Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 19
Mahāviṣṇu-Mantras: Aṣṭākṣarī, Sudarśana-Astra, Nyāsa Systems, Āvaraṇa-Pūjā, and Prayogas
मंत्रार्णहृत्परायाद्यमात्मने हृदयांतिमम् । तत्तन्नाम समुच्चार्य्य न्यसेत्तत्तत्स्थले बुधः ॥ १९ ॥
maṃtrārṇahṛtparāyādyamātmane hṛdayāṃtimam | tattannāma samuccāryya nyasettattatsthale budhaḥ || 19 ||
மந்திர எழுத்துகளால் தொடங்கி இதயம் வரை கொண்டு சென்று, ஆத்மார்த்தமாக இதயப் பகுதியின் இறுதியில் இறுதி (எழுத்தை) நிறுவ வேண்டும்; அந்தந்த நாமங்களை உச்சரித்து, ஞானி சாதகர் அவற்றை அவ்வவ் இடங்களில் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்.
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It teaches nyāsa as an inner sanctification: mantra-syllables are not merely recited but consciously installed in specific loci—culminating in the heart—so the practitioner internalizes the deity/mantra as direct inner presence.
By directing the practice to the heart-region, it frames devotion as inward worship (mānasa/upāṃśu orientation), where recitation and placement make the heart the seat of the beloved form invoked by the mantra.
A technical ritual procedure (mantra-vidhi) is emphasized: correct sequencing of syllables, precise utterance (uccāra), and prescribed placement (nyāsa)—a hallmark of applied Vedic auxiliary disciplines used in worship.