Sarga 25

Verse 1

साऽवनीय तमायासमुपस्पृश्य जलं शुचिः।चकार माता रामस्य मङ्गलानि मनस्विनी।।2.25.1।।

அந்த மனவளமிக்க தாய் தன் துயரை அடக்கி, சுத்தியடைந்து ஆச்சமனம் செய்து, ராமனுக்காக மங்களச் சடங்குகளைச் செய்தாள்।

Verse 2

न शक्यसे वारयितुं गच्छेदानीं रघूत्तम।शीघ्रं च विनिवर्तस्व वर्तस्व च सतां क्रमे।।2.25.2।।

ரகுகுலச் சிறந்தவனே, உன்னைத் தடுக்க எனக்கு இயலாது; இப்போது செல். ஆனால் விரைவில் திரும்பி வா; சான்றோர் வழியிலேயே நடந்து கொள்.

Verse 3

यं पालयसि धर्मं त्वं धृत्या च नियमेन च।स वै राघवशार्दूल धर्मस्त्वामभिरक्षतु।।2.25.3।।

ரাঘவக் குலச் சிங்கமே! நீ திடமுடனும் நியமத்துடனும் காக்கும் அந்த தர்மமே உன்னைப் பாதுகாக்கட்டும்।

Verse 4

येभ्यः प्रणमसे पुत्र चैत्येष्वायतनेषु च।ते च त्वामभिरक्षन्तु वने सह महर्षिभिः।।2.25.4।।

மகனே! நீ சைத்யங்களிலும் ஆலயங்களிலும் யாரை வணங்குகிறாயோ, அந்தத் தெய்வ சக்திகள் மகரிஷிகளுடன் சேர்ந்து வனத்தில் உன்னைப் பாதுகாப்பாராக.

Verse 5

यानि दत्तानि तेऽस्त्राणि विश्वामित्रेण धीमता।तानि त्वामभिरक्षन्तु गुणैस्समुदितं सदा।।2.25.5।।

மகனே! ஞானமிகு விசுவாமித்ரர் உமக்கு அளித்த அஸ்திரங்கள், தம் குணசம்பன்ன வல்லமையால் எப்போதும் உமக்கு காவலாக இருப்பனவாக.

Verse 6

पितृशुश्रूषया पुत्र मातृशुश्रूषया तथा।सत्येन च महाबाहो चिरं जीवाभिरक्षितः।।2.25.6।।

மகனே, மகாபாஹோ! தந்தைச் சேவை, தாய்ச் சேவை, மேலும் சத்தியநிஷ்டை—இவற்றால் நீ காக்கப்பட்டாய்; நீண்ட ஆயுள் பெறுவாயாக.

Verse 7

समित्कुश पवित्राणि वेद्यश्चायतनानि च।स्थण्डिलानि विचित्राणि शैला वृक्षाः क्षुपा ह्रदाः।।2.25.7।।पतङ्गाः पन्नगास्सिंहास्त्वां रक्षन्तु नरोत्तम।

ஓ நரோத்தமா! சமித்துகள், குசப் புனிதப் பொருட்கள், வேதிகள் மற்றும் யாகஸ்தலங்கள்; பலவகை ஸ்தண்டிலங்கள், மலைகள், மரங்கள், செடிகள்-கொடிகள், ஏரிகள்—மேலும் பறவைகள், பாம்புகள், சிங்கங்கள்—இவை அனைத்தும் உம்மை காக்கட்டும்.

Verse 8

स्वस्तिसाध्याश्च विश्वे च मरुतश्च महर्षयः।स्वस्ति धाता विधाता च स्वस्ति पूषा भगोऽर्यमा।।2.25.8।।लोकपालाश्च ते सर्वे वासवप्रमुखास्तथा।

சாத்யர்கள், விஶ்வேதேவர்கள், மருதர்கள் மற்றும் மகரிஷிகள் உமக்கு ஸ்வஸ்தி அருளட்டும்; தாதா-விதாதா, மேலும் பூஷன், பகன், ஆர்யமன் உமக்கு க்ஷேமம் அளிக்கட்டும்; வாசவன் (இந்திரன்) தலைமையிலான எல்லா லோகபாலர்களும் உமக்கு ஆசீர்வதிக்கட்டும்.

