Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 56
Dīkṣā, Mantra-Types, Mantra-Doṣas, and Qualifications of Ācārya–Śiṣya
द्विनवत्येकहीनो वा शतत्रयमथापि वा । ये मंत्रा वर्णसंख्याका निःस्नेहास्ते प्रकीर्तिताः ॥ ५६ ॥
dvinavatyekahīno vā śatatrayamathāpi vā | ye maṃtrā varṇasaṃkhyākā niḥsnehāste prakīrtitāḥ || 56 ||
எழுத்து எண்ணிக்கையால் மட்டும் அளக்கப்படும் மந்திரங்கள்—தொண்ணூற்றிரண்டில் ஒன்று குறைந்த தொண்ணூற்றொன்று ஆகட்டும், அல்லது முந்நூறு வரை ஆகட்டும்—அவை ‘நிஃஸ்நேஹ’ எனப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டன; அதாவது உள்ளார்ந்த சக்தியும் பக்தி‑பலனும் அற்றவை।
Sanatkumara (teaching Narada in a technical Vedanga-style discussion on mantra characteristics)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: raudra
FAQs
It warns that mantra-power is not produced by numerical syllable-count alone; without living bhāva (sneha/rasa) and right method, the mantra becomes ‘dry’ and spiritually unfruitful.
By calling such mantras niḥsneha (“without affection/unction”), it implies that devotion and heartfelt orientation are essential for mantra to mature into a transformative practice, not just technical recitation.
It reflects a Śikṣā/Chandas-oriented concern with akṣara (syllable/letter) counts, while simultaneously teaching the limitation of purely mechanical metrics in mantra-vidhi.