Adhyaya 12

Verse 1

वसिष्ठ उवाच । प्रदक्षिणमुपावृत्तो जंबूमार्गे समाविशेत् । जंबूमार्गं समाविश्य पितृदेवर्षिपूजितम्

வசிஷ்டர் கூறினார்—பிரதட்சிணம் செய்து மங்களமான வலப்புறம் திரும்பி ஜம்பூமார்க்கத்தில் நுழைய வேண்டும். பித்ருக்கள், தேவர்கள், ரிஷிகள் போற்றிய அந்த ஜம்பூமார்க்கத்தில் புகுந்து முன்னே செல்ல வேண்டும்.

Verse 2

अश्वमेधमवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति । तत्रोष्य रजनीः पंच षष्ठकालेश्नुवन्नरः

அவன் அச்வமேத யாகத்தின் பலனை அடைந்து விஷ்ணுலோகத்திற்குச் செல்கிறான். அங்கே ஐந்து இரவுகள் தங்கி, ஆறாம் காலத்தில் மீண்டும் திரும்புகிறான்.

Verse 3

न दुर्गतिमवाप्नोति सिद्धिं चाप्नोत्यनुत्तमाम् । जंबुमार्गादुपावृत्तो गच्छेत्तु दुलिकाश्रमम्

அவன் துர்கதியை அடையான்; ஒப்பற்ற சித்தியைப் பெறுவான். ஜம்பூமார்க்கத்திலிருந்து திரும்பி துலிகா ஆசிரமத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 4

न दुर्गतिमवाप्नोति स्वर्गलोके च पूज्यते । अगस्त्याश्रममासाद्य पितृदेवार्चने रतः

அவன் துர்கதியை அடையான்; ஸ்வர்கலோகத்தில் போற்றப்படுவான்—குறிப்பாக அகஸ்திய ஆசிரமத்தை அடைந்து பித்ரு-தேவ வழிபாட்டில் ஈடுபடுபவன்.

Verse 5

त्रिरात्रोपोषितो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत् । शाकवृत्तिः फलैर्वापि कौमारं विंदते परम्

அரசே, மூன்று இரவுகள் உபவாசம் இருப்பவன் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனைப் பெறுவான். மேலும் காய்கறி உணவால்—அல்லது பழங்களால் மட்டும்—வாழ்பவன் பரம கௌமார நிலையை அடைவான்.

Verse 6

कन्याश्रमं समासाद्य श्रीपुष्टं लोकपूजितम् । धर्मारण्यं हि तत्पुण्यमाद्यं च पार्थिवर्षभ

கன்னியாஶ்ரமத்தை அடைந்து—திருச்செல்வம் நிறைந்ததும், புஷ்டமுமானதும், உலகால் போற்றப்படுவதுமான—அந்தப் பரம புண்ணிய தர்மாரண்யத்தை அடைகிறான்; அது ஆதித் தீர்த்தம், அரசருள் சிறந்தவனே।

Verse 7

यत्र प्रविष्टमात्रो वै पापेभ्यो विप्रमुच्यते । अर्चयित्वा पितॄन्देवान्प्रयतो नियताशनः

அங்கே நுழைந்த மாத்திரத்திலே பாவங்களிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும். பித்ருக்களையும் தேவர்களையும் வழிபட்டு, கட்டுப்பாட்டுடன் நியத உணவுடையவனாய் (செல்ல வேண்டும்)।

Verse 8

सर्वकामसमृद्धस्य यज्ञस्य फलमश्नुते । प्रादक्षिण्यं ततः कृत्वा ययातिपतनं व्रजेत्

அவன் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் யாகத்தின் பலனை அடைகிறான். பின்னர் பிரதட்சிணை செய்து யயாதிபதனத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 9

हयमेधस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति तत्र वै । महाकालमतो गच्छेन्नियतो नियताशनः

அங்கே நிச்சயமாக அஸ்வமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும். ஆகவே கட்டுப்பாட்டுடன் நியத உணவுடையவனாய் மகாகாலனை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 10

कोटितीर्थमुपस्पृश्य हयमेधफलं लभेत् । ततो गच्छेत धर्मज्ञ स्थानं तीर्थमुमापतेः

கோடிதீர்த்தத்தில் நீராடி அஸ்வமேதப் பலனைப் பெறுவான். பின்னர், தர்மத்தை அறிந்தவனே, உமாபதி (சிவன்) அவர்களின் புனித தீர்த்தஸ்தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 11

नाम्ना भद्रवटं नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्राभिगम्य चेशानं गोसहस्रफलं लभेत्

‘பத்ரவடம்’ எனப்படும் புனிதத் தலம் மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றது. அங்கு சென்று ஈசானன் (சிவன்) தரிசனம் செய்தால் ஆயிரம் பசுதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியம் பெறுவர்.

Verse 12

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे द्वादशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்ம மகாபுராணத்தின் ஸ்வர்ககண்டத்தில் பன்னிரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.

Verse 13

नर्मदां तु समासाद्य नदीं त्रैलोक्यविश्रुताम् । तर्पयित्वा पितॄन्देवानग्निष्टोमफलं लभेत्

மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற நர்மதா நதியை அடைந்து, பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்தால் அக்‌நிஷ்டோம யாகத்தின் சமமான பலன் பெறுவர்.