Adhyaya 88

இந்த அதிகாரத்தில் சுமனா ‘கடன்-பிணைந்த மகன்’ என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறார்—கடமை மற்றும் கர்மக் கடன் காரணமாக உருவாகும் உறவு. பின்னர் ‘பகைமகன்’ பற்றிய கடுமையான வர்ணனை வருகிறது: வெளியில் மகன்/சகோதரன்/தந்தை/நண்பன் போல நெருக்கமாக இருந்தாலும், உள்ளத்தில் தீயவன்—இன்பவெறி, சூதாட்ட ஆசை, திருட்டு, கடுஞ்சொல், பெற்றோர்மீது கொடூர வன்முறை; அவர்களின் மறைவுக்குப் பின் சிராத்தமும் தானமும் செய்யாதவன். அதன்பின் தர்ம உபதேசம்—அன்புடன் வளர்ப்பு, ஒழுக்கப் பயிற்சி, பெற்றோர் மரியாதை, பிண்டதானம் உட்பட சிராத்தக் கிரியைகள், மேலும் தேவ-ரிஷி-பித்ரு எனும் மும்மடங்கு கடன்களை நிறைவேற்றுதல். இறுதியில் மாயையால் குடும்பம், சொத்து ‘என்னுடையது’ என்ற பற்றுதல் பொய்மை எனக் கேள்வியெழுப்பி, வைராக்யம், அசங்கம், அபரிக்ரஹம் நோக்கி மனத்தைத் திருப்பி, வைசாக மாஹாத்ம்யச் சூழலில் அதிகார முடிவு கூறப்படுகிறது.