Adhyaya 74

Verse 1

सुकर्मोवाच । दूतास्तु ग्रामेषु वदंति सर्वे द्वीपेषु देशेष्वथ पत्तनेषु । लोकाः शृणुध्वं नृपतेस्तदाज्ञां सर्वप्रभावैर्हरिमर्चयंतु

சுகர்மன் கூறினான்—தூதர்கள் கிராமங்கள், தீவுகள், எல்லா தேசங்கள், நகரங்கள் எங்கும் அறிவிக்கட்டும்—“மக்களே, அரசனின் ஆணையை கேளுங்கள்; உங்கள் எல்லா வளங்களாலும் திறன்களாலும் ஹரியை ஆராதியுங்கள்।”

Verse 2

दानैश्च यज्ञैर्बहुभिस्तपोभिर्धर्माभिलाषैर्यजनैर्मनोभिः । ध्यायंतु लोका मधुसूदनं तु आदेशमेवं नृपतेस्तु तस्य

தானம், பல யாகங்கள், தவம், தர்ம விருப்பம், பூஜைச் செயல்கள், பக்தி நிறைந்த மனம் இவற்றால் மக்கள் மதுசூதனனைத் தியானிக்கட்டும்—இதுவே அந்த அரசனின் ஆணை।

Verse 3

एवं सुघुष्टं सकलं तु पुण्यमाकर्ण्य तं भूमितलेषु लोकैः । तदाप्रभृत्येव यजंति विष्णुं ध्यायंति गायंति जपंति मर्त्याः

பூமியெங்கும் மக்கள் இந்த முழுப் புண்ணியக் கதையைத் தெளிவாகப் பிரசுரமாகக் கேட்டு அறிந்தபின், அன்றிலிருந்து மனிதர்கள் விஷ்ணுவை வழிபடுகின்றனர்—தியானித்து, கீர்த்தனம் பாடி, நாமஜபம் செய்கின்றனர்।

Verse 4

वेदप्रणीतैश्च सुसूक्तमंत्रैः स्तोत्रैः सुपुण्यैरमृतोपमानैः । श्रीकेशवं तद्गतमानसास्ते व्रतोपवासैर्नियमैश्च दानैः

வேதம் அருளிய இனிய மந்திரங்களாலும், மிகப் புண்ணியமான அமுதம் போன்ற ஸ்தோத்திரங்களாலும்—மனம் ஸ்ரீகேசவனில் ஒன்றியவர்கள்—விரதம், உபவாசம், நியமம், தானம் ஆகியவற்றால் அவரை ஆராதிக்கின்றனர்।

Verse 5

विहाय दोषान्निजकायचित्तवागुद्भवान्प्रेमरताः समस्ताः । लक्ष्मीनिवासं जगतां निवासं श्रीवासुदेवं परिपूजयंति

தம் உடல், மனம், வாக்கு ஆகியவற்றிலிருந்து எழும் எல்லா குற்றங்களையும் விட்டு, தெய்வீகப் பிரேமபக்தியில் திளைக்கும் அனைவரும் லக்ஷ்மீநிவாசனும் உலகங்களின் அடைக்கலமும் ஆன ஸ்ரீ வாசுதேவனைப் பரிபூரணமாகப் பூஜிக்கின்றனர்।

Verse 6

इत्याज्ञातस्य भूपस्य वर्तते क्षितिमंडले । वैष्णवेनापि भावेन जनाः सर्वे जयंति ते

இவ்வாறு அறிவுறுத்தப்பட்ட அரசனின் ஆட்சியில் பூமண்டலம் முழுவதும் ஒழுங்கும் தர்மமும் நிலைபெறும்; வைஷ்ணவப் பாவத்தால் அந்த மக்கள் அனைவரும் வெற்றியுடனும் செழிப்புடனும் வாழ்வர்।

Verse 7

नामभिः कर्मभिर्विष्णुं यजंते ज्ञानकोविदाः । तद्ध्यानास्तद्व्यवसिता विष्णुपूजापरायणाः

