Adhyaya 18

Verse 1

सोमशर्मोवाच । पूर्वजन्मकृतं पापं त्वयाख्यातं च मे मुने । शूद्रत्वेन तु विप्रेन्द्र मयैव परिवर्जितम्

சோமசர்மா கூறினார்—ஓ முனிவரே, முன்பிறவியில் செய்த பாவத்தை நீங்கள் எனக்குச் சொன்னீர்கள்; ஆனால் ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே, நான் சுத்ரத்துவ நிலையைக் கைவிட்டேன்.

Verse 2

विप्रत्वं हि मया प्राप्तं तत्कथं द्विजसत्तम । तत्सर्वं कारणं ब्रूहि ज्ञानविज्ञानपंडित

நான் உண்மையிலே பிராமணத்துவத்தை அடைந்தேன்; அது எவ்வாறு நிகழ்ந்தது, ஓ த்விஜசத்தமரே? ஞானமும் விஞ்ஞானமும் அறிந்த பண்டிதரே, அதன் முழுக் காரணத்தையும் கூறுங்கள்.

Verse 3

वसिष्ठ उवाच । यत्त्वया चेष्टितं पूर्वं कर्मधर्माश्रितंद्विज । तदहं संप्रवक्ष्यामि श्रूयतां यदि मन्यसे

வசிஷ்டர் கூறினார்—ஓ த்விஜனே! நீ முன்பு தர்மமும் கடமையும் சார்ந்துச் செய்த நடத்தை எதுவோ, அதனை நான் முழுமையாக விளக்குகிறேன்; உனக்கு விருப்பமெனில் கேள்।

Verse 4

ब्राह्मणः कश्चिदनघः सदाचारः सुपंडितः । विष्णुभक्तस्तु धर्मात्मा नित्यं विष्णुपरायणः

ஒரு குற்றமற்ற பிராமணன் இருந்தான்—நல்லொழுக்கமுடையவன், மிகப் பண்டிதன்; அவன் விஷ்ணுபக்தன், தர்மாத்மா, என்றும் விஷ்ணுவிலேயே பராயணன்।

Verse 5

यात्राव्याजेन तीर्थानां भ्रमत्येकः समेदिनीम् । अटमानः समायातस्तव गेहं महामतिः

தீர்த்தயாத்திரை என்ற பெயரில் அந்த மகாமதி ஒருவன் முழு பூமியையும் சுற்றித் திரிந்தான்; அலைந்து திரிந்து இப்போது, ஓ ஞானியே, உன் இல்லத்துக்கு வந்தடைந்தான்।

Verse 6

याचितं स्थानमेकं वै वासार्थं द्विजसत्तम । तवैव भार्यया दत्तं त्वया च सह पुत्रकैः

ஓ த்விஜசிரேஷ்டனே! குடியிருப்பதற்காகக் கேட்ட அந்த ஒரே இடத்தை உன் மனைவியே அளித்தாள்; நீயும் உன் மக்களுடன் சேர்ந்து அதனை ஒப்புக்கொண்டாய்।

Verse 7

एयतामेयतां ब्रह्मन्सुखेन सुगृहे मम । वैष्णवं ब्राह्मणं पुण्यमित्युवाच पुनः पुनः

“வாரும், வாரும், ஓ பிராமணரே! சுகமாக என் நல்ல இல்லத்தில் நுழையுங்கள்.” என்று அவன் மீண்டும் மீண்டும் கூறினான்—“வைஷ்ணவ பிராமணன் புண்ணியமும் புனிதமும் உடையவன்.”

Verse 8

सुखेन स्थीयतामत्र गृहोयं तव सुव्रत । अद्य धन्योस्म्यहं पुण्यमद्य तीर्थमहं गतः

ஓ சுவ்ரதா! இங்கே இன்பமுடன் தங்குவாயாக; இந்த இல்லம் உன்னதே. இன்று நான் பாக்கியவான்; இன்று புண்ணியம் பெற்றேன், ஏனெனில் இன்று நான் தீர்த்தத்தினை அடைந்தேன்.

