Shloka 26
The Procedure for Offering Piṇḍa (Funerary Rice-balls) — Gayā-māhātmya
स्वगोत्रे वा विगोत्रे वा दंपत्योः पिंडपातने । अपृथङ्निष्फलं श्राद्धं पिंडं चोदकतर्पणम् ॥ २६ ॥
svagotre vā vigotre vā daṃpatyoḥ piṃḍapātane | apṛthaṅniṣphalaṃ śrāddhaṃ piṃḍaṃ codakatarpaṇam || 26 ||
தம்பதியர் ஒரே கோத்திரமாயினும் வேறு கோத்திரமாயினும், அவர்களுக்கான பிண்டப் படையலைப் பிரிக்காமல் ஒன்றாகச் செய்தால் ஸ்ராத்தம் பயனற்றதாகும்; பிண்டமும் உதகத் தர்ப்பணமும் பலனளிக்காது।
Narada (teaching śrāddha-vidhi within Uttara-Bhāga’s dharma/ritual instructions)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It stresses ritual precision in śrāddha: offerings must be properly distinguished for the intended recipients; otherwise, the act is considered ineffective (niṣphala) and fails to confer the intended pitṛ-benefit.
Indirectly, it frames devotion as disciplined worship: reverence for dharma and careful performance of prescribed rites is presented as a form of sincere religious conduct supporting one’s spiritual life.
Kalpa (ritual procedure) and Smārta-vidhi are highlighted—specifically, technical rules for piṇḍa placement and udaka-tarpaṇa, and the importance of correct recipient-separation in śrāddha.