Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 35
Kṛṣṇādi-mantra-varga-varṇana
Classification of Krishna and Related Mantras
दद्याद्बिभ्रत्कराग्रैरपि दरमुरलीपुष्पबाणेक्षुचापानक्षस्पृक्पूर्णकुंभौ स्मरललितवपुर्दिव्यभूषांगरागः । व्याख्यां वामे वितन्वन् स्फुटरुचिरपदो वेणुना विश्वमात्रे शब्दब्रह्मोद्भवेन श्रियमरुणरुचिर्बल्लवीवल्लभो नः ॥ ३५ ॥
dadyādbibhratkarāgrairapi daramuralīpuṣpabāṇekṣucāpānakṣaspṛkpūrṇakuṃbhau smaralalitavapurdivyabhūṣāṃgarāgaḥ | vyākhyāṃ vāme vitanvan sphuṭarucirapado veṇunā viśvamātre śabdabrahmodbhavena śriyamaruṇarucirballavīvallabho naḥ || 35 ||
விரல்களின் நுனியால் மென்மையாக ஒலிக்கும் முரளி, மலரம்புகள்-கரும்புவில், மேலும் கண்களைத் தொட்டிடும் இரண்டு நிறைந்த குடங்களைத் தாங்குபவன்; காமன் போலக் கவரும் தெய்வ வடிவம், தெய்வ ஆபரணங்களும் நறுமண அங்கராகமும் அணிந்தவன்; இடக்கையால் விளக்க உரை விரித்து, சப்த-பிரம்மத்திலிருந்து பிறந்த வேணுவின் தெளிந்த இனிய சுரங்களால் உலகமாதாவுக்கு உபதேசிப்பவன்—அருண ஒளி கொண்ட கோபிகாவல்லபன் எங்களுக்கு ஸ்ரீசெல்வத்தை அருள்வானாக।
Narada (hymnic voice within the Narada Purana’s Vedanga-focused section; framed in the Narada–Sanatkumara dialogue tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It meditates on Śrī Kṛṣṇa as the source of auspiciousness (śrī) through Śabda-Brahman—divine sound—showing that spiritual and worldly prosperity arise from attunement to sacred vibration embodied in His flute.
Bhakti here is contemplative worship: visualizing Kṛṣṇa’s beauty and symbols while hearing/remembering His flute as sacred sound, the devotee receives grace (dadyāt) and inner refinement through loving remembrance.
The verse foregrounds Śabda-Brahman and the power of articulated sound, aligning with Vedanga concerns—especially Śikṣā (phonetics) and Vyākaraṇa (structured expression)—by portraying clear, distinct notes (sphuṭa) as spiritually formative.