Verse 9

अद्य तीर्थफलं प्राप्तं तवांघ्रिद्वयदर्शनात् । गवां स्थानं वरं पुण्यं निवासाय निवेदितम्

இன்று உமது இரு திருவடிகளின் தரிசனத்தால் எனக்கு தீர்த்தப் பலன் முழுமையாகக் கிடைத்தது. மேலும் பசுக்களின் வாசத்திற்காக சிறந்த புனித இடமும் அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.

Verse 10

अंगसंवाहनं कृत्वा पादौ चैव प्रमर्दितौ । क्षालितौ चपुनस्तोयैः स्नातः पादोदकेन हि

உடலங்கங்களை மசாஜ் செய்து, திருவடிகளை நன்கு அழுத்தித் தேய்த்து, பின்னர் நீரால் மீண்டும் கழுவினால், பாதோதகத்தில் நீராடியதுபோல் தூய்மை பெறுவான்.

Verse 11

सद्यो घृतं दधिक्षीरमन्नं तक्रं प्रदत्तवान् । तस्मै च ब्राह्मणायैव भवानित्थं महात्मने

அவன் உடனே நெய், தயிர், பால், அன்னம், மோர் ஆகியவற்றை அந்தப் பிராமணருக்கே அளித்தான்; ஓ நற்குணனே! அந்த மகாத்மாவுக்கு இவ்வாறே வழங்கினான்.

Verse 12

एवं संतोषितो विप्रस्त्वया च सह भार्यया । पुत्रैः सार्धं महाभागो वैष्णवो ज्ञानपंडितः

இவ்வாறு நீ உன் மனைவியுடன் சேர்ந்து அந்தப் பிராமணரைத் திருப்திப்படுத்தினாய்; அந்த மகாபாக்கிய வைஷ்ணவர், ஞானப் பண்டிதர், தம் புதல்வர்களுடன் (அங்கே) தங்கினார்.

Verse 13

अथ प्रभाते संप्राप्ते दिने पुण्ये सुभाग्यदे । आषाढस्य तु शुद्धस्यैकादशी पापनाशनी

பின்னர் விடியற்காலை வந்தபோது, புண்ணியமும் நல்வாழ்வும் அளிக்கும் அந்த நாளில் ஆஷாட மாத சுக்லபக்ஷத்தின் பாபநாசினி ஏகாதசி வந்தடைந்தது।

Verse 14

तस्मिन्दिने सुसंप्राप्ता सर्वपातकनाशिनी । यस्यां देवो हृषीकेशो योगनिद्रां प्रगच्छति

அந்த நாளில் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் அந்தத் திதி வருகிறது; அத்திதியில் தேவன் ஹ்ருஷீகேசன் யோகநித்ரையில் பிரவேசிக்கிறான்।

Verse 15

तां प्राप्य च ततो लोकास्तत्यजुर्बुद्धिपंडिताः । गृहस्य सर्वकर्माणि विष्णुध्यानरता द्विज

அந்தப் புனிதத் திதியை அடைந்தபின், ஓ த்விஜா, அறிவும் விவேகமும் உடையோர் இல்லத்தின் எல்லாப் பணிகளையும் விட்டு விஷ்ணு தியானத்தில் ஈடுபட்டனர்।

Verse 16

उत्सवं परमं चक्रुर्गीतमंगलवादनैः । स्तुवंति ब्राह्मणाः सर्वे वेदैः स्तोत्रैः सुमंगलैः

மங்களப் பாடல்களும் வாத்திய ஒலிகளும் உடன் அவர்கள் மிகப் பெரிய உற்சவத்தை நடத்தினர்; எல்லா பிராமணர்களும் வேதங்களாலும் சுமங்கள ஸ்தோத்திரங்களாலும் புகழ்ந்தனர்।

Verse 17

एवं महोत्सवं प्राप्य स च ब्राह्मणसत्तमः । तस्मिन्दिने स्थितस्तत्र संप्राप्तं समुपोषणम्

