Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 3
The Description of the Four Durgā Mantras
प्रतिष्ठाप्य शिवा फट् च स्वाहांतोऽत्यष्टिवर्णवान् । भैरवोऽस्य मुनिः सम्राट् छन्दो मन्त्रस्य देवता ॥ ३ ॥
pratiṣṭhāpya śivā phaṭ ca svāhāṃto'tyaṣṭivarṇavān | bhairavo'sya muniḥ samrāṭ chando mantrasya devatā || 3 ||
மந்திரத்தை பிரதிஷ்டை செய்து ‘சிவா’ என்ற பதத்தைச் சேர்த்து, பின்னர் ‘பட்’ என உச்சரிக்க; இறுதியில் ‘ஸ்வாஹா’—இது எண்பதிற்கும் மேற்பட்ட எழுத்துகளுடைய மந்திரம். இதன் ரிஷி பைரவ, சந்தஸ் சம்ராட், தேவதையும் விதிப்படி கூறப்படுகிறது।
Narada (teaching in a technical Vedanga/mantra-vidhi context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
It codifies mantra-identification rules—ṛṣi, chandas, and devatā—showing that mantra practice is not random but must be aligned with its seer, metre, and presiding deity for correct ritual efficacy.
Indirectly: it teaches disciplined, scripture-aligned worship. In the Narada Purana’s framework, devotion becomes steady when supported by correct vidhi (procedure) and proper mantra-lakṣaṇa (mantric definition).
Chandas (metre) and mantra-lakṣaṇa: the verse explicitly names the chandas (Samrāṭ), specifies mantra endings like “svāhā,” and notes syllable/varṇa count—core technical markers used in ritual recitation.