Shloka 8
स श्वेतवालव्यजनः श्वेतच्छत्रो दशाननः।स्निग्धवैदूर्यसंकाश स्तप्तकाञ्चनकुण्डलः।।।।विंशद्भुजो दशग्रीवो दर्शनीयपरिच्छदः।त्रिदशारिर्मुनीन्द्रघ्नो दशशीर्ष इवाद्रिराट्।।।।कामगं रथमास्थाय शुशुभे राक्षसेश्वरः।विद्युन्मण्डलवान्मेघस्सबलाक इवाम्बरे।।।।
sa śvetavālavyajanaḥ śvetacchatro daśānanaḥ |
snigdhavaidūryasaṅkāśaḥ staptakāñcanakuṇḍalaḥ ||
viṃśadbhujō daśagrīvo darśanīyaparicchadaḥ |
tridaśārir munīndraghno daśaśīrṣa ivādrirāṭ ||
kāmagaṃ ratham āsthāya śuśubhe rākṣaseśvaraḥ |
vidyunmaṇḍalavān meghaḥ sabalāka ivāmbare ||
வெண்சாமரங்களும் வெண்குடையும் சூழ, தசானனன் ராவணன்—மென்மையான வைதூரிய மணிபோல் ஒளிர்ந்து, தீக்காய்ந்த பொன்னாலான குண்டலங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு—பத்து கழுத்தும் இருபது கரங்களும் உடையவன்; கண்கவர் ஆடை-அணிகலன்களால் சீர்மிகுந்தவன்; தேவர்க்கு பகை, முனிவர்க் கொலையாளி; பத்து சிகரங்களுடைய மலைமன்னன் போல் தோன்றினான்। காமகாமி ரதத்தில் ஏறிய அந்த ராக்ஷசேஸ்வரன், ஆகாயத்தில் மின்னல் வட்டம் சூழ, சாரஸப் பறவைகளுடன் கூடிய மேகம்போல் பிரகாசித்தான்।
Maricha extended his hospitality with appropriate food and water and said with meaningful words:
FAQs
The Ramayana warns that brilliance and majesty do not equal dharma. Rāvaṇa’s dazzling appearance is juxtaposed with epithets like “slayer of sages,” implying moral decline beneath grandeur.
A detailed poetic description frames Rāvaṇa’s departure, heightening tension before his encounter with Mārīca and the unfolding plot against Rāma.
No virtue is emphasized; the verse stresses overwhelming power and intimidating splendor, reinforcing the theme that unchecked power without satya and dharma becomes destructive.