Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 89
Mahāviṣṇu-Mantras: Aṣṭākṣarī, Sudarśana-Astra, Nyāsa Systems, Āvaraṇa-Pūjā, and Prayogas
ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छन्दः प्रोक्तोऽथ देवता । पुरुषोत्तमसंज्ञोऽत्र बीजशक्तीस्मरंदिरे ॥ ८९ ॥
brahmā muniḥ syādgāyatrī chandaḥ prokto'tha devatā | puruṣottamasaṃjño'tra bījaśaktīsmaraṃdire || 89 ||
இங்கு பிரம்மா ரிஷி (முனி) எனக் கூறப்படுகிறார்; காயத்ரீ என்பது சந்தம் என அறிவிக்கப்படுகிறது; அதிதேவதை ‘புருஷோத்தம’ என உரைக்கப்படுகிறது. இம்மந்திரத்தில் பீஜம், சக்தி, ஸ்மர (கீலகம்) ஆகியனவும் தத்தம் இடங்களில் நிறுவப்பட்டவை என அறிய வேண்டும்॥
Narada (teaching in the Vedanga/technical-mantra context, within the Narada–Sanatkumara dialogue frame)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It formalizes mantra-vidhi by naming the ṛṣi (Brahmā), chandas (Gāyatrī), and devatā (Puruṣottama), showing that devotion and efficacy arise from correct Vedic identification and disciplined remembrance of the mantra’s inner powers (bīja–śakti–smara/kīlaka).
By stating Puruṣottama as the devatā, the verse directs the practitioner’s worship, meditation, and surrender toward Vishnu as the highest Person, while using precise mantra-structure to stabilize devotion.
It highlights technical mantra-science: determining ṛṣi, chandas, and devatā, along with bīja and śakti (and the smara/kīlaka principle), which are standard components used in nyāsa, japa, and ritual application.