Verse 9

ऋतवश्चैव पक्षाश्च मासा स्संवत्सराः क्षपाः।।2.25.9।।दिनानि च मुहूर्ताश्च स्वस्ति कुर्वन्तु ते सदा।

பருவங்கள், பக்ஷங்கள், மாதங்கள், ஆண்டுகள், இரவுகள்—மேலும் நாட்களும் மుహூர்த்தங்களும்—என்றும் உமக்கு ஸ்வஸ்தியும் மங்களமும் செய்யட்டும்.

Verse 10

स्मृतिर्धृतिश्च धर्मश्च पातु त्वां पुत्र सर्वतः।।2.25.10।।स्कन्दश्च भगवान्देव स्सोमश्च स बृहस्पतिः।सप्तर्षयो नारदश्च ते त्वां रक्षन्तु सर्वतः।।2.25.11।।

மகனே! ஸ்மிருதி, த்ருதி, தர்மம்—இவை அனைத்துத் திசைகளிலும் உன்னைப் பாதுகாக்கட்டும்।

Verse 11

स्मृतिर्धृतिश्च धर्मश्च पातु त्वां पुत्र सर्वतः।।2.25.10।।स्कन्दश्च भगवान्देव स्सोमश्च स बृहस्पतिः।सप्तर्षयो नारदश्च ते त्वां रक्षन्तु सर्वतः।।2.25.11।।

பகவான் ஸ்கந்தன், சோமன், ப்ருஹஸ்பதி, மேலும் சப்தரிஷிகள் மற்றும் நாரதர்—இவர்கள் அனைவரும் எல்லாத் திசைகளிலும் உன்னைப் பாதுகாக்கட்டும்।

Verse 12

याश्चापि सर्वतस्सिध्दा दिशश्च सदिगीश्वराः।स्तुता मया वने तस्मिन्पान्तु त्वां पुत्र नित्यशः।।2.25.12।।

மேலும் எங்கும் সিদ্ধர்களாகியோர், திசைகளின் காவலரான திகீஸ்வரர்கள்—நான் அந்த வனத்தில் ஸ்துதி செய்தவர்கள்—மகனே, அவர்கள் எப்போதும் உன்னைப் பாதுகாக்கட்டும்।

Verse 13

शैलास्सर्वे समुद्राश्च राजा वरुण एव च।द्यौरन्तरिक्षं पृथिवी नद्यस्सर्वास्तथैव च।।2.25.13।।नक्षत्राणि च सर्वाणि ग्रहाश्च सहदेवताः।अहोरात्रे तथा सन्ध्ये पान्तु त्वां वनमाश्रितम्।।2.25.14।।

அனைத்து மலைகளும் கடல்களும், வருண அரசனும்; விண்ணுலகம், இடைவெளி (அந்தரிக்ஷம்), பூமி, மேலும் எல்லா நதிகளும்—இவை அனைத்தும் எப்போதும் உன்னைப் பாதுகாப்பதாக.

Verse 14

शैलास्सर्वे समुद्राश्च राजा वरुण एव च।द्यौरन्तरिक्षं पृथिवी नद्यस्सर्वास्तथैव च।।2.25.13।।नक्षत्राणि च सर्वाणि ग्रहाश्च सहदेवताः।अहोरात्रे तथा सन्ध्ये पान्तु त्वां वनमाश्रितम्।।2.25.14।।

எல்லா நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் தத்தம் அதிதேவர்களுடன், மேலும் பகல்-இரவும் சந்தியைகளும்—வனத்தை அடைக்கலமாகக் கொண்ட உன்னைப் பாதுகாப்பதாக.

Verse 15

ऋतवश्चैव षट्पुण्या मासास्संवत्सरास्तथा।कलाश्च काष्ठाश्च तथा तव शर्म दिशन्तु ते।।2.25.15।।

புனிதமான ஆறு பருவங்களும், மாதங்களும் ஆண்டுகளும், மேலும் கலா, காஷ்டா போன்ற நுண்ணிய கால அளவுகளும்—உனக்கு நலமும் அமைதியும் அருள்வதாக.

Verse 16

महावने विचरतो मुनिवेषस्य धीमतः।तवादित्याश्च दैत्याश्च भवन्तु सुखदास्सदा।।2.25.16।।

மகாவனத்தில் முனிவேடம் பூண்டு, அறிவுடன் உலாவும் உனக்கு—ஆதித்யர்களும் தைத்யர்களும் இருவரும் எப்போதும் அமைதி-இன்பம் அளிப்பவர்களாக இருப்பாராக.

