Shloka 30
The Greatness of Haridvāra
Gaṅgādvāra-māhātmya
भोजयेत्परमान्नेन स्वर्गे कल्पं वसेत्स तु । अथ पश्चाद्दिशि गतं कोटितीर्थँ सुमध्यमे ॥ ३० ॥
bhojayetparamānnena svarge kalpaṃ vasetsa tu | atha paścāddiśi gataṃ koṭitīrthaṃ sumadhyame || 30 ||
மிகச் சிறந்த அன்னத்தால் (தகுதியானவரை) போஜனம் செய்யும்வன், ஸ்வர்கத்தில் ஒரு கல்பம் முழுதும் வாசம் செய்வான். பின்னர், ஏ சுமத்தியமே! மேற்கு திசை சென்று கோடிதீர்த்தத்தின் புண்ணிய பலனை அடைவான்।
Sanatkumara (teaching Narada in a tirtha-mahatmya context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It links two high-merit acts—annadāna (feeding with the best food) and tīrtha-yātrā—stating that generous nourishment offered as dharma yields prolonged heavenly enjoyment and further pilgrimage-based merit.
Though framed as tīrtha-mahātmya, the verse supports bhakti through seva: feeding others as an offering aligned with sacred duty, which purifies the heart and prepares one for deeper devotion.
Ritual pragmatics (kalpa/ācāra): it emphasizes dāna-vidhi—proper food-giving as a dharmic act—and the pilgrimage orientation (dik-nirdeśa, ‘western direction’) used in tīrtha procedures.