Adhyaya 85

அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் அம்பரீஷர் பக்தியின் இயல்பு, சாதனங்கள், முறையாகச் செய்வது எப்படி என்று கேட்கிறார். ஆசான் பக்தி மனம், வாக்கு, உடல்—மூன்றாலும் பலவகையாக நிகழும் வழிபாடு என விளக்குகிறார். நடைமுறையை உலகியல், வைதிக, ஆத்யாத்மிக என மூன்று வகையாகப் பிரித்து, எல்லாக் கர்மங்களின் நோக்கம் விஷ்ணுவாக இருந்தால் அவை அர்ப்பணமாகி புனிதமடைகின்றன என்று கூறுகிறார். பின்னர் சாங்க்யம் தத்துவ எண்ணிக்கை/விசாரணை என்றும், யோகம் நியமம், பிராணாயாமம், தியானம் முதலிய ஒழுக்கம் என்றும் ‘உள்-பக்தி’யாக எடுத்துரைக்கப்படுகிறது; அதன் பயன் பகவத் தரிசனமும் மன ஒருமுகத்தன்மையும். தொடர்ந்து வைசாக (மாதவ) மாதமும் கங்கையும் பற்றிய மகிமை கூறப்படுகிறது—சுக்ல சப்தமி போன்ற அரிய நல்வேளையில் கங்கா ஸ்நானம், பூஜை, தானம், ஸ்ராத்தம், கங்கா ஸ்மரணம் பாபநாசகமும் அక్షய பலனளிப்பதும் எனப் புகழப்படுகிறது. பிராமணரை மதிப்பது ஹரி உடலோடு நேரில் இருப்பதற்குச் செய்யும் மரியாதை எனக் கூறி சிறப்பிக்கப்படுகிறது.