Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 55
The Account of Kārtavīrya’s Protective Kavaca
Kārtavīrya-kavaca-vṛttānta
चौरादि दुष्टसत्त्वौघान्करोतु कमलेक्षणः । स्वशंखनादसंत्रस्तान्सहस्रारसहस्रभृत् ॥ ५५ ॥
caurādi duṣṭasattvaughānkarotu kamalekṣaṇaḥ | svaśaṃkhanādasaṃtrastānsahasrārasahasrabhṛt || 55 ||
தாமரைக் கண்களையுடைய ஆண்டவன், ஆயிரம் அரங்கள் கொண்ட சக்கரத்தைத் தாங்கியவன், தன் சங்கநாதத்தின் முழக்கத்தால் அச்சுறுத்தி திருடர் முதலான தீய உயிர்களின் கூட்டங்களை அகற்றட்டும்.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: vira
FAQs
It functions as a protective invocation: remembering Vishnu as the lotus-eyed bearer of the Sudarśana and the conch’s divine sound is presented as a force that dispels hostile and unrighteous influences.
Bhakti is expressed as refuge (śaraṇāgati): the devotee relies on Vishnu’s attributes—conch-blast and discus-power—as living protections, showing devotion is not only contemplative but also a practical surrender to divine guardianship.
The verse reflects mantra-stotra prayoga (applied recitation) and precise epithet-usage (nāma/viśeṣaṇa) typical of Vedic liturgical style, supporting correct devotional recitation for protective intent.