Verse 17

राक्षसानां पिशाचानां रौद्राणां क्रूरकर्मणाम्।क्रव्यादानां च सर्वेषां मा भूत्पुत्रक ते भयम्।।2.25.17।।

மகனே! ராட்சசர்கள், பிசாசுகள், கொடூரமும் பயங்கரமும் செய்பவர்கள், மேலும் எல்லா மாமிசம் உண்ணுவோரிடமிருந்தும்—உனக்கு எவ்வித அச்சமும் ஏற்படாததாக.

Verse 18

प्लवगा वृश्चिका दंशामशकाश्चैव कानने।सरीसृपाश्च कीटाश्च मा भूवन्गहने तव।।2.25.18।।

உன் அந்த அடர்ந்த காட்டில் குரங்குகள், தேள்கள், கடி‑கொசுக்கள், ஊர்வனங்கள் மற்றும் பூச்சிகள் உனக்கு இடையூறு செய்யாதிருப்பனவாக.

Verse 19

महाद्विपाश्च सिंहाश्च व्याघ्रा ऋक्षाश्च दंष्ट्रिणः।महिषा श्शृङ्गिणो रौद्रा न ते द्रुह्यन्तु पुत्रक।।2.25.19।।

மகனே, பெருயானைகள், கொடிய பற்களுடைய சிங்கங்கள், புலிகள், கரடிகள், உக்கிரக் கொம்புடைய எருமைகள் உனக்கு தீங்கு செய்யாதிருப்பனவாக.

Verse 20

नृमांसभोजना रौद्रा ये चान्ये सत्वजातयः।मा च त्वां हिंसिषुः पुत्र मया संपूजितास्त्विह।।2.25.20।।

மகனே, மனிதமாமிசம் உண்ணும் அச்சமூட்டும் உயிரினங்களும், பிற கொடிய உயிரினங்களும்—நான் இங்கே வழிபட்டவர்கள்—உனக்கு தீங்கு செய்யாதிருப்பனவாக.

Verse 21

आगमास्ते शिवास्सन्तु सिध्यन्तु च पराक्रमाः। सर्वसम्पत्तये राम स्वस्तिमान्गच्छ पुत्रक।।2.25.21।।

ராமா, மகனே—உன் பயணப் பாதைகள் மங்களகரமாக இருப்பனவாக; உன் வீரச் செயல்கள் நிறைவேறுவனவாக. நலமுடன் சென்று எல்லா நன்மைகளையும் அடைவாயாக.

Verse 22

स्वस्ति ते ऽस्त्वन्तरिक्षेभ्यः पार्थिवेभ्यः पुनः पुनः।सर्वेभ्यश्चैव देवेभ्यो ये च वै परिपन्थिनः।।2.25.22।।

உனக்கு மீண்டும் மீண்டும் மங்கலம் உண்டாகுக—ஆகாயத் தெய்வ சக்திகளாலும், பூமியின் அரசர்களாலும், எல்லாத் தேவர்களாலும். மேலும் வழியைத் தடுக்கும் பகைவர்கள் தீங்கற்றவர்களாகி விடுக.

Verse 23

गुरुस्सोमश्च सूर्यश्च धनदोऽथ यमस्तथा।पान्तु त्वामर्चिता राम दण्डकारण्यवासिनम्।।2.25.23।।

ஹே ராமா! தண்டகாரண்யத்தில் வாசிக்கும் உன்னை, வழிபடப்பட்ட குரு (பிரகஸ்பதி), சோமன், சூரியன், தனதன் (குபேரன்), யமன் ஆகியோர் காத்தருள்வாராக.

Verse 24

अग्निर्वायुस्तथा धूमो मन्त्राश्चर्षिमुखाच्च्युताः।उपस्पर्शनकाले तु पान्तु त्वां रघुनन्दन।।2.25.24।।

ஹே ரகுநந்தனா! நீ தூய்மைக்காக உபஸ்பர்ஷணம் (ஆசமனம்-ஸ்நானம்) செய்யும் வேளையில், அக்னி, வாயு, தூமம் மற்றும் ரிஷிகளின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட மந்திரங்கள் உன்னைப் பாதுகாப்பனவாக.