உண்மை ஞானத்தில் தேர்ந்தோர் புனித நாமங்களாலும் விதிப்படி செய்யும் கர்மங்களாலும் விஷ்ணுவை யஜிக்கின்றனர்; அவர்த் தியானத்தில் மூழ்கி, அவரிலேயே உறுதி கொண்டு, விஷ்ணு பூஜையிலேயே பராயணமாக இருப்பர்।

Verse 8

यावद्भूमंडलं सर्वं यावत्तपति भास्करः । तावद्धि मानवा लोकाः सर्वे भागवता बभुः

முழு பூமண்டலம் நிலைத்திருக்கும் வரையும், பாஸ்கரன் சூரியன் ஒளிர்ந்து தபிக்கும் வரையும், மனித உலகின் மக்கள் அனைவரும் நிச்சயமாக பகவானின் பகவத பக்தர்களாக இருப்பர்।

Verse 9

विष्णोर्ध्यानप्रभावेण पूजास्तोत्रेण नामतः । आधिव्याधिविहीनास्ते संजाता मानवास्तदा

விஷ்ணு தியானத்தின் வல்லமையாலும், அவரது நாமத்தில் அர்ப்பணித்த பூஜை மற்றும் ஸ்தோத்திரங்களாலும், அவர்கள் அப்போது மனக் கலக்கம் மற்றும் உடல் நோய்களின்றி ஆனார்கள்।

Verse 10

वीतशोकाश्च पुण्याश्च सर्वे चैव तपोधनाः । संजाता वैष्णवा विप्र प्रसादात्तस्य चक्रिणः

அவர்கள் அனைவரும் துயரமற்றவர்களாய், புனிதராய், தவச் செல்வம் நிறைந்தவர்களாய் ஆனார்கள்; ஓ பிராமணரே, சக்கரதாரி பகவானின் அருளால் அவர்கள் வைஷ்ணவர்களாயினர்.

Verse 11

आमयैश्च विहीनास्ते दोषैरोषैश्च वर्जिताः । सर्वैश्वर्यसमापन्नाः सर्वरोगविवर्जिताः

அவர்கள் நோயற்றவர்களாய், குற்றமும் கோபமும் அற்றவர்களாய்; எல்லா ஐஸ்வரியமும் பெற்றவர்களாய், அனைத்து வியாதிகளிலிருந்தும் முற்றிலும் விடுபட்டவர்களாய் இருந்தனர்.

Verse 12

प्रसादात्तस्य देवस्य संजाता मानवास्तदा । अमराः निर्जराः सर्वे धनधान्यसमन्विताः

அந்த தேவனின் அருளால் அப்போது மனிதர்கள் தோன்றினர்; அவர்கள் அனைவரும் அமரர், அஜரர், செல்வமும் தானியமும் நிறைந்தவர்களாய் இருந்தனர்.

Verse 13

मर्त्या विष्णुप्रसादेन पुत्रपौत्रैरलंकृताः । तेषामेव महाभाग गृहद्वारेषु नित्यदा

விஷ்ணுவின் அருளால் மானிடர் புத்ர-பௌத்திரர்களால் அலங்கரிக்கப்படுவர்; ஓ மகாபாகரே, அவர்களுடைய இல்லத் துவாரங்களில் தினமும் மங்களம் நிலவும்.

Verse 14

कल्पद्रुमाः सुपुण्यास्ते सर्वकामफलप्रदाः । सर्वकामदुघा गावः सचिंतामणयस्तथा

அந்த கல்பவிருட்சங்கள் மிகப் புண்ணியமிக்கவை; எல்லா ஆசைகளுக்கும் பலன் அளிப்பவை. அதுபோலவே எல்லா விருப்பங்களையும் பால் போல் வழங்கும் பசுக்கள், சிந்தாமணி ரத்தினங்களும் உள்ளன.

