Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 67
Gaṇeśa Mantra-vidhi: Mahāgaṇapati Gāyatrī, Vakratuṇḍa Mantra, Nyāsa, Homa, Āvaraṇa-pūjā, and Caturthī Vrata
नामौ लिंगे पदे न्यस्याखिलेन व्यापकं चरेत् । उद्यदर्कद्युतिं हस्तैः पाशांकुशवराभयान् ॥ ६७ ॥
nāmau liṃge pade nyasyākhilena vyāpakaṃ caret | udyadarkadyutiṃ hastaiḥ pāśāṃkuśavarābhayān || 67 ||
லிங்கத்திலும் பாதங்களிலும் இரு நாமங்களை ந்யாசமாக நிறுவி, பின்னர் அனைத்தையும் வியாபிக்கும் தியானத்தைச் செய்ய வேண்டும். உதயசூரியன் போன்ற ஒளியுடன், கைகளில் பாசம், அங்குசம், வரமுத்திரை, அபயமுத்திரை தாங்கும் தேவனைத் தியானிக்க வேண்டும்.
Narada (teaching in a technical/ritual context; dialogue traditionally framed with Sanatkumara lineage)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It links outer ritual precision (nyāsa on emblem/feet) with inner realization by shifting the practitioner into vyāpaka-dhyāna—contemplating the deity as all-pervading, radiant consciousness.
Bhakti here is expressed as disciplined upāsanā: the devotee sanctifies the body/ritual space through nyāsa and then fixes loving attention on the deity’s luminous form and protective, grace-giving gestures.
It highlights mantra-vidhi and nyāsa (a technical ritual application often aligned with Śikṣā/Vyākaraṇa precision in mantra handling) along with dhyāna-lakṣaṇa—standardized visualization markers used in formal worship.