Shloka 35
The Account of Kāṣṭhīlā (Kāṣṭhīlā-ākhyāna) within the Mohinī Narrative
वक्ष्ये वचः प्राणहरं तवाधुना भर्तुः सलोकस्य वधूजनस्य । धर्मापहं वाच्यकरं ममापि कर्तुं न शक्यं मनसापि भीरु ॥ ३५ ॥
vakṣye vacaḥ prāṇaharaṃ tavādhunā bhartuḥ salokasya vadhūjanasya | dharmāpahaṃ vācyakaraṃ mamāpi kartuṃ na śakyaṃ manasāpi bhīru || 35 ||
அஞ்சும் பெண்ணே, இப்போது உனக்கு உயிரைப் பறிக்கக் கூடிய சொற்களைச் சொல்வேன்—உன் கணவன் பற்றியும், இவ்வுலகப் பெண்கள் பற்றியும். ஆனால் தர்மத்தை அழிக்கும், சொல்லியவுடன் செயலில் இறங்கச் செய்யும் வார்த்தையை நான் மனத்தில்கூட செய்ய இயலாது.
Unspecified (narrative dialogue voice not provided in the input excerpt)
Vrata: none
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It emphasizes dharma-sādhana through restraint: even when one knows painful or dangerous truths, one should not speak in a way that destroys dharma or incites adharma.
Bhakti is grounded in dharmic character; the verse highlights self-control (especially of speech and intention), which supports a pure mind fit for devotion to Bhagavan.
It aligns with Vyākaraṇa/Nīti-style discipline of speech—using words responsibly, avoiding counsel that leads to adharmic action, and maintaining śāstra-consistent communication.