Verse 25

सर्वलोकप्रभुर्ब्रह्मा भूतभर्ता तथर्षयः।ये च शेषास्सुरास्ते त्वां रक्षन्तु वनवासिनम्।।2.25.25।।

அனைத்து உலகங்களின் ஆண்டவன் பிரம்மா, உயிர்களின் ஆதாரமானவர், ரிஷிகள் மற்றும் மீதமுள்ள எல்லாத் தேவர்களும்—வனவாசியாக இருக்கும் உன்னைப் பாதுகாத்தருள்வாராக.

Verse 26

इति माल्यैस्सुरगणान्गन्धैश्चापि यशस्विनी।स्तुतिभिश्चानुरूपाभिरानर्चाऽयतलोचना।।2.25.26।।

இவ்வாறு புகழ்மிக்க பெரியகண் கொண்ட அந்தப் பெண், மாலைகளாலும் நறுமணப் பொருட்களாலும், ஏற்ற புகழ்ச்சிப் பாடல்களாலும் தேவர்கணங்களை முறையாக ஆராதித்தாள்.

Verse 27

ज्वलनं समुपादाय ब्राह्मणेन महात्मना।हावयामास विधिना राममङ्गलकारणात्।।2.25.27।।

மகாத்மையான பிராமணரால் விதிப்படி அக்னியை அமைத்துவைத்து, ராமனின் மங்கள நலனுக்காக கௌசல்யை முறையாக ஹோம ஆஹுதிகளைச் செலுத்தச் செய்தாள்।

Verse 28

घृतं श्वेतानि माल्यानि समिधश्श्वेतसर्षपान्।उपसम्पादयामास कौशल्या परमाङ्गना।।2.25.28।।

பரமாங்கனையான கௌசல்யை அந்தச் சடங்கிற்காக நெய், வெள்ளை மலர்மாலைகள், சமித்து (எரிபொருள் குச்சிகள்), வெள்ளை கடுகு ஆகியவற்றைத் திரட்டினாள்।

Verse 29

उपाध्याय स्सविधिना हुत्वा शान्तिमनामयम्।हुतहव्यावशेषेण बाह्यं बलिमकल्पयत्।।2.25.29।।

உபாத்யாயர் விதிப்படி சாந்தி மற்றும் நோயற்ற நலனுக்காக ஹோம ஆஹுதிகளைச் செலுத்தி, ஹோமத்தில் மீந்த ஹவிஸால் வெளிப்புற பலி-கிரியை அமைத்தார்।

Verse 30

मधु दध्यक्षतघृतैः स्वस्तिवाच्यद्विजांस्ततः।वाचयामास रामस्य वनेस्वस्त्ययनक्रियाः।।2.25.30।।

பின்னர் தேன், தயிர், அக்ஷதை, நெய் ஆகியவற்றுடன் பிராமணர்களால் ஸ்வஸ்திவாசனம் செய்யவைத்து, வனவாசத்தில் ராமனுக்காக ஸ்வஸ்த்யயன பாதுகாப்புக் கிரியைகளை ஓதச் செய்தாள்।

Verse 31

ततस्तस्मै द्विजेन्द्राय राममाता यशस्विनी।दक्षिणां प्रददौ काम्यां राघवं चेदमब्रवीत्।।2.25.31।।

அப்போது புகழ்மிக்க ஸ்ரீராமரின் தாய் அந்தச் சிறந்த பிராமணருக்கு விரும்பிய தக்ஷிணையை அளித்து, ராகவனை நோக்கி இவ்வார்த்தைகளை உரைத்தாள்.

Verse 32

यन्मङ्गलं सहस्राक्षे सर्वदेवनमस्कृते।वृत्रनाशे समभवत्तत्ते भवतु मङ्गलम्।।2.25.32।।

ஆயிரக் கண்களையுடைய, எல்லாத் தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் இந்திரனுக்கு வ்ருத்ரனை அழித்தபோது ஏற்பட்ட மங்களம், அதே மங்களம் உனக்கும் உண்டாகுக.

