Sarga 5
अभिषेकोपवास-आदेशः (Coronation Preparations and the Fast Enjoined)
अयोध्याकाण्ड
இந்த சர்க்கத்தில் ஸ்ரீராமரின் யௌவராஜ்ய-அபிஷேகத்திற்கு முன்பான நடைமுறை மற்றும் சடங்கு ஒழுங்குகள் கூறப்படுகின்றன. மஹாராஜ தசரதர் ராமருக்கு விரைவில் நடைபெறவுள்ள அபிஷேகத்தை அறிவுறுத்தி, புரோஹிதர் வசிஷ்டரை அழைத்து—மந்திரோச்சாரணத்துடன் ராமரும் சீதையும் உபவாச-விரதம் மேற்கொள்ளுமாறு ஆணையிடுகிறார்; அது மங்களம், செழிப்பு, அரசுரிமையின் தர்மசித்தியை உறுதிப்படுத்தும் நோக்கத்துடன். வசிஷ்டர் பிராமணருக்குரிய ரதத்தில் ராமனின் இல்லத்திற்குச் சென்று முறையான மரியாதை பெறுகிறார். அரசனின் அன்புமிகு தீர்மானத்தைத் தெரிவித்து—விடியற்காலையில் ராமரின் அபிஷேகம் நடைபெறும்; நஹுஷன் யயாதியை அபிஷேகம் செய்ததுபோல் என உவமையுடன் கூறுகிறார். ராமர் பணிவுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறார்; வசிஷ்டர் விதிப்படி உபவாசத்தைத் தொடங்கச் செய்து திரும்புகிறார். பின்னர் அயோத்தியாவின் வீதிகள் கழுவப்பட்டு, கொடிகள் உயர்த்தப்பட்டு, ராஜமார்க்கங்கள் ஆர்வமுள்ள குடிமக்களால் நிரம்புகின்றன; மக்கள் எழுப்பும் ஒலி கடலின் முழக்கம்போல் ஒப்பிடப்படுகிறது. வசிஷ்டர் அந்தக் கூட்டத்தினூடே அரண்மனைக்கு வந்து தசரதரிடம் பணியினை நிறைவேற்றியதாக அறிவிக்கிறார்; சபையினர் பக்தியுடன் எழுந்து நிற்கின்றனர். குருவின் அனுமதியுடன் அரசன் சபையை விடுத்து அந்தப்புரம் செல்கிறான்—அபிஷேகத்திற்கு முந்தைய இரவின் தீவிரத்தை நட்சத்திரங்களிடையே நிலா ஒளிர்வதுபோன்ற உவமைகள் வெளிப்படுத்துகின்றன।
Shlokas
Verse 1
सन्दिश्य रामं नृपति श्श्वोभाविन्यभिषेचने।पुरोहितं समाहूय वशिष्ठमिदमब्रवीत्।।।।
மறுநாள் நடைபெறவிருந்த அபிஷேகத்தைப் பற்றி ராமனுக்கு அறிவுறுத்தி, அரசன் குடும்பப் புரோகிதரான வசிஷ்டரை அழைத்து இவ்வாறு கூறினான்.
