Adhyaya 66

இந்த அதிகாரத்தில், சீதை வனத்தில் விடப்பட்ட பின் வால்மீகி ஆசிரமத்தில் வளர்ந்த குசன்–லவன் வேதம், வில்லியல், இசை ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெற்று, ராமாயணத்தைப் பாடி உலகில் புகழ்பெறுகின்றனர். அவர்களின் பாடல் வருணனையும் லோகபாலர்களையும் கூட கவர்ந்து, சீதையின் தூய்மைக்கு தெய்வீக–தர்ம ஆதாரத்தை உரைத்து, அவளை மீண்டும் உரிய இடத்தில் நிறுவ வேண்டுமென வலியுறுத்துகிறது. வால்மீகியின் அறிவுறுத்தலின்படி ஸ்ரீராமன் லக்ஷ்மணனை சீதையையும் இரு புதல்வர்களையும் அழைத்து வர அனுப்புகிறான். லக்ஷ்மணன் மனவருத்தத்துடன் ஆசிரமம் வந்து சீதையை வணங்க, சீதை துயரத்திலும் நேர்மை–மரியாதையை காத்து, புதல்வர்களை தந்தையை மதிக்கச் செல்லுமாறு அனுப்பி, தானோ தவத்தில் நிலைத்திருப்பதைத் தேர்கிறது. அரசவையில் இரு சிறுவர்கள் ராமாயணத்தைப் பாட, ராமன் அவர்களை அடையாளம் காண்கிறான். பின்னர் வாத்ஸ்யாயனன்—வால்மீகி எப்போது, ஏன் ராமாயணத்தை இயற்றினார் எனக் கேட்க—க்ரௌஞ்சப் பறவை நிகழ்வும் பிரம்மா/சரஸ்வதியின் ஊக்கமும் தொடங்குகின்றன.