Adhyaya 62

பாதாளகாண்டத்தின் ராமாஶ்வமேதப் பிரசங்கத்தில் போர்க்கள வர்ணனை தொடர்கிறது. மாருதி (ஹனுமான்) மயங்கிவிழுந்தார் என்ற செய்தியால் சத்ருக்னன் கலங்குகிறான்; பின்னர் குழந்தையாயினும் ராமனை ஒத்த ஒளியுடன் விளங்கும் லவனை எதிர்கொள்கிறான். இருவரிடையே சவால், அடையாளக் கேள்வி, போர் தீர்மானம் ஆகிய உரையாடல் நிகழ்கிறது. அதன்பின் நீண்ட வில்லுப்போர் தொடங்குகிறது. லவனின் அசையாத அம்புக் ‘கூண்டு’ வானும் பூமியும் நிறையச் செய்கிறது; சத்ருக்னன் பெரும் அம்புமழையை வெட்டி எதிர்க்கிறான். லவன் மீண்டும் மீண்டும் சத்ருக்னனின் வில்லை முறித்து, ரதத்தையும் செயலிழக்கச் செய்கிறான். சுரத, விமல, வீரமணி, சுமத, ரிபுதாப முதலிய கூட்டரசர்கள் அநியாயமாக லவனைச் சூழ்ந்தாலும், லவன் பத்து பத்து அம்புகளால் அனைவரையும் தடுத்து நிறுத்துகிறான். இறுதியில் சத்ருக்னன் உணர்வு பெற்று அகந்தையுடன் பயங்கர அஸ்திரத்தை எய்கிறான். குசனை நினைத்துக் கொண்டிருந்த லவன் காலனை ஒத்த அம்பால் தாக்கப்பட்டு திடீரென மயங்கிவிழுகிறான்—இதுவே அத்தியாயத்தின் உச்சம்; இதன் பின் அடையாளம் வெளிப்படும் திருப்பமும் அஷ்வமேத மோதலின் தொடர்ச்சியும் உருவாகின்றன.