Verse 2
गच्छोपवासं काकुत्स्थं कारयाद्य तपोधन।श्रीयशोराज्यलाभाय वध्वा सह यतव्रतम्।।।।
தபோதன முனிவரே! இன்று நீங்கள் சென்று, விரதத்தில் நிலைத்த காகுத்ஸ்தன் (ராமன்) என் மருமகள் (சீதா) உடன் சேர்ந்து உபவாசம் மேற்கொள்ளச் செய்யுங்கள்; அதனால் திரு, புகழ், அரசுரிமை உறுதியாகப் பெறப்படும்॥
Verse 3
तथेति च स राजानमुक्त्वा वेदविदां वरः।स्वयं वसिष्ठो भगवान्ययौ रामनिवेशनम्।।।।उपवासयितुं रामं मन्त्रवन्मन्त्रकोविदः।ब्राह्मं रथवरं युक्तमास्थाय सुदृढव्रतः।।।।
அரசனிடம் “ததாஸ்து” என்று கூறி, வேதவித்வான்களில் முதன்மையான பகவான் வசிஷ்டர் தாமே ராமனின் இல்லத்திற்குப் புறப்பட்டார்।
Verse 4
तथेति च स राजानमुक्त्वा वेदविदां वरः।स्वयं वसिष्ठो भगवान्ययौ रामनिवेशनम्।।2.5.3।।उपवासयितुं रामं मन्त्रवन्मन्त्रकोविदः।ब्राह्मं रथवरं युक्तमास्थाय सुदृढव्रतः।।2.5.4।।
மந்திரங்களில் தேர்ந்தவரும் உறுதியான விரதத்தாரும் ஆன அவர், ராமனை உபவாசத்தில் அமர்த்தும் நோக்கில், நன்கு இணைக்கப்பட்ட பிராமணத்திற்கேற்ற சிறந்த தேரில் ஏறினார்।
Verse 5
स रामभवनं प्राप्य पाण्डुराभ्रघनप्रभम्।तिस्रः कक्ष्या रथेनैव विवेशमुनिसत्तमः।।।।
வெண்மையான மேகக் கூட்டம்போல் ஒளிவீசும் ராமன் மாளிகையை அடைந்து, முனிவர்களில் சிறந்தவர் தேரிலேயே மூன்று முற்றங்களைத் தாண்டி உள்ளே நுழைந்தார்।
Verse 6
तमागतमृषिं रामस्त्वरन्निव ससम्भ्रमः।मानयिष्यन्समानार्हं निश्चक्राम निवेशनात्।।।।
வந்த முனிவரைப் பார்த்த ராமன், மரியாதை நிறைந்த அவசரத்துடன், சமமாகப் போற்றத்தக்க அந்த மகரிஷியை வணங்கி மதிக்க இல்லத்திலிருந்து வெளியே வந்தான்।
Verse 7
अभ्येत्य त्वरमाणश्च रथाभ्याशं मनीषिणः।ततोऽवतारयामास परिगृह्य रथात्स्वयम्।।।।
அப்போது ராமன் விரைந்து அந்த மஹாமுனியின் ரதத்தருகே சென்று, தானே மரியாதையுடன் கைபிடித்து அவரை ரதத்திலிருந்து இறக்கினார்।
Verse 8
स चैनं प्रश्रितं दृष्ट्वा सम्भाष्याभिप्रसाद्य च।प्रियार्हं हर्षयन्राममित्युवाच पुरोहितः।।।।
வினயமாக இருந்த ராமனைப் பார்த்து குடும்பப் புரோகிதர் இனிய உரையாடலால் அவரை மகிழ்வித்து, அன்பிற்குரிய பொருத்தமான வார்த்தைகளால் களிப்பூட்டி இவ்வாறு கூறினார்॥
Verse 9
प्रसन्नस्ते पिता राम यौवराज्यमवाप्स्यसि।उपवासं भवानद्य करोतु सह सीतया।।।।
ஓ ராமா, உன் தந்தை உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளார்; நீ யுவராஜப் பதவியை அடைவாய். ஆகவே இன்று சீதையுடன் சேர்ந்து உபவாசம் மேற்கொள்॥
Verse 10
प्रातस्त्वामभिषेक्ता हि यौवराज्ये नराधिपः।पिता दशरथः प्रीत्या ययातिं नहुषो यथा।।।।
உண்மையாகவே, நாளை விடியற்காலையில் உன் தந்தை மன்னன் தசரதன் அன்புடன் உன்னை யுவராஜ்யத்தில் அபிஷேகம் செய்வான்—நஹுஷன் யயாதியை அபிஷேகம் செய்ததுபோல.
Verse 11
इत्युक्त्वा स तदा राममुपवासं यतव्रतम्।मन्त्रवत्कारयामास वैदेह्या सहितं मुनिः।।।।
இவ்வாறு கூறிய பின், அந்த முனிவர் அப்போது விரதநிஷ்டையுடைய ராமனை வைதேஹி (சீதா) உடன், மந்திரோச்சாரணத்துடன் உபவாசம் செய்யச் செய்தார்.
