Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 103
Devapūjā-krama: Ārghya-saṃskāra, Maṇḍala–Nyāsa, Mudrā-pradarśana, Āvaraṇa-arcana, Homa, Japa, and Kṣamāpaṇa
ततः पराङ्मुखं चार्घं कृत्वा पुष्पैः प्रपूजयेत् । दोर्भ्यां पभ्द्यां च जानुभ्यामुरसा शिरसादृशा । मनसा वचसा चेति प्रणामोऽष्टांग ईरितः ॥ १०३ ॥
tataḥ parāṅmukhaṃ cārghaṃ kṛtvā puṣpaiḥ prapūjayet | dorbhyāṃ pabhdyāṃ ca jānubhyāmurasā śirasādṛśā | manasā vacasā ceti praṇāmo'ṣṭāṃga īritaḥ || 103 ||
பின்னர் பக்தியுடன் முகத்தைத் திருப்பி அர்க்யம் அர்ப்பணித்து மலர்களால் நன்கு பூஜிக்க வேண்டும். இரு கரங்கள், இரு பாதங்கள், இரு முழங்கால்கள், மார்பு, தலை, பார்வை—மேலும் மனமும் வாக்கும் சேர்ந்து செய்யப்படுவது அஷ்டாங்கப் பிரணாமம் என உரைக்கப்படுகிறது.
Narada (teaching ritual procedure within the Purva Bhaga dialogue tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It defines aṣṭāṅga-praṇāma as total surrender—body (limbs), mind, speech, and even one’s gaze—after completing core worship acts like arghya and flower-offering.
Bhakti here is expressed as reverent, embodied devotion: offering (arghya), honoring the deity with flowers, and then submitting oneself wholly through eight-limbed prostration.
It highlights ritual protocol (prayoga): the ordered sequence of upacāras—arghya, puṣpa-pūjā, and prescribed praṇāma—showing technical precision typical of Book 1.3’s practical disciplines.