும்—இருவரும் கைகேய நாட்டில், இனிய ராஜக்ருஹ நகரில், தாய்வழித் தாத்தாவின் இல்லத்தில் உள்ளனர்।

Verse 8

इक्ष्वाकूणामिहाद्यैव कश्चिद्राजा विधीयताम्।अराजकं हि नो राष्ट्रं विनाशं समवाप्नुयात्।।।।

ஆகவே இன்றே இக்ஷ்வாகு வம்சத்திலிருந்து ஒருவரை இங்கே அரசனாக நிறுவ வேண்டும்; அரசன் இல்லாத நம் நாடு நிச்சயமாக அழிவை அடையும்।

Verse 9

नाराजके जनपदे विद्युन्माली महास्वनः।अभिवर्षति पर्जन्यो महीं दिव्येन वारिणा।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் மின்னல் மாலையணிந்த, பேரொலியுடைய பர்ஜன்ய தேவன் தெய்வீக நீரால் பூமியில் மழை பொழியான்।

Verse 10

नाराजके जनपदे बीजमुष्टिः प्रकीर्यते।नाराजके पितुः पुत्रो भार्या वा वर्तते वशे।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் விதையின் ஒரு கைப்பிடி கூட முறையாக விதைக்கப்படாது; அரசன் இல்லையெனில் தந்தையின் கட்டுப்பாட்டில் மகனும் மனைவியும் நில்லார்।

Verse 11

नाराजके धनं चास्ति नास्ति भार्या प्यराजके।इद मत्याहितं चान्यत्कुतस्सत्य मराजके।।।।

அரசன் இல்லாத இடத்தில் செல்வம் நிலைபெறாது; மனைவியும் பாதுகாப்புடன் இருக்கமாட்டாள். மேலும் ஒரு பெரும் அபாயம்—அரசன் இல்லாத நாட்டில் சத்தியம் எங்கே நிலைநிற்கும்?

Verse 12

नाराजके जनपदे कारयन्ति सभां नराः।उद्यानानि च रम्याणि हृष्टाः पुण्यगृहाणि च।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் மக்கள் சபைகளை நடத்தார்; மேலும் மகிழ்ச்சியுடன் அழகிய தோட்டங்களையும் புண்ணிய ஆலயங்களையும் அமைக்கார்.

Verse 13

नाराजके जनपदे यज्ञशीला द्विजातयः।सत्राण्यन्वासते दान्ता ब्राह्मणा स्संशितव्रताः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் யாகநிஷ்டையுடைய, தமனமுள்ள, உறுதியான விரதம் கொண்ட பிராமணர்களும் சத்ர யாகங்களைத் தொடர்ந்து நடத்தார்.

Verse 14

नाराजके जनपदे महायज्ञेषु यज्वनः।ब्राह्मणा वसुसम्पन्ना विसृजन्त्याप्तदक्षिणाः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் மகாயாகங்களின் யஜமானர்களான செல்வமிக்க பிராமணர்களும் உரிய தக்ஷிணை மற்றும் தானங்களை யாகப் புரோகிதர்களுக்கு வழங்கார்.

Verse 15

नाराजके जनपदे प्रभूतनटनर्तकाः।उत्सवाश्च समाजाश्च वर्धन्ते राष्ट्रवर्धनाः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் பல நடிகர்-நர்த்தகர் குழுக்கள் வளரார்; மேலும் நாட்டின் நலனை வளர்க்கும் திருவிழாக்களும் பொதுக் கூடங்களும் செழிக்காது.

Verse 16

नाराजके जनपदे सिद्धार्था व्यवहारिणः।कथाभिरनुरज्यन्ते कथाशीलाः कथाप्रियैः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் வழக்காடுவோர் தங்கள் வழக்குகளில் வெற்றி பெறார்; மேலும் கதையைக் கேட்க விரும்புவோரையும் கதையறிந்தோர் கதைகளால் மகிழ்விக்க இயலார்.

Verse 17

नाराजके जनपदे उद्यानानि समागताः।सायाह्ने क्रीडितुं यान्ति कुमार्यो हेमभूषिताः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் பொன் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கன்னியர் ஒன்றுகூடியிருந்தாலும், மாலையில் விளையாடத் தோட்டங்களுக்கு செல்லார்.

Verse 18

नाराजके जनपदे वाहनै शशीघ्रगामिभिः।नरा निर्यान्त्यरण्यानि नारीभिस्सह कामिनः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் இன்பம் நாடும் ஆண்கள் பெண்களுடன் கூடி, வேகமான வாகனங்களில் பொழுதுபோக்கிற்காக காடுகளுக்குச் செல்லார்.