இவ்வாறு அந்த மகோற்சவத்தை அடைந்த அந்த பிராமணோத்தமன், அதே நாளில் அங்கேயே தங்கி இருந்தான்; அப்போது அவனுக்கு உபவாச விரதம் வந்தடைந்தது।

Verse 18

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । ऐंद्रे सुमनोपाख्याने अष्टादशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்மபுராணத்தின் பஞ்சபஞ்சாஷத்-ஸஹஸ்ரஸம்ஹிதையில் உள்ள பூமிகண்டத்தில், ஐந்த்ரப் பிரிவின் ‘ஸுமனோபாக்யான’ம் எனும் பதினெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।

Verse 19

श्रुते तस्मिन्महापुण्ये भार्या पुत्रैस्तु प्रेरितः । संसर्गादस्य विप्रस्य व्रतमेतत्समाचर

அந்த மகாபுண்யமான வரலாற்றைக் கேட்டபின், மனைவி மக்களின் தூண்டுதலால், அந்தப் பிராமணரின் ஸத்ஸங்கப் பயனால் அவர் இந்த விரதத்தை அனுஷ்டித்தார்।

Verse 20

तदाकर्ण्य महद्वाक्यं सर्वपुण्यप्रदायकम् । व्रतमेतं करिष्यामि इति निश्चितमानसः

அனைத்துப் புண்ணியத்தையும் அளிக்கும் அந்த உயர்ந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டபின், அவர் மனத்தில் உறுதி செய்தார்—“இந்த விரதத்தை நான் மேற்கொள்வேன்।”

Verse 21

भार्या पुत्रैः समं गत्वा नद्यां स्नानं कृतं त्वया । हृष्टेन मनसा विप्र पूजितो मधुसूदनः

ஓ விப்ரரே! நீர் மனைவி மக்களுடன் சென்று நதியில் நீராடி, மகிழ்ந்த மனத்துடன் மதுசூதனன் (ஸ்ரீ விஷ்ணு) அவரை வழிபட்டீர்।

Verse 22

सर्वोपहारैः पुण्यैश्च गंधधूपादिभिस्तथा । रात्रौ जागरणं कृत्वा नृत्यगीतादिभिस्तथा

அனைத்து மங்களமான உபஹாரங்களாலும், கந்தம்-தூபம் முதலியவற்றாலும் அர்ப்பணித்து, இரவில் ஜாகரணம் செய்து, நடனம்-பாடல் முதலியவற்றால் பக்தி விழாவை நடத்த வேண்டும்।

Verse 23

ब्राह्मणस्य प्रसंगेन नद्यां स्नानं पुनः कृतम् । पूजितो देवदेवेशः पुष्पधूपादिमंगलैः

பிராமணரின் சங்கத்தால் மீண்டும் நதியில் ஸ்நானம் செய்யப்பட்டது; மலர், தூபம் முதலிய மங்களப் பொருட்களால் தேவர்களின் தேவேசன் வழிபடப்பட்டான்।

Verse 24

भक्त्या प्रणम्य गोविंदं स्नापयित्वा पुनः पुनः । निर्वापं तादृशं दत्तं ब्राह्मणाय महात्मने

பக்தியுடன் கோவிந்தனை வணங்கி, தெய்வமூர்த்தியை மீண்டும் மீண்டும் ஸ்நானம் செய்து, அதேபோன்ற நிர்வாபம் (அன்ன நைவேத்யம்) மகாத்ம பிராமணருக்கு அளித்தான்।

Verse 25

भक्त्या प्रणम्य तं विप्रं दत्ता तस्मै सुदक्षिणा । कृतवान्पारणं विप्र पुत्रैर्भार्यादिभिः समम्

பக்தியுடன் அந்தப் பிராமணனை வணங்கி, அவருக்கு சிறந்த தக்ஷிணை அளித்தான்; பின்னர் அந்தப் பிராமணன் மகன்கள், மனைவி முதலிய குடும்பத்துடன் பாரணம் (நிறைவு உணவு) செய்தான்।