Verse 33

यन्मङ्गलं सुपर्णस्य विनताऽकल्पयत्पुरा।अमृतं प्रार्थयानस्य तत्ते भवतु मङ्गलम्।।2.25.33।।

அமிர்தத்தை வேண்டிய சுபர்ணன் (கருடன்) பொருட்டு விநதை முன்பு ஏற்படுத்திய மங்களம், அதே மங்களம் உனக்கும் உண்டாகுக.

Verse 34

अमृतोत्पादने दैत्यान् घ्नतो वज्रधरस्य यत्।अदितिर्मङ्गलं प्रादात्तत्ते भवतु मङ्गलम्।।2.25.34।।

அமிர்தம் தோன்றிய வேளையில் தைத்யர்களை அழித்த வஜ்ரதாரி இந்திரனுக்கு அதிதி அளித்த மங்களம், அதே மங்களம் உனக்கும் உண்டாகுக.

Verse 35

त्रीन्विक्रमान्प्रक्रमतो विष्णोरमिततेजसः।यदासीन्मङ्गलं राम तत्ते भवतु मङ्गलम्।।2.25.35।।

ராமா! அளவற்ற ஒளியுடைய விஷ்ணு திரிவிக்ரமனாக மூன்று அடிகள் எடுத்து நடந்தபோது இருந்த மங்களம், அதே மங்களம் உனக்கும் உண்டாகுக.

Verse 36

ऋतवस्सागरा द्वीपा वेदा लोका दिशश्च ते।मङ्गलानि महाबाहो दिशन्तु शुभमङ्गलाः।।2.25.36।।

ஓ மகாபாஹோ! பருவங்கள், கடல்கள், தீவுகள், வேதங்கள், உலகங்கள், திசைகள்—இவை அனைத்தும் உமக்கு திருவாழ்த்தும் நன்மங்களமும் அருள்வனவாக.

Verse 37

इति पुत्रस्य शेषांश्च कृत्वा शिरसि भामिनी।गन्धैश्चापि समालभ्य राममायतलोचना।।2.25.37।।ओषधीं चापि सिद्धार्थां विशल्यकरणीं शुभाम्।चकार रक्षां कौशल्या मन्त्रैरभिजजाप च।।2.25.38।।

இவ்வாறு கூறி, அந்த அழகிய அன்னை மீதமிருந்த புனிதப் பொருட்களை மகனின் தலைமேல் வைத்து, நறுமணச் சாந்துகளால் ராமனை அனுலேபனம் செய்தாள். பின்னர் கௌசல்யை, இலக்கை நிறைவேற்றும் திருநன்மை தரும் ‘விசல்யகரணி’ மூலிகையை அணிவித்து ரட்சைக் கவசம் செய்து, ரட்சாமந்திரங்களை ஜபித்தாள்.

Verse 38

इति पुत्रस्य शेषांश्च कृत्वा शिरसि भामिनी।गन्धैश्चापि समालभ्य राममायतलोचना।।2.25.37।।ओषधीं चापि सिद्धार्थां विशल्यकरणीं शुभाम्।चकार रक्षां कौशल्या मन्त्रैरभिजजाप च।।2.25.38।।

இவ்வாறு கூறி, அந்த அழகிய அன்னை மீதமிருந்த புனிதப் பொருட்களை மகனின் தலைமேல் வைத்து, நறுமணச் சாந்துகளால் ராமனை அனுலேபனம் செய்தாள். பின்னர் கௌசல்யை, இலக்கை நிறைவேற்றும் திருநன்மை தரும் ‘விசல்யகரணி’ மூலிகையை அணிவித்து ரட்சைக் கவசம் செய்து, ரட்சாமந்திரங்களை ஜபித்தாள்.

Verse 39

उवाचातिप्रहृष्टेव सा दुःखवशवर्तिनी।वाङ्ग्मात्रेण न भावेन वाचाऽसंसज्जमानया।।2.25.39।।

துக்கத்தின் ஆட்பட்டிருந்தாலும், அவள் மிக மகிழ்ந்தவள்போல் பேசினாள்; ஆனால் அது உள்ளத்தின் உணர்வல்ல, சொற்களிலேயே—அவளின் குரல் தடுமாறி நிலைபெறாமல் இருந்தது.

