Shloka 44
The Description of Kāśī (Kāśī-māhātmya): Avimukta, Kapālamocana, and Śiva’s Purification
अघहर रघुनाथ यादवेश प्रियभूदेव परात्परामरेज्य । हलधर दुरितापह प्रणम्य त्रिगुणव्याप्त जगत्त्रिकालदक्ष ॥ ४४ ॥
aghahara raghunātha yādaveśa priyabhūdeva parātparāmarejya | haladhara duritāpaha praṇamya triguṇavyāpta jagattrikāladakṣa || 44 ||
ஹே அகஹரா, ஹே ரகுநாதா, ஹே யாதவேசா! நீ பூமிக்கும் தேவர்களுக்கும் பிரியன்; பராத்பரன்; அமரர்கள் போற்றத் தகுந்தவன். ஹே ஹலதரா, துன்பம் அகற்றுபவனே, நீ வணங்கத்தக்கவன். முக்குணங்களில் பரவி நின்றும், உலகின் முக்கால ஆட்சியில் திறமைமிக்கவன்—உனக்கு நான் வணக்கம் செலுத்துகிறேன்.
Narada (stotra-style invocation within the Uttara-Bhaga narrative)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It functions as a concentrated Vishnu-stuti: by invoking Hari through Rama–Krishna–Balarama epithets, the verse emphasizes pāpa-kṣaya (destruction of sin) and refuge in the Lord who pervades all guṇas and governs time itself.
Bhakti here is practiced as nāma-smaraṇa and praṇāma—reverent remembrance and surrender—trusting that the Lord who is “duritāpaha” removes inner and outer obstacles for the devotee.
No specific Vedāṅga technique is taught; the practical takeaway is stotra-recitation (mantra-like praise) as a devotional discipline, aligned with Purāṇic prayoga for pāpa-śamana and auspiciousness.