Verse 15

संति तेषां गृहे पुण्याः सर्वकामप्रदायकाः । अमरा मानवा जाताः पुत्रपौत्रैरलंकृताः

அவர்களுடைய இல்லங்களில் புண்ணியமிகு, எல்லா விருப்பங்களையும் அருளும் மங்கள ஆசீர்வாதங்கள் தங்குகின்றன. அங்கே தேவர்களும் மனிதராகப் பிறந்து, அந்தக் குடும்பங்கள் புத்ர-பௌத்திரங்களால் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன.

Verse 16

सर्वदोषविहीनास्ते विष्णोश्चैव प्रसादतः । सर्वसौभाग्यसंपन्नाः पुण्यमंगलसंयुताः

விஷ்ணுவின் அருளாலேயே அவர்கள் எல்லா குற்றங்களிலிருந்தும் விடுபடுகின்றனர். அவர்கள் அனைத்துச் சௌபாக்கியங்களும் நிறைந்தவர்களாய், புண்ணியமும் மங்களமும் சேர்ந்தவர்களாய் இருப்பர்.

Verse 17

सुपुण्या दानसंपन्ना ज्ञानध्यानपरायणाः । न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम्

அவர்கள் மிகப் புண்ணியவான்கள்; தானத்தில் செழிப்புடையவர்கள்; ஞானமும் தியானமும் சார்ந்தவர்கள். அவர்களுக்கு பஞ்சமும் இல்லை, நோயும் இல்லை; மனிதர்களுக்கு அகால மரணமும் இல்லை.

Verse 18

तस्मिञ्शासति धर्मज्ञे ययातौ नृपतौ तदा । वैष्णवा मानवाः सर्वे विष्णुव्रतपरायणाः

அந்தக் காலத்தில் தர்மஞானி அரசன் யயாதி ஆட்சி செய்தபோது, மக்கள் அனைவரும் வைஷ்ணவர்களாய், விஷ்ணுவின் விரதங்களில் பற்றுடையவர்களாய் இருந்தனர்.

Verse 19

तद्ध्यानास्तद्गताः सर्वे संजाता भावतत्पराः । तेषां गृहाणि दिव्यानि पुण्यानि द्विजसत्तम

அவரையே தியானித்து அனைவரும் அவரிலேயே நிலைத்துப் பக்தி உணர்வில் முழுமையாக ஈடுபட்டனர். ஓ இருபிறப்போரில் சிறந்தவரே, அவர்களின் இல்லங்கள் தெய்வீகமும் புண்ணியமும் ஆனவையாகின.

Verse 20

पताकाभिः सुशुक्लाभिः शंखयुक्तानि तानि वै । गदांकितध्वजाभिश्च नित्यं चक्रांकितानि च

அவை மிக வெண்மையான கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை; அவற்றில் சங்கச் சின்னம் உள்ளது. அவர்களின் த்வஜங்கள் கதாச் சின்னமுடையவை; அவை எப்போதும் சக்கரச் சின்னத்தாலும் குறியிடப்பட்டுள்ளன.

Verse 21

पद्मांकितानि भासंते विमानप्रतिमानि च । गृहाणि भित्तिभागेषु चित्रितानि सुचित्रकैः

தாமரைச் சின்னமுடைய அலங்காரங்கள் ஒளிர்கின்றன; விமானம் போன்ற வடிவங்களும் உள்ளன. சுவர்களின் பகுதிகளில் சிறந்த ஓவியர்களால் வரையப்பட்ட இல்லக் காட்சிகள் காணப்படுகின்றன.

Verse 22

सर्वत्र गृहद्वारेषु पुण्यस्थानेषु सत्तमाः । वनानि संति दिव्यानि शाद्वलानि शुभानि च

நற்குணமுடையோரில் சிறந்தவரே! எங்கும் இல்லத் துவாரங்களிலும் புண்ணியத் தலங்களிலும் தெய்வீகத் தோப்புகள் உள்ளன—மங்களமானவை, அழகிய பசுமைப் புல்வெளியுடன் கூடியவை.

