Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 103
The Description of the Four Durgā Mantras
सर्वं दुष्टमृगवशं करिसर्वपदं ततः । सर्वसत्त्ववशंकरिसर्वलोकं ततः परम् ॥ १०३ ॥
sarvaṃ duṣṭamṛgavaśaṃ karisarvapadaṃ tataḥ | sarvasattvavaśaṃkarisarvalokaṃ tataḥ param || 103 ||
அனைத்தும் தீய மிருகங்களின் வசத்தில் விழும்; அதன் பின் ‘கரி-ஸர்வபத’ (யானையின் எல்லாப் பாதைகளையும் மிதிக்கும் செயல்) வருகிறது. அதற்கு அப்பால் எல்லா உயிர்களையும் வசப்படுத்தும் யானை, மேலும் அதற்கும் அப்பால் எல்லா உலகங்களையும் அடக்கும் (யானை/மந்திரம்) உள்ளது।
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
The verse uses a graded metaphor of “being brought under control” to point toward progressively greater powers—moving from ordinary domination to a higher, world-subduing supremacy, implying that spiritual mastery surpasses mere physical force.
While not explicitly naming Bhakti, the progression suggests that the highest refuge is not brute domination but a superior, all-pervading sovereignty—consistent with Narada Purana’s broader arc where ultimate control and protection are attributed to the Supreme (often realized through Vishnu-bhakti).
The verse primarily demonstrates didactic upamā (illustrative metaphor) used in technical instruction; it is more rhetorical than ritualistic, showing how concise images are employed to convey hierarchy and gradation in teachings.