Verse 19

नाराजके जनपदे धनवन्तस्सुरक्षिताः।शेरते विवृतद्वाराः कृषिगोरक्षजीविनः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் வேளாண்மை மற்றும் மாட்டுப் பராமரிப்பால் வாழும் செல்வந்தர்களும் பாதுகாப்பின்றி இருப்பர்; கதவுகளைத் திறந்துவைத்து நிம்மதியாக உறங்க இயலார்.

Verse 20

नाराजके जनपदे बद्धघण्टाविषाणिनः।अटन्ति राजमार्गेषु कुञ्जरा षष्टिहायनाः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் மணிகள் கட்டப்பட்ட தந்தங்களைக் கொண்ட அறுபது வயதான யானைகளும் அரசப் பாதைகளில் உலாவார்.

Verse 21

नाराजके जनपदे शरान्सन्ततमस्यताम्।श्रूयते तलनिर्घोष इष्वस्त्राणामुपासने।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் இடைவிடாது அம்பெய்யும் பயிற்சி சோர்கிறது; வில்லின் நாண் தலத்தில் மோதும் கூர்மையான ஒலியும் கேட்காது, ஆயுதவித்தையின் வழிபாடும் தளர்கிறது॥

Verse 22

नाराजके जनपदे वणिजो दूरगामिनः।गच्छन्ति क्षेममध्वानं बहुपण्यसमाचिताः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் தொலைதூரம் செல்லும், பலவகைச் சரக்குகளால் நிறைந்த வணிகர்கள் கூட பாதுகாப்பான பாதையில் செல்ல இயலார்॥

Verse 23

नाराजके जनपदे चरत्येकचरो वशी।भावयन्नात्मनाऽत्मानं यत्र सायंगृहो मुनिः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் தன்னடக்கமுள்ள முனிவனும்—பொதுவாகத் தனியே அலைந்து ஆத்மதியானத்தில் மூழ்கியிருப்பவனும்—நிம்மதியாகச் செல்ல இயலான்; மாலையில் தங்கும் இடமும் கிடையாது॥

Verse 24

नाराजके जनपदे योगक्षेमं प्रवर्तते।नचाप्यराजके सेना शत्रून्विषहते युधि।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் யோகக்ஷேமம்—பெற்றதைக் காக்கவும் பெறாததைப் பெறவும்—நிலையாக நடைபெறாது; அரசாட்சி இல்லையெனில் படையும் போரில் பகைவரைத் தாங்க இயலாது॥

Verse 25

नाराजके जनपदे हृष्टैः परमवाजिभिः।नरास्संयान्ति सहसा रथैश्च परिमण्डिताः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் மிகச் சிறந்த குதிரைகள் பூட்டிய, அலங்கரிக்கப்பட்ட தேர்களில் அமர்ந்த மகிழ்ச்சியுள்ள ஆட்களும் உடனே புறப்படார்; மக்கள் நம்பிக்கையும் விழாக்கால உற்சாகமும் மங்கிவிடும்॥

Verse 26

नाराजके जनपदे नराश्शास्त्रविशारदाः।संवदन्तोऽवतिष्ठन्ते वनेषूपवनेषु च।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் சாஸ்திரத்தில் தேர்ந்தவர்களும் காடுகளிலும் பூங்காக்களிலும் நிம்மதியுடன் அமர்ந்து உரையாடி விவாதித்து நிலைத்திருக்க முடியாது; அங்கே கல்வியும் தன் பாதுகாப்பான அடைக்கலத்தை இழக்கிறது।

Verse 27

नाराजके जनपदे माल्यमोदकदक्षिणाः।देवताभ्यर्चनार्थाय कल्प्यन्ते नियतैर्जनैः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் ஒழுக்கநெறி காக்கும் மக்களும் தேவாராதனைக்காக மாலைகள், மோடகங்கள், தக்ஷிணை ஆகியவற்றை முறையாக ஏற்பாடு செய்ய முடியாது।

Verse 28

नाराजके जनपदे चन्दनागरुरूषिताः।राजपुत्रा विराजन्ते वसन्त इव शाखिनः।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் சந்தனம், அகுரு பூசப்பட்ட அரசகுமாரர்களும் ஒளிவிட மாட்டார்கள்; அவர்கள் வசந்தத்திலும் மலரில்லா மரங்களைப் போலத் தோன்றுவர்।

Verse 29

यथा ह्यनुदका नद्यः यथा वाऽप्यतृणं वनम्।अगोपाला यथा गावस्तथा राष्ट्रमराजकम्।।।।

நீரில்லா நதிகள் போல, புல்லில்லா காடு போல, மேய்ப்பன் இல்லா மாடுகள் போல—அரசன் இல்லாத நாடும் அப்படியே; அதன் வாழ்வாதாரமும் வழிகாட்டுதலும் கெடுகின்றன।

Verse 30

ध्वजो रथस्य प्रज्ञानं धूमो ज्ञानं विभावसोः।तेषां यो नो ध्वजो राजा स देवत्वमितो गतः।।2.66.30।।