Verse 23

तुलस्या च द्विजश्रेष्ठ तेषु केशवमंदिरैः । भासंते पुण्यदिव्यानि गृहाणि प्राणिनां सदा

இருபிறப்போரில் சிறந்தவரே! எங்கு துளசி இருக்கிறதோ, அங்கு கேசவனின் ஆலயங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த இல்லங்கள் உயிர்களுக்குப் புண்ணியமும் தெய்வீகமும் ஆன வாசஸ்தலமாக எப்போதும் ஒளிர்கின்றன.

Verse 24

सर्वत्र वैष्णवो भावो मंगलो बहु दृश्यते । शंखशब्दाश्च भूलोके मिथः स्फोटरवैः सखे

எங்கும் வைஷ்ணவப் பாவம் காணப்படுகிறது; மங்களம் பல வகைகளில் வெளிப்படுகிறது. நண்பனே! இப்பூலோகத்தில் சங்க ஒலிகள், பரஸ்பர ச்போடரவங்களுடன் கலந்து கேட்கின்றன.

Verse 25

श्रूयंते तत्र विप्रेंद्र दोषपापविनाशकाः । शंखस्वस्तिकपद्मानि गृहद्वारेषु भित्तिषु

ஓ பிராமணசிரேஷ்டரே! அங்கே குற்றமும் பாவமும் அழிக்கும் மங்கலச் சின்னங்கள் காணப்படுகின்றன—சங்கு, ஸ்வஸ்திகம், தாமரை—இவை வீடுகளின் வாசல்களிலும் சுவர்களிலும் வரையப்பட்டுள்ளன।

Verse 26

विष्णुभक्त्या च नारीभिर्लिखितानि द्विजोत्तम । गीतरागसुवर्णैश्च मूर्च्छना तानसुस्वरैः

ஓ த்விஜோத்தமரே! அவற்றை பெண்கள் விஷ்ணு-பக்தியால் இயற்றி/வரைந்து வைத்தனர்; மேலும் பாடல்கள், ராகங்கள், இனிய சுரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு—மூர்ச்சனா, தானம், சுசுரம் ஆகியவற்றுடன் நிறைந்துள்ளன।

Verse 27

गायंति केशवं लोका विष्णुध्यानपरायणाः

விஷ்ணு தியானத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்ட மக்கள் கேசவனைப் பாடுகின்றனர்।

Verse 28

हरिं मुरारिं प्रवदंति केशवं प्रीत्या जितं माधवमेव चान्ये । श्रीनारसिंहं कमलेक्षणं तं गोविंदमेकं कमलापतिं च

சிலர் அன்புடன் அவரை ஹரி, முராரி, கேசவன் எனப் புகழ்கின்றனர்; மற்றோர் சிலர் பக்தியால் வெல்லப்பட்ட மాధவன் எனச் சொல்கின்றனர். அதே ஒரே ஆண்டவன் ஸ்ரீ-நரசிம்ஹன், தாமரை-கண் உடையவன், ஒரே கோவிந்தன், கமலா (லக்ஷ்மி)யின் நாதன்।

Verse 29

कृष्णं शरण्यं शरणं जपंति रामं च जप्यैः परिपूजयंति । दंडप्रणामैः प्रणमंति विष्णुं तद्ध्यानयुक्ताः परवैष्णवास्ते

அந்த பரம வைஷ்ணவர்கள் அவர்தம் தியானத்தில் ஒன்றி, அடைக்கலமான கிருஷ்ணனை அடைக்கலமாகக் கொண்டு இடையறாது ஜபிக்கின்றனர்; புனித ஜபங்களால் ராமனை முறையாகப் பூஜிக்கின்றனர்; மேலும் தண்டவத் நமஸ்காரத்தால் விஷ்ணுவை வணங்குகின்றனர்।

Verse 74

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे चतुःसप्ततितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்மபுராணத்தின் பூமிகண்டத்தில் வேனோபாக்யானத்தின் உட்பிரிவாக மாதா–பித்ரு தீர்த்தத்தின் வர்ணனையும் யயாதி சரிதமும் கொண்ட எழுபத்துநான்காம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।