Verse 26

प्रेषितो भक्तिपूर्वेण सद्भावेन त्वयैव सः । एवं व्रतं समाचीर्णं त्वया वै द्विजसत्तम

அவன் நீயே பக்தியுடனும் சுத்தமான உள்ளத்துடனும் அனுப்பியவனே. ஓ த்விஜச்ரேஷ்டா, இவ்வாறு நீ இந்த விரதத்தை முறையாக அனுஷ்டித்தாய்।

Verse 27

संगत्या ब्राह्मणस्यैव विष्णोश्चैव प्रसादतः । भवान्ब्राह्मणतां प्राप्तः सत्यधर्मसमन्वितः

பிராமணரின் சங்கத்தாலும் விஷ்ணுவின் அருளாலும் நீ பிராமணத்துவத்தை அடைந்தாய்; சத்தியமும் தர்மமும் நிறைந்தவனானாய்।

Verse 28

तस्य व्रतस्य भावेन त्वया प्राप्तं महत्कुलम् । भूसुराणां महाप्राज्ञं सत्यधर्मसमाविलम्

அந்த விரதத்தின் தூய பாவத்தால் நீ மகத்தான குலத்தை அடைந்தாய்—தேவர்போன்ற பிராமணர்களிடையே, மிகுந்த ஞானமும் சத்திய-தர்மமும் உடையவனாய்।

Verse 29

तस्मै तु ब्राह्मणायैव वैष्णवाय महात्मने । श्रद्धया सत्यभावेन दत्तमन्नं सुसंस्कृतम्

அந்தப் பிராமணருக்கே—மகாத்மையான வைஷ்ணவருக்கு—நம்பிக்கையுடனும் உண்மையான எண்ணத்துடனும் நன்றாகச் சமைத்த அன்னம் அளிக்கப்பட்டது।

Verse 30

तस्य दानस्य भावेन मिष्टान्नमुपतिष्ठति । महामोहैः प्रमुग्धो हि तृष्णया व्यापितं मनः

அந்த தானத்தின் உந்துதலால் இனிய அன்னம் முன் தோன்றுகிறது; ஆனால் பெரும் மயக்கத்தில் மயங்கியவனின் மனம் ஆசையால் நிறைந்திருக்கும்।

Verse 31

पूर्वजन्मनि ते विप्र अर्थमेव प्रसंचितम् । न दत्तं ब्राह्मणेभ्यो हि दीनेष्वन्येषु वै त्वया

ஓ விப்ரரே, முன்ஜென்மத்தில் நீ செல்வத்தை மட்டுமே சேர்த்தாய்; பிராமணர்களுக்கும் பிற ஏழைகளுக்கும் நீ எதையும் அளிக்கவில்லை।

Verse 32

दारेषु पुत्रलोभेन म्रियमाणेन वै तदा । तस्य पापस्य भावेन दारिद्रं त्वामुपाविशत्

அப்போது மனைவியினால் மகன் வேண்டுமெனும் ஆசையில் மூழ்கி இறக்கும் வேளையில், அந்தப் பாவத்தின் வலிமையால் வறுமை உன்னை அணுகியது।

Verse 33

पुत्रलोभं परित्यज्य स्नेहं त्यक्त्वा प्रदूरतः । अपुत्रवान्भवाञ्जातस्तस्य पापस्य वै फलम्

மகன் வேண்டுமென்ற ஆசையை விட்டும், பாசத்தைத் தொலைவிலேயே துறந்தும் நீ பிள்ளையற்றவனானாய்—அது அந்தப் பாவத்தின் பலனே.

Verse 34

सुपुत्रं च कुलं विप्र धनधान्यवरस्त्रियः । सुजन्ममरणं चैव सुभोगाः सुखमेव च

ஓ பிராமணரே! (ஒருவனுக்கு) நல்ல மகனும் உயர்ந்த குலமும், செல்வமும் தானியமும், சிறந்த மனைவியரும்; மேலும் நல்வாழ்வு பிறப்பும் மரணமும், நல்ல இன்பங்களும் தூய மகிழ்ச்சியும் கிடைக்கும்.