ரதம் கொடியால் அறியப்படுவது போலவும், அக்கினி புகையால் அறியப்படுவது போலவும், எங்களை அறியச் செய்த அடையாளக் கொடி அந்த அரசனே; அந்த அரசன் இப்போது இங்கிருந்து தேவலோகத்திற்குச் சென்றுவிட்டான்।

Verse 30

ध्वजो रथस्य प्रज्ञानं धूमो ज्ञानं विभावसोः।तेषां यो नो ध्वजो राजा स देवत्वमितो गतः।।2.66.30।।

ரதம் கொடியால் அறியப்படுவது போலவும், அக்கினி புகையால் அறியப்படுவது போலவும், எங்களை அறியச் செய்த அடையாளக் கொடி அந்த அரசனே; அந்த அரசன் இப்போது இங்கிருந்து தேவலோகத்திற்குச் சென்றுவிட்டான்।

Verse 31

नाराजके जनपदे स्वकं भवति कस्यचित्।मत्स्या इव नरा नित्यं भक्षयन्ति परस्परम्।।।।

அரசன் இல்லாத நாட்டில் யாருக்கும் எதுவும் உண்மையில் சொந்தமாய் நிலைக்காது; மனிதர்கள் மீன்களைப் போல இடையறாது ஒருவரை ஒருவர் விழுங்குவர்।

Verse 32

ये हि सम्भिन्नमर्यादा नास्तिकाश्छिन्नसंशयाः।तेऽपि भावाय कल्पन्ते राजदण्डनिपीडिताः।।।।

நெறிமுறைகளை உடைத்தவர்கள், நாத்திகர்கள், எல்லாச் சங்கோசங்களையும் அறுத்தவர்கள் கூட அரசதண்டத்தின் அழுத்தத்தால் நல்லொழுக்கத்திற்கே ஒழுங்குபடுவர்।

Verse 33

यथा दृष्टि श्शरीरस्य नित्यमेव प्रवर्तते।तथा नरेन्द्रो राष्ट्रस्य प्रभवस्सत्यधर्मयोः।।।।

உடலுக்குக் கண் பார்வை எப்போதும் துணை நிற்பது போல, நாட்டிற்கு சத்தியமும் தர்மமும் நிலைபெறச் செய்யும் ஆதார மூலமாக அரசனே விளங்குகிறான்।

Verse 34

राजा सत्यं च धर्मश्च राजा कुलवतां कुलम्।राजा माता पिता चैव राजा हितकरो नृणाम्।।।।

அரசனே சத்தியமும் தர்மமும்; அரசனே உயர்குடிகளின் குலப் பெருமையின் அடித்தளம். அரசனே தாயும் தந்தையும்; அரசனே மக்களின் நலன் செய்பவன்।

Verse 35

यमो वैश्रवण श्शक्रः वरुणश्च महाबलः।विशेष्यन्ते नरेन्द्रेण वृत्तेन महता ततः।।।।

ஆகையால் தன் மாபெரும் நற்குணநடத்தையால் அந்த நரேந்திரன் வல்லமைமிகு யமன், வைஶ்ரவணன் (குபேரன்), ஶக்ரன் (இந்திரன்), வருணன் ஆகியோரையும் மீறி விளங்குகின்றான்.

Verse 36

अहो तम इवेदं स्यान्नप्रज्ञायेत किञ्चन।राजा चे न्न भवे ल्लोके विभज साध्वसाधुनी।।।।

அய்யோ! உலகில் அரசன் இல்லையெனில் இவ்வுலகம் இருளைப் போல ஆகிவிடும்; எதையும் அறிய முடியாது; நற்செயல்–தீச்செயல் என்ற வேறுபாடும் நிலைபெறாது.

Verse 37

जीवत्यपि महाराजे तवैव वचनं वयम्।नातिक्रमामहे सर्वे वेलां प्राप्येव सागरः।।।।

மகாராஜா உயிருடன் இருந்தபோதும் நாங்கள் அனைவரும் உமது ஆணையை ஒருபோதும் மீறவில்லை—கரையை அடைந்த கடல் தன் எல்லையைத் தாண்டாததுபோல்.

Verse 38

स न स्समीक्ष्य द्विजवर्य वृत्तं नृपं विना राज्यमरण्यभूतम्।कुमारमिक्ष्वाकुसुतं वदान्यं त्वमेव राजानमिहाभिषिञ्च।।।।

ஆகையால், ஓ த்விஜவர்யரே! நிகழ்ந்ததை ஆராய்ந்து, அரசன் இல்லாத ராஜ்யம் காடுபோல் ஆகிவிடும் என்பதை உணர்ந்து—இக்ஷ்வாகு குலத்தில் பிறந்த தானமிகு இளவரசனை இங்கே எங்கள் அரசனாக நீங்களே அபிஷேகம் செய்யுங்கள்.