Yakṣiṇī-Mantra-Sādhana Nirūpaṇa
Lakṣmī-avatāra-vidyāḥ: Bālā, Annapūrṇā, Bagalā
योन्यन्तर्वह्निकोणादवंगान्यग्नेर्विदिक्ष्वपि । मध्ययोमेर्हहिः पूर्वादिषु चाग्रे स्मरानपि ॥ २५ ॥
yonyantarvahnikoṇādavaṃgānyagnervidikṣvapi | madhyayomerhahiḥ pūrvādiṣu cāgre smarānapi || 25 ||
யோனிக்குள் உள்ள அக்னி-கோணத்திலிருந்து அக்னியின் துணை அங்கங்களை இடைத் திசைகளிலும் தியானிக்க வேண்டும். நடுப்பகுதியில் ஹரியை நினைக்க வேண்டும்; கிழக்கு முதலான திசைகளில் முதலில் ஸ்மரன் (காமன்) என்பதையும் நினைக்க வேண்டும்।
Sanatkumara (teaching Narada in a Vedāṅga/ritual-visualization context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It teaches a structured contemplative mapping of divine forces—Agni in directional divisions, Hari at the center, and Smara in the fore-directions—so that ritual visualization becomes an ordered inner worship rather than a scattered act.
Even within technical ritual placement, the verse prioritizes remembrance of Hari in the central position, implying that Vishnu-centered recollection stabilizes and sanctifies all auxiliary ritual elements.
It reflects applied ritual science—dik-vinyāsa/nyāsa (placing deities by directions) and disciplined smaraṇa (remembrance) used in mantra-prayoga, aligning inner visualization with prescribed spatial order.