Shloka 23
The Description of the Glory of Dvādaśī
ते द्वंद्वबाहवो जाता नागारिकृतवाहनाः । स्रग्विणः पीतवस्त्राश्च प्रयांति हरिमंदिरम् ॥ २३ ॥
te dvaṃdvabāhavo jātā nāgārikṛtavāhanāḥ | sragviṇaḥ pītavastrāśca prayāṃti harimaṃdiram || 23 ||
அவர்கள் இரு தோள்களும் வலிமைமிக்க அழகிய வடிவம் பெறுவர்; அவர்களின் வாகனங்கள் நகரமெனச் சிறப்புடன் அலங்கரிக்கப்படும்; மாலைகள் அணிந்து, பீதாம்பரம் தரித்து, ஹரி ஆலயத்தை நோக்கிச் செல்கின்றனர்.
Narada
Vrata: Dvādaśī (contextual continuation)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It portrays the visible marks and auspicious results of accumulated punya leading devotees toward Hari’s temple—strength, prosperity (good conveyances), and devotional beauty (garlands, yellow cloth) culminating in Hari-mandira-gamana.
Bhakti is shown as embodied practice: devotees ornament themselves for worship and actively move toward Hari’s presence, emphasizing pilgrimage/temple-going as a concrete expression of Vishnu-bhakti.
No specific Vedanga is taught directly; the verse reflects ritual culture (external purity and auspicious dress for worship), aligning with dharmic temple observances rather than technical Shiksha/Vyakarana/Jyotisha instruction.