Verse 12
ततो यथावद्रामेण स राज्ञो गुरुरर्चितः।अभ्यनुज्ञाप्य काकुत्स्थं ययौ रामनिवेशनात्।।।।
அதன்பின் ராமன் முறையாக அரசகுருவை வணங்கி மரியாதை செய்தான். காகுத்ஸ்தன் (ராமன்) அனுமதி அளிக்க, அவர் ராமனின் இல்லத்திலிருந்து புறப்பட்டார்॥
Verse 13
सुहृद्भिस्तत्र रामोऽपि सहासीनः प्रियंवदैः।सभाजितो विवेशाऽथ ताननुज्ञाप्य सर्वशः।।।।
அங்கே ராமனும் இனிய மொழி பேசும் நண்பர்களுடன் சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்தான். எல்லாவிதமாகவும் மரியாதை பெற்ற பின், அவர்களிடம் விடைபெற்று தன் அந்தப்புரத்திற்குள் நுழைந்தான்॥
Verse 14
हृष्टनारीनरयुतं रामवेश्म तदा बभौ।यथा मत्तद्विजगणं प्रफुल्लनलिनं सरः।।।।
அப்போது மகிழ்ந்த பெண்களும் ஆண்களும் நிறைந்த ராமனின் மாளிகை மிகச் சிறப்பாக ஒளிர்ந்தது; மலர்ந்த தாமரைகள் நிறைந்த ஏரி களிப்புற்ற பறவைக் கூட்டங்களால் அழகுபெறுவது போல॥
Verse 15
स राजभवनप्रख्यात्तस्माद्रामनिवेशानात्।निर्गत्य ददृशे मार्गं वसिष्ठो जनसंवृतम्।।।।
அப்போது வசிஷ்டர், அரசமாளிகை போன்ற புகழ்பெற்ற ராமனின் இல்லத்திலிருந்து வெளியே வந்து, மக்கள் கூட்டத்தால் சூழப்பட்ட பாதையை கண்டார்॥
Verse 16
बृन्दबृन्दैरयोध्यायां राजमार्गास्समन्ततः।बभूवुरभिसम्बाधाः कुतूहलजनैर्वृताः।।।।
அயோத்தியாவில் எங்கும் அரசவீதிகள் ஆர்வமுற்ற நகரமக்கள் கூட்டம் கூட்டமாகச் சூழ்ந்து, மிகுந்த நெரிசலால் அடைத்தன.
Verse 17
जनबृन्दोर्मिसंघर्षहर्षस्वनवतस्तदा।बभूव राजमार्गस्य सागरस्येव निस्वनः।।।।
அப்போது மக்கள் பெருக்கின் அலைகள் மோதிப் பிறக்கும் மகிழ்ச்சிக் குரல்போல், அரசவீதியின் ஓசை கடலின் கர்ஜனைபோல் எழுந்தது.
Verse 18
सिक्तसम्मृष्टरथ्या हि तदहर्वनमालिनी।आसीदयोध्यानगरी समुच्छ्रितगृहध्वजा।।।।
அந்நாளில் அயோத்தியா நகரின் தெருக்கள் நீர் தெளித்து நன்கு துடைத்து சுத்தமாக இருந்தன; தோட்டமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுபோல், வீடுகளின் மீது உயர்ந்த கொடிகள் பறந்தன.
Verse 19
तदा ह्ययोध्यानिलयः सस्त्रीबालाबलो जनः।रामाभिषेकमाकाङ्क्षन्नाकाङ्क्षदुदयं रवेः।।।।
அப்போது அயோத்தியாவில் வாழ்ந்த பெண்கள், குழந்தைகள், முதியோர் உட்பட அனைவரும் ராமரின் அபிஷேகத்தை விரும்பி, சூரியன் உதயமாக ஆவலுடன் காத்திருந்தனர்.