Verse 35

राज्यं स्वर्गश्च मोक्षश्च यद्यद्दुर्लभमेव च । प्रसादात्तस्य देवस्य विष्णोश्चैव महात्मनः

அரசாட்சி, சொர்க்கம், மோட்சம், மேலும் எதுவெல்லாம் அரிதோ—அவை அனைத்தும் அந்த மகாத்மா தேவன் விஷ்ணுவின் அருளாலேயே கிடைக்கும்.

Verse 36

तस्मादाराध्य गोविन्दं नारायणमनामयम् । प्राप्स्यसि त्वं परं स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम्

ஆகையால் குறையற்ற நிராமய நாராயணனாகிய கோவிந்தனை ஆராதி; நீ பரம தாமம், அதாவது விஷ்ணுவின் பரம பதத்தை அடைவாய்.

Verse 37

सुपुत्र त्वं धनं धान्यं सुभोगान्सुखमेव च । पूर्वजन्मकृतं सर्वं यत्त्वया परिचेष्टितम्

நல்ல மகன், செல்வம்-தானியம், நல்ல இன்பங்கள், மகிழ்ச்சி—நீ முயன்ற அனைத்தும் உண்மையில் முன்பிறவியில் செய்த கர்மத்தின் பலனே.

Verse 38

तन्मया कथितं विप्र तवाग्रे परिनिष्ठितम् । एवं ज्ञात्वा महाभाग नारायणपरो भव

ஓ விப்ரரே! நான் கூறியதெல்லாம் உன் முன்னே உறுதியாக நிறுவப்பட்டது. இதனை இவ்வாறு அறிந்து, ஓ மகாபாகனே, நாராயணப் பராயணனாகு.

Verse 39

ब्रह्मात्मजेनापि महानुभावः स विप्रवर्यः परिबोधितो हि । हर्षेणयुक्तः स महानुभावो भक्त्या वसिष्ठं प्रणिपत्य तत्र

அந்த மகானுபாவனான சிறந்த பிராமணன் பிரம்மாவின் புதல்வனால் கூட நன்கு போதிக்கப்பட்டான். ஆனந்தம் நிறைந்த அவன் அங்கே பக்தியுடன் வசிஷ்டருக்கு प्रणாமம் செய்தான்.

Verse 40

आमंत्र्य विप्रं स जगाम गेहं तां प्राप्य भार्यां सुमनां प्रहर्षः । सर्वं हि वृत्तं ममपूर्वचेष्टितं तेनैव विप्रेण तव प्रसादात्

விப்ரரிடம் மரியாதையுடன் விடைபெற்று அவன் இல்லம் சென்றான். சுமனா என்ற மனைவியை அடைந்தவுடன் அவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தான். நடந்ததெல்லாம்—என் முன் முயற்சியும் அதன் பயனும்—உன் அருளால் அந்த விப்ரராலேயே நிறைவேறியது.

Verse 41

भद्रे वसिष्ठेन विकाशनीतमद्यैव मोहं परिनाशितं मे । आराधयिष्ये मधुसूदनं हि यास्यामि मोक्षं परमं पदं तत्

ஓ பத்திரே! வசிஷ்டரின் ஒளிமிகு உபதேசத்தால் இன்று என் மயக்கம் அழிந்தது. ஆகவே நான் மதுசூதனனை ஆராதிப்பேன்; நான் மோட்சம்—அந்த பரம பதம்—அடைவேன்.

Verse 42

आकर्ण्य वाक्यं परमं महांतं सुमंगलं मंगलदायकं हि । हर्षेण युक्ता तमुवाच कांतं पुण्योसि विप्रेण विबोधितोऽसि

அந்த பரமமான, மகத்தான, மிகச் சுபமான மற்றும் சுபம் அளிக்கும் சொற்களை கேட்டவுடன், அவள் ஆனந்தம் நிறைந்து தன் காதலனிடம் கூறினாள்—“நீ புண்ணியவான்; ஒரு விப்ரர் உனக்கு ஞானம் அளித்தார்.”