Verse 40

आनम्य मूर्ध्नि चाघ्राय परिष्वज्य यशस्विनी।अवदत्पुत्र सिद्धार्थो गच्छ राम यथासुखम्।।2.25.40।।

புகழ்மிக்க அரசி அவனைத் தாழ்த்தி, நெற்றியை மணந்து, அணைத்துக்கொண்டு கூறினாள்—“மகனே! ராமா! நோக்கம் நிறைவேறி, நலமுடன் செல்.”

Verse 41

अरोगं सर्वसिद्धार्थमयोध्यां पुनरागतम्।पश्यामि त्वां सुखं वत्स सुस्थितं राजवर्त्मनि।।2.25.41।।

குழந்தையே! நீ நோயின்றி, எல்லா நோக்கங்களும் நிறைவேறி, நலமுடன் அயோத்திக்கு மீண்டும் வந்ததை நான் காண வேண்டும்; அரச வழியில் உறுதியாக நிலைத்திருப்பதையும் காண வேண்டும்.

Verse 42

प्रणष्टदुःखसङ्कल्पा हर्षविद्योतितानना।द्रक्ष्यामि त्वां वनात्प्राप्तं पूर्णचन्द्रमिवोदितम्।।2.25.42।।

என் துயரச் சிந்தனைகள் ஒழிந்து, ஆனந்தத்தால் என் முகம் ஒளிரும்; வனத்திலிருந்து திரும்பி வரும் உன்னை நான் உதித்த பூர்ணசந்திரனைப் போலக் காண்பேன்।

Verse 43

भद्रासनगतं राम वनवासादिहागतम्।द्रक्ष्यामि च पुनस्त्वां तु तीर्णवन्तं पितुर्वचः।।2.25.43।।

ஹே ராமா! வனவாசத்திலிருந்து இங்கு வந்து, தந்தையின் வாக்கை நிறைவேற்றிய நீ, மங்களமான ஆசனத்தில் அமர்ந்திருப்பதை நான் மீண்டும் காண்பேன்।

Verse 44

मङ्गलैरुपसपन्नो वनवासादिहागतः।वध्वा मम च नित्यं त्वं कामान्संवर्ध याहि भोः।।2.25.44।।

ஹே ராமா! வனவாசத்திலிருந்து மங்கள லக்ஷணங்களுடன் இங்கு திரும்பி வந்தபின், அன்பனே, நீ எப்போதும் என் விருப்பங்களையும் உன் வதுவான (சீதையின்) விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருப்பாயாக।

Verse 45

मयाऽर्चिता देवगणाश्शिवादयोमहर्षयो भूतमहासुरोरगाः।अभिप्रयातस्य वनं चिराय तेहितानि काङ्क्षन्तु दिशश्च राघव।।2.25.45।।

ஹே ராகவா! நான் ஆராதித்த சிவன் முதலிய தேவர்கணங்கள், மகரிஷிகள், பூதங்கள், மாபெரும் அசுரர்கள், நாகங்கள், மேலும் திசைகளும்—நீ நீண்ட காலம் வனத்திற்குப் புறப்படும்போது—உன் நலனையே நாடி அதை உறுதியாகக் காக்கட்டும்।

Verse 46

इतीव साऽश्रुप्रतिपूर्णलोचनासमाप्य च स्वस्त्ययनं यथाविधि।प्रदक्षिणं चैव चकार राघवंपुनः पुनश्चापि निपीड्य सस्वजे।।2.25.46।।

இவ்வாறு கூறி, கண்ணீர் நிரம்பிய கண்களுடன் அவள் விதிப்படி ஸ்வஸ்த்யயன (மங்கள ஆசீர்வாத) கிரியையை நிறைவு செய்து, ராகவனைப் பிரதட்சிணம் செய்து, அவரை இறுக அணைத்து மீண்டும் மீண்டும் ஆலிங்கனம் செய்தாள்।

Verse 47

तथा तु देव्या स कृतप्रदक्षिणो निपीड्य मातुश्चरणौ पुनः पुनः।जगाम सीतानिलयं महायशास्स राघवः प्रज्वलित स्स्वया श्रिया।।2.25.47।।

இவ்வாறு தேவியான கௌசல்யையைப் பிரதட்சிணம் செய்து, தாயின் திருவடிகளை மீண்டும் மீண்டும் உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டு, தன் இயல்பான திருச்செல்வ ஒளியால் பிரகாசித்த மகாயசஸ்வி ராகவன் சீதையின் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.