Verse 20
प्रजालङ्कारभूतं च जनस्यानन्दवर्धनम्।उत्सुकोऽभूज्जनो द्रष्टुं तमयोध्यामहोत्सवम्।।।।
குடிமக்களுக்கு அலங்காரமாய், அனைவரின் ஆனந்தத்தையும் வளர்க்கும் அந்த அயோத்தியா மகோৎসவத்தை காண மக்கள் மிகுந்த ஆவலுற்றனர்.
Verse 21
एवं तज्जनसम्बाधं राजमार्गं पुरोहितः।व्यूहन्निव जनौघं तं शनै राजकुलं ययौ।।।।
இவ்வாறு மக்கள் நெருக்கம் நிறைந்த அரசவீதியைப் பார்த்த அரசபுரோகிதர், மனிதப் பெருக்கை இரண்டாகப் பிளப்பதுபோல் மெதுவாக அரசமாளிகை நோக்கிச் சென்றார்।
Verse 22
सिताभ्रशिखरप्रख्यं प्रासादमधिरुह्य सः।समीयाय नरेन्द्रेण शक्रेणेव बृहस्पतिः।।।।
வெண்மேகச் சிகரம்போல் தோன்றும் அரண்மனையை ஏறி, இந்திரனிடம் பிருஹஸ்பதி அணுகுவது போல நரேந்திரனிடம் அவர் அணைந்தார்।
Verse 23
तमागतमभिप्रेक्ष्य हित्वा राजासनं नृपः।पप्रच्छ स च तस्मै तत्कृतमित्यभ्यवेदयत्।।।।
அவரது வருகையைக் கண்ட அரசன் அரியணையை விட்டு எழுந்து வினவினான்; அவர் ‘பணி நிறைவேறியது’ என்று அரசனுக்கு அறிவித்தார்।
Verse 24
चैव तदा तुल्यं सहासीनास्सभासदः।आसनेभ्यस्समुत्तस्थुः पूजयन्तः पुरोहितम्।।।।
அப்போது அங்கே உடன் அமர்ந்திருந்த சபையோர் அனைவரும் அதுபோல தத்தம் ஆசனங்களிலிருந்து எழுந்து, ராஜபுரோகிதரை வணங்கி மரியாதை செய்தனர்।
Verse 25
गुरुणा त्वभ्यनुज्ञातो मनुजौघं विसृज्य तम्।विवेशान्तः पुरं राजा सिंहो गिरिगुहामिव।।।।
குருவின் அனுமதி பெற்ற அரசன் அந்த மக்கள் கூட்டத்தை விடுத்து, மலைக் குகையில் புகும் சிங்கம்போல் அந்தப்புரத்திற்குள் நுழைந்தான்।
Verse 26
तदग्य्रवेषप्रमदाजनाकुलंमहेन्द्रवेश्मप्रतिमं निवेशनम्।विदीपयंश्चारु विवेश पार्थिवश्शशीव तारागणसङ्कुलं नभः।।।।
அப்போது அழகிய ஆடைஅலங்காரமுடைய மகளிரால் நிறைந்த, மகேந்திரன் அரண்மனைக்கு ஒப்பான அந்த இல்லத்திற்குள் அரசன் நுழைந்தான். நுழையும்போது அவன், நட்சத்திரக் கூட்டம் நிறைந்த வானத்தைச் சந்திரன் ஒளியூட்டுவது போல, இனிய ஒளியுடன் பிரகாசித்தான்॥
Frequently Asked Questions
The pivotal action is the formal commissioning of Vasiṣṭha to impose a ritual fast on Rama and Sita ahead of the coronation, showing how private actors submit to institutional dharma: kingship is treated as a sacralized responsibility requiring disciplined observance, not merely political appointment.
The chapter emphasizes that authority is legitimized through alignment of intention, ritual procedure, and humility: Daśaratha acts through the preceptor, Rama responds with respectful compliance, and the rite (upavāsa with mantras) frames governance as self-regulation under dharma.
Ayodhyā’s राजमार्ग (royal highways) and the palace complex (प्रासाद, राजकुल, अन्तःपुर) are foregrounded, alongside cultural practices such as street-sprinkling and sweeping, house-top banners, and the public gathering that transforms coronation into a city